شوراي صنفي نمايش اولين جلسهاش را بر اساس دستورالعمل جديد برگزار كرد و در همان اولين جلسه تصميم عجيبي براي اكران نوروزي گرفت.
طبق مصوبه شوراي صنفي نمايش هشت فيلم «طبقه حساس»، «خط ويژه»، «چ»، « آذر، شهدخت، پرويز و ديگران»، «فرشتهها با هم ميآيند»، «كلاشينكف»، «آرايش غليظ» و «زندگي مشترك آقاي محمودي و بانو» واجد خصوصيات اكران نوروزي اعلام شدند و قرار است از ميان اين ليست، پنج فيلم براي اكران نوروزي انتخاب شوند. همه اين فيلمها در جشنواره سي و دوم فجر اكران شدهاند و مشخص است كه به جز «رستاخيز» و «شيار 143» همه فيلمهاي مطرح جشنواره سي و دوم در اين ليست هشتتايي حضور دارند. فيلم «معراجيها» هم كه از هم اكنون اكرانش آغاز شده است. با تصميم شوراي صنفي نمايش، پنج فيلم از هشت فيلم مطرح جشنواره در ايام عيد اكران ميشوند و در يك اكران حدود يك ماهه، نيم بيشتري از فيلمهايي كه ممكن است مخاطب داشته باشند از گردونه اكران خارج خواهند شد. آن وقت تكليف باقي سال چه خواهد بود؟ ما در طول 11 ماه بعد از فروردين سال 93 با چه فيلمهايي ميخواهيم مردم را به سينماها بكشانيم؟ شوراي صنفي نمايش به اين مسئله توجه كرده است كه امسال فيلمهاي جشنواره فيلم فجر متوسط رو به پايين بوده و بسياري از فيلمها حتي قابليت اكران عمومي هم ندارند!
اين تصميم حتي براي اكران عيد نيز يك سم است. شوراي صنفي نمايش به رفتارشناسي مخاطبان سينما دقت نكرده است. معمولاً مردم در كشور ما در بازه زماني مانند عيد تنها يك بار براي ديدن فيلم به سينما ميروند. شوراي صنفي نمايش با ارائه پنج فيلم كه ميتوانند پر مخاطب باشند، دايره انتخاب مخاطبان را افزايش دادهاند، اما اكثريت افرادي كه يك بار در عيد به سينما ميروند، براي گذراندن اوقات فراغت به سراغ سرگرمي ديگري غير از سينما ميروند. اينجا هندوستان نيست كه فيلم ديدن جزئي از زندگي مردم باشد و هر فيلمي كه اكران شد براي ديدنش مردم صف بكشند. ماراتني كه شوراي صنفي نمايش براي ايام عيد پيشبيني كرده است، مطمئناً هيچ برنده قطعي نداشته و تلفات سنگيني نيز به همراه خواهد داشت. خالي كردن انبار سينما براي شب عيد آن هم بهترين جنسهاي آن، كار حسابشدهاي نيست. در صورتي كه شوراي صنفي نمايش با يك تقسيمبندي درست اين فيلمها را براي بازه يك ساله تقسيم ميكرد، ميشد اين انتظار را داشت كه در هر فصل اكران، چند فيلم قابليت پر فروش شدن را داشته باشند. با اين كار مردم به جاي اينكه يك بار در سال و آن هم در ايام عيد به سينما بروند، چند بار و به خاطر ديدن فيلمهاي متنوع به سالنهاي سينما سري ميزدند و پول بيشتري به چرخه اقتصادي هنر هفتم تزريق ميشد؛ تصميمي كه در صورت اتخاذ آن، هم احتمال ركود سينما در سال 93 تا حدي كاهش پيدا ميكرد و هم امكان تعطيلي سينماها به دليل عدم صرفه اقتصادي. انتظارات از شوراي جديد صنفي نمايش بيشتر از اين بود كه در اولين جلسه خود با تصميمي عجيب همه را غافلگير كند. شوراي صنفي نمايش اگر ميخواهد سال 93 را به خوبي اداره كند و مجبور به شنيدن گلايههاي سينماگرها و سينمادارها نباشد بايد در اين تصميم تجديد نظر كند.
