خبرگزاري «مهر» در پاسخ به يادداشت 25 آبان محمد حسين جعفريان با عنوان« مهرورزي خبرنگار«مهر» با شاعر افغاني» جوابيه مفصلي ارسال كرده كه بخش غالب آن به همراه پاسخ كوتاه «جوان» درج ميشود.
1- در يادداشت جناب جعفريان آمده است كه خبرنگار «مهر» براي جا نماندن از ديگر رسانهها خواسته است به موضوع اخراج يك دانشجوي افغان بپردازد و به همين دليل خبرنگار با وي تماس گرفته است. اول اينكه خبرنگار به حكم وظيفه خبرياش وظيفه پيگيريهاي خبري را دارد و براي اجراي وظايفش نيز به عقب افتادن و جلو افتادنها نگاه نميكند.
دوم اينكه بد نيست جناب جعفريان به خاطر بياورند كه در عصر روز يكشنبه 19 آبان ماه و در ساعت 16:39 و 16:45 ايشان بودند كه با تلفن مستقيم حوزه هنري با خبرنگار «مهر» تماس گرفتند تا به زعم خودشان وي را مجاب كنند تا در مورد خبر اخراج يك شاعر افغان از دانشگاه علامه طباطبايي با ليستي كه ايشان تهيه كرده بود، مصاحبه بگيرند. خبرنگار «مهر» نيز تلاش آقاي جعفريان را حمل بر نيت خيرخواهانهشان كرد، لذا وارونه نشان دادن ماجرا نيز اخلاقي نيست.
2- در ماجراي پيش آمده براي آقاي قنبرعلي تابش خبرنگار مهر با توجه به پيگيريهاي ساير رسانهها در گام اول صرفاً اقدام به پيگيري خبر از مسئولان وزارت علوم كرده است. جالب آنكه متن گزارش و تحليل نوشته شده پيش از اظهار نظر روابط عمومي سازمان امور دانشجويان نيز بر اساس اظهارات شخص آقاي تابش و استفاده از عين عبارات به كار رفته توسط ايشان تنظيم شده كه احتمالاً آقاي جعفريان از سر عصبانيت فرصت مطالعه آن را پيدا نكردهاند. به تعبير ديگر، خبر جهتدار و به نفع آقاي تابش تنظيم شده است. البته مناسب بود نظر آقاي تابش در خصوص توضيحات وزارت علوم در گفتوگوي ديگري منتشر ميشد كه فرصت پاسخگويي براي ايشان محفوظ است. اما جناب آقاي جعفريان حتماً تأييد ميفرمايند كه فصلالخطاب در كشور قانون است و البته انتقاد نيز به جاي خود محترم است. اما انتشار يك تصميم قانوني يك نهاد رسمي توسط يك خبرگزاري امري بديهي و منطقي است. هرچند حكم وزارت علوم خلاف نظر آقاي جعفريان باشد. صرفنظر اين اشتباه آقاي جعفريان، از قضا پيگيري «مهر» بوده كه سازمان امور دانشجويان را وادار به اين كرده تا در مورد تصميمش واكنش نشان دهد. طبيعي است كه اگر انتقادي نيز وارد است به اين سازمان وارد است و نه خبرگزاري مهر.
3- جناب جعفريان در توضيحات مفصل خود درباره يك خبر خيلي ساده خبرگزاري مهر نوشته است كه اين خبرگزاري تلاش كرده اين خبر را در حد اخبار مذاكرات هستهاي مهم جلوه دهد. رجوع به خبر خبرگزاري مهر كه مجموعاً شامل چهار، پنج پاراگراف بيشتر نيست، گوياي نادرستي و بيصداقتي اين ادعا است. اما يك سؤال، واقعاً خبر كوتاه خبرگزاري مهر كه فقط در صفحه فرهنگ و ادب منعكس شده و حتي به صفحه اول هم راه نيافته است، به تعبير ايشان «خبررساني در سطح اخبار هستهاي» بوده است؟ يا يادداشت مشروح و دهها برابري درباره يك خبر توسط جناب جعفريان در صفحه اول يك روزنامه؟ البته جا دارد از سردبير و مسئولان محترم روزنامه جوان نيز سؤال شود كه آيا واقعاً انتشار يك خبر ساده اين ميزان اهميت داشت كه چنين قلم مستوفايي آن هم در صفحه اول و آخر روزنامه منتشر شود و به چنين مسئله سادهاي اينطور عرض و طول داده شود؟!
پاسخ «جوان»:
روزنامه جوان درباره موارد مذكور در جوابيه خبرگزاري محترم مهر يادآور ميشود كه چاپ چنين مقالاتي فقط دفاع از يك شخص نيست، بلكه دفاع از شاكله فرهنگي فارسيزبانان و اهميت دادن به روابط انساني و مهم شمردن شاعران پارسيگوي بوده و به هر حال آنچه در اين كشاكش نبايد فراموش شود، تناقضي است كه در رفتار دولت ما نسبت به نخبگان افغان با ديگر مهاجران وجود دارد.
