حالا كه چند روزي از برگزاري جشنواره فيلم كوتاه تهران گذشته است بهتر ميتوان درباره چند و چون برگزاري اين جشنواره قضاوت كرد؛ جشنوارهاي كه قرار بود سراسري و بينالمللي باشد اما سازماني و خصوصي پايان يافت.
در جشنواره تهران بازار دعوت از فيلمها از موضوع كودك و كهنسال گرفته تا اجتماعي و دفاع مقدس گرم بود و همه سرمايه يك سال اخير فيلمهاي كوتاه به نوعي در اين جشنواره حضور داشتند.
روند برگزاري جشنواره تا حدودي قابل قبول و همراه با استقبالي قابل توجه بود برخي فيلمها توان پر كردن سالن را داشتند و برخي نه. بنده از نزديك شاهد نمايش فيلمها و نشستهاي پرسش و پاسخ و نقد و بررسي بودم احساس ميكردم سطح كيفي آثار به مراتب بهتر از پارسال و سالهاي قبلتر بود.
در اين بين برخي فيلمها به لحاظ كيفيت در ساختار و محتوا الحق والانصاف به يك اتفاق شبيه بودند؛ فيلمهايي مانند «حنانه»، «بازگشت» و «ارتش پنهان». از قضا اين سه اثر از توليدات انجمن سينماي انقلاب و دفاع مقدس بود و قابليت آنها آنقدر بود كه بتوانند روزنهاي جديد در عرصه آثار كوتاه پيش روي مخاطبان و منتقدان قرار دهند؛ فيلمهايي كه در هنگام نمايششان سالن نمايش مملو از جمعيت بود، چنان كه بسياري در راهروهاي سالن ايستاده به تماشاي آنها پرداختند.
در دو روز آخر جشنواره اما اتفاق ديگري افتاد و دبير جشنواره خبر داوري آثار دفاع مقدس در بخشي جداگانه را به رسانهها اعلام كرد. اگرچه اين تصميم به اسم هيئت داوران زده شد و اين گونه عنوان شد كه آثار دفاع مقدسي در بخش اصلي نيز داوري خواهند شد اما كاملاً پيدا بود كه طراحي چنين بخشي آن هم تنها دو روز مانده به اختتاميه، جز براي نجات فيلمهاي انجمن سينماي جوان و برخي فيلمهاي ديگر از چنگ فيلمهاي قدرتمندي چون «حنانه»، «ارتش پنهان»، «ساچمه»، «بازگشت»، «يك لحظه ديرتر» و... نبود و دبير محترم جشنواره با روشي محترمانه، اين فيلمها را از دور رقابت خارج كرد و اگرچه براي رفع بهانهها برخي از فيلمها را در بعضي از بخشها كانديدا نمود اما با اهداي جايزه به فيلم «حنانه» و «ساچمه» در بخش جنبي دفاع مقدس، عملاً زهر جايزه ندادن در بخش اصلي را گرفت و جشنوارهاي كه با همين فيلمها رونق خاصي گرفته بود آرام آرام به سمت تحسين و تمجيد دفاتر و فيلمهاي انجمن سينماي جوان حركت كرد و شب اختتاميه جشنواره فيلم كوتاه تهران جاي خود را به شب تعريف و تمجيد از توان مديريتي مديرعامل انجمن سينماي جوان و كارهاي ظاهراً شايسته ايشان سپرد. اما آنهايي كه در مراسم حضور داشتند به خوبي ميدانستند كدام فيلمها تمام جوايز يكسال اخير فيلمهاي كوتاه ايران و حتي تعداد زيادي از جشنوارههاي خارجي را دريافت نمودهاند.
به هر حال آمار و ارقام جوايز و تقديرهاي داخلي و خارجي فيلمهاي «حنانه»، «بازگشت»، «يك لحظه ديرتر»، «ارتش پنهان»، «يك فنجان قهوه تلخ» و «ساچمه» موجود است و با مراجعه به خبرگزاريها و سايتهاي سينمايي ميتوان به صحت اين ادعا پي برد. جالب اينكه ارگان توليدكننده اين آثار نه يكي از زيرمجموعههاي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي بلكه «انجمن سينماي انقلاب و دفاع مقدس» است كه اساساً مأموريت ذاتي و اصلياش توليد چنين آثاري نيست اما ظاهراً در جهت حمايت از فيلمسازان جوان و ارائه نمونه آثار قابل اعتنا به درستي پي به موقعيت حساس كنوني برده و با درك صحيح نياز امروز سينماي كوتاه به حمايت و نمونهسازي، وارد اين عرصه شده است و جاي بسي تأسف است كه در مراسم اختتاميه جشنواره فيلم كوتاه تهران هرگز از چنين حضور جريان سازانهاي تقدير نشد و به جاي آن به يكي از دفاتر سينماي جوان كه اتفاقاً دوران بيرمق خود را سپري ميكند جايزه بهترين مجري طرح تعلق گرفت. اينگونه بود كه انجمن سينماي جوان نيز همچون ديگر زيرمجموعههاي سازمان سينمايي دوره قبل مانند «مركز گسترش سينماي مستند و تجربي»، «مؤسسه رسانههاي تصويري» و... قدم در مسير پراشتباهي گذاشت و پس از ضعف در مديريتي كه منجر به اعتراض شديد بيش از 250 فيلمساز كوتاه به نحوه مديريتش شده بود حالا با برگزاري چنين اختتاميهاي مديريت پراشتباه خود را تكميل نمود و اين گونه جشنوارهاي كه با نام «تهران» آغاز شد به كام انجمن سينماي جوان تمام شد.
