بيست و هشتمين جشنواره فيلم كودك و نوجوان اصفهان درشامگاه روزجمعه آغاز به كار كرد. دراين جشنواره هنري مهماناني از داخل و خارج از كشور حضور داشتند تا اين جشنواره بينالمللي جايگاهي باشد براي معرفي و تعالي فيلمهاي سينماي عرصه كودك و نوجوان و انتخاب بهترين آثار سينماي كودك تا پس از نقد و بررسي درمعرض نمايش عمومي گذاشته شود. در مراسم افتتاحيه اين جشنواره از 10 پيشكسوت سينما و تلويزيون كشور در رشتههاي مختلف تجليل شد.
به گزارش«جوان»، حجتالله ايوبي، رئيس سازمان سينمايي درمراسم افتتاحيه جشنواره با ابراز خرسندي گفت: امسال به نسبت قبل حال سينماي كودك خوب است و يكي از آرزوهاي من اين بود كه جشنواره بينالمللي فيلم كودك و نوجوان تنها يك جشنواره نباشد و بهانهاي براي توليد فيلم شود. يكي از برنامههاي جشنواره امسال، برگزاري تورهاي گردشگري براي مهمانان داخلي و خارجي بود تا در كنار اين جشنواره از آثار فرهنگي، تاريخي و هنري شهر اصفهان هم بازديد داشته باشند كه براي بسياري از هنرمندان سينماي جهان مانند گنجي ناشناخته است معارفهاي هرچند كوتاه اما خاص ايجاد شود.
نماينده كودكان غزه در ايران
از ديگر برنامههاي امسال، برگزاري نخستين نشست تخصصي جشنواره بينالمللي فيلمهاي كودك و نوجوان بود كه با حضور كارشناسان در مقر اصلي جشنواره برپا شد و همچنين نشست همانديشي درباره سينماي كودك كه با حضور مجري شبكه پرس. تي. وي و داوران كودك و نوجوان به زبان انگليسي بود. البته امسال به نسبت سالهاي پيش، زمان جشنواره كودك كمتر شده بود و دستاندركاران سعي كرده بودند تا كميت و كيفيت آن را بهبود بخشند وتا حدودي سطح گستردگي جشنواره را بيشتر نمايند، از جمله اينكه «محمد محمود غرقي» كودكي به نمايندگي ازبچههاي جنگزده غزه در مراسم افتتاحيه حضور داشت كه با بغض در گلو و هيجان صحبت ميكرد و ميگفت: من شناخت زيادي ازايران نداشتم ولي دربازگشت از خوبيهاي ايران و زيباييهايش ومردم مهربانش براي كودكان غزه خواهم گفت كه فضاي مراسم را متحول كرده بود. مراسم افتتاحيه معنوي جشنواره در گلستان شهدا و كنار قبور مطهر شهدا برگزار شد كه هرچند در كم وكيف برنامه، جاي نقد وجود داشت اما اين حضورقطعا براي بچهها ميتواند تاثيرگذار و خاطرهانگيز باشد. با همه اين احوال حواشي و نقدهاي زيادي هم به جشنواره وارد است. مانند انتخاب مجري در مراسم افتتاحيه كه هيچ ارتباطي با بچهها نداشت. صبا راد، مجري برنامه «به خانه بازميگرديم» كه با سبك اجرا براي بزرگسالان شناخته ميشود اصلاً نتوانست با فضاي مراسم خود را تطبيق بدهد و براي بچهها غريبه بود و مانند عروسك مجموعه كلاهقرمزي ميگفت يهدست وجيغ و هورا! يا حضور پررنگ مهمانان داخلي و خارجي مو سفيد در مراسم جشنواره كه تقريبا تمام صندليهاي جلو را گرفته بودند و طبق معمول يادآور به نام بچهها و به كام بزرگترها و پدربزرگها شده بود زيرا بچهها همه درصندليهاي پشتي جلسه بودند و به سختي ميتوانستند برنامه را دنبال كنند و روي پاي خود ايستاده بودند.
گلايه از ديده نشدن فيلمهاي كودك
اما آنچه درباره جشنواره كودك فارغ از حواشي و زرق و برق آن بايد مورد توجه قرار گيرد تاثيرگذاري آن بر بدنه سينما و فيلمسازي كشور درطول سال است؛ چراكه حتي برخي از بازيگران و كارگردانان سينماي كودك هم در گفتوگوهاي مختلف خود از وضعيت سينماي كودك گلايه داشتند، ازجمله مريم سعادت كه در برنامه زندهرود اصفهان حضورداشت معترضانه گفت: چرا در طول سال هيچ كدام از فيلمهاي جشنواره اكران نميشود يا حتي در تلويزيون به نمايش گذاشته نميشود با توجه به اينكه هر بار فيلمهاي خارجي و داخلي زيادي توليد ميشود و در جشنواره ورود پيدا ميكنند اما هيچ وقت شاهد پخش آنها نبودهايم. اگر فيلمها مناسب است بايد مانند بقيه فيلمها آنها را پخش كنند وگرنه پس چرا ساخته ميشوند و به جشنواره راه پيدا ميكنند؟! بازيگر مجموعه «زيزيگولو» در دهه 70 كه انگار تازه درد دلش باز شده بود در ادامه با لحني كه نشاندهنده ناراحتي او بود ادامه داد: باور كنيد كه سينماي كودك خالي نميماند. اوليا به اين فيلمها براي بچههايشان نياز دارند و اگر واقعاً كاري براي كودك ساخته شود آنها دست بچههايشان را ميگيرند و به سينما ميروند و سينماها پرخواهند شد. اما مشكل اينجاست كه جشنواره كودك اصلاً خروجي خاصي ندارد. تعجب ميكنم با اين وضع چگونه اين جشنواره برگزار ميشود؟!
چند وقت پيش و درآغازهفته دفاع مقدس ابوالقاسم طالبي، پرده از روش انتخاب فيلمهاي اين جشنواره برداشت و گفت: نزديك جشنواره كه ميشود آقاي علايي (رئيس سابق بنياد فارابي كه متولي اصلي جشنواره محسوب ميشود) تماس ميگيرد و ميگويد فلاني جشنواره نزديك است فيلمي داري كه بخواهي بياري يا نه!
وقتي خوب به ماجرا دقيق شويم ميبينيم كه اين سالها جشنواره بيشتر به عموپورنگ و فيتيلهايهايش شناخته ميشود تا چيز ديگر و اين موضوع براي يك جشنواره با برچسب بينالمللي خوب نيست. ممكن است اين روزها خبرنگارهاي رسانهها بهخاطر فضاي جشنواره و خاطرهانگيز بودنش در رودربايستي ميزبان قرار گيرند و محتوا را نقد نكنند، ولي آقايان بايد خودشان ببينند كه خروجي اين جشنواره چيست. به يقين زيرساختهاي بد سينماي ايران و عرصه فرهنگ باعث شده تا جشنواره كودك اينگونه به خشك محصولي بخورد، اما اين دليل نميشود كه وقتي محتوايي براي پخش نداريم به اجراي هر ساله آن تأكيد كنيم. جشنواره كودك براي اعتبار خودش هم كه شده بايد به محتوا واكنش نشان بدهد و حداقل به يك دوسالانه تبديل شود تا بتواند روي محتوايي كه ارائه ميدهد تكيه كند و نه روي زرق و برق و بوق رسانهها و براي اينكه در طول اين مدت خلأ ايجاد نشود ميتوان هفتهاي به نام جشن كودك با حضور فيتيلهايها و عموپورنگ بهطور سالانه برپا كرد. فراموش نكنيم كه هدف اوليه هر جشنوارهاي جهت دهي فرهنگي است اما اين جشنواره كودك، فاقد هدف و برنامه به نظر ميرسد پس با تأكيد بر برگزاري هر ساله از اعتبار آن نكاهيم.
