اوضاع مالي صدا و سيما به هم ريخته است و اوضاع مالي فدراسيون فوتبال هم از آن به هم ريختهتر! البته دست صدا و سيما در جبران مافات و كسب درآمدهاي حاشيهاي بازتر است. اگر صدا و سيما بتواند از كانالهايي همچون جذب تبليغات بازرگاني و پخش آنها براي خود منبع درآمد ثابتي داشته باشد اما فدراسيون فوتبال از اين امتياز بيبهره است. در اين مدت سرناي بيپولي سازمان بزرگ صدا و سيما البته بارها و بارها به گوش همه رسيده است. در مقابل به نظر ميرسد كه فوتباليها كمتر تمايلي براي نشان دادن جيبهاي خالي خود داشتهاند. بهرغم مبالغ هنگفتي كه در فوتبال ما جا به جا ميشود اما در اين روزها نگاهي اجمالي به وضعيت كنوني فوتبال و تيم ملي كشورمان به خوبي مؤيد اين مطلب است كه فدراسيون فوتبال واقعاً به سد بزرگ بيپولي برخورده است.
در اين اثنا، بهرغم بارز بودن ميزان دلبستگي مردم كشورمان به ورزش فوتبال و اميد شمار زيادي از جوانان ورزش دوست ايراني به بازيهاي تيم ملي در جام جهاني از كمكهاي مالي دولت به تيم ملي و وعدههاي آن به فدراسيون فوتبال همچنان خبري نيست تا تيم ملي در فاصله سه ماه مانده تا آغاز بازيهاي جام جهاني نه بازي تداركاتي در پيش داشته باشد و نه ثبات و آرامشي. شايد در اين بحبوحه كه به نظر ميرسد هيچكس و حتي اسپانسرها هم به فدراسيون فوتبال و تيم ملي آن نظر و توجهي نميكنند، شنيدن اين عبارات تحكمآميز از رئيس هميشه خندان فدراسيون فوتبال شايد چندان هم غيرمنتظره نباشد: «اگر اين قضيه حل نشود، يك بار براي هميشه ما نميگذاريم هيچ مسابقه فوتبالي از تلويزيون پخش شود.»
اختلاف صداوسيما و فدراسيون فوتبال بر سر مبلغ حق پخش تلويزيوني مسابقات از مدتها قبل آغاز شده بود و با آغاز ليگ برتر دوازدهم قوت گرفت. ميگفتند اختلاف بر سر 10 ميليارد تومان است. در آن زمان فدراسيون مدعي شد، صداوسيما 60 تا 70 ميليارد تومان از آگهيها درآمد دارد بنابراين مبلغي در حدود 24 ميليارد تومان را براي قرارداد فصل سيزدهم ليگ برتر درخواست كرد.
شايد درخواست فدراسيون فوتبال از سازمان صدا و سيما چندان هم نامعقول نباشد؛ ساعات پخش مسابقات ورزشي به خصوص بازيهاي فوتبال از تلويزيون معمولاً پربينندهترين ساعات است و حجم تبليغات بازرگاني پيش از پخش زنده اين بازيها نيز معمولاً به بيشينه خود ميرسد. فدراسيون فوتبال ايران نيز به رسم عرف معمول در سرتاسر جهان سهميه عادلانه خود را از محل پخش اين مسابقات از صدا و سيما ميخواهد. حتي كفاشيان هميشه خندهرو كه اين بار تحت فشار وضعيت نابسامان تيم ملي و عدم تحقق وعدههاي دولت و نيز از عدم همكاري صداوسيما گلهمند است در اين باره پيشنهادي هم مطرح كرده و گفته است: «اجازه دهند يك شبكه تلويزيوني خصوصي براي فوتبال داشته باشيم. ما در آنجا خودمان درآمدزايي ميكنيم، همه فوتبالها را آنجا پخش ميكنيم، همه برنامهها را آنجا ميسازيم، 90، 100 و... تبليغات ميگيريم و هيچ نيازي هم به پول صداوسيما نداريم و تازه يك پولي هم به آنها ميدهيم. حكايت ما و صداوسيما شده حكايت آن شخصي كه از كاسه گوشت تكهتكه جلوي گربهاش ميانداخت و هر دفعه گوشت ميانداخت گربه «ميو» ميكرد. آخر خسته شد گفت بيا همه كاسه براي تو يكجا بخور و حالا من ميگويم «ميو»!
كفاشيان اين را هم ميگويد كه در صورت پذيرفته نشدن پيشنهاد راهاندازي شبكه اختصاصي فوتبال، بايد درآمد 60 تا 70 درصدي فوتبال از حق پخش تلويزيوني در مجلس تصويب شود و قانون را به صداوسيما ابلاغ كنند. دعواي ميان سازمان صدا و سيما و فدراسيون فوتبال هر چند به همين جا منتج نميشود؛ سازمان بزرگ و به مشكل برخورده صدا و سيما و فدراسيون كم بضاعت فوتبال سالها است كه بر سر حق پخش بازيها از تلويزيون با يكديگر مشكل دارند اما به نظر ميرسد كه اين بار نگراني از وضعيت بد تيم ملي در آستانه جام جهاني كار خود را كرده و اين اختلاف ديرينه را علنيتر كرده است.
