رضا رفيع شاعر و طنزپرداز معروف و مجري برنامه «شكر قند» و «قند پهلو» در گفتوگويي با «جوان» گفت: «من راضي به رضاي خدا هستم و سپس راضي به رضاي «رفيع» خدا يعني راضي به آن چيزي هستم كه خودم دوست دارم! سپس راضي به رضاي آقاي روحاني با كليد تدبير و اميدش هستم. هر دولتي هم كه بر سر كار ميآيد، سر كار گذاشته نميشود بلكه خودش باب شوخي را باز ميكند.
ادبيات و شعر طنز داراي دو جريان مشخص است. در جريان ثابت ادبي، شعر طنز بدون توجه به مقاطع سياسي مختلف به حيات خود ادامه ميدهد؛ اين جريان فراتر از موضوعات، حوادث و وقايع جريان دارد و در جريان دوم، شعر طنز گونهاي از ادبيات و شعر است كه نگاه انتقادي و به روز به مسائل جامعه دارد؛ اين جريان متاثر از مقاطع مختلف تاريخي و حكومتي دولتهايي است كه بر سر كار ميآيند. در پي همين قاعده و قانون اين جريان در دولت گذشته نيز مستثني از اين اثرپذيري نبوده است. در جريان دوم شعر طنز، شعرا و طنزپردازان با توجه به شعارهايي كه دولت در ابتداي ورود به عرصه اجرايي داده است، قول و قرارهايي كه گذاشته و وعدهها و دستوراتي كه صادر كرده است به استقبال گفتن شعرهاي طنز ميروند آن هم به تناسب ميزان تفاوت و فاصله ميان آنچه بايد انجام ميشد و آنچه انجام شده است؛ اين تناقض و تضاد به خودي خود طنز ايجاد ميكند.
اثرپذيري جريان به روز شعر طنز به نحوي است كه اگر اتفاقي در حوزه مديريتي براي مديري از مديران يك دولت يا حتي كليت بدنه يك دولت، هيئت وزرا و حتي شخص رئيسجمهور بيفتد و در يك مقطع زماني باعث جلب توجه طنزپردازان شود، به طور قطع آن مدير و آن مديريت از زير ذرهبين طنزپردازان و نقادان طنزپرداز خارج نخواهد شد. در دولت قبل هم كه مانند همه دولتها عاري از اشتباه نبوده است، اگر يكي از مديران فرهنگي يا سياسي به گونهاي صحبت كرده است كه در چارچوب ادبيات رسمي و ديپلماسي ما نبوده و به جاده خاكي زده است، دقيقاً طنزپرداز سر بزنگاه وارد عمل شده و مچ مدير را گرفته است.
دولت آقاي احمدي نژاد با موضوعي چون مهرورزي، مسكن مهر، خانههاي ويلايي و هدفمندي يارانهها خود تقريباً مسير جريان شعر طنز را به طنزپردازان نشان داد. دولت آقاي روحاني هم از اين قاعده مستثني نيست. رئيسجمهور، خود با نمادين كردن شعار تدبير و اميد به شكل كليد، دقيقاً سوژهدارترين مبحث و موضوع طنز را پيش روي طنزپردازان گذاشت. ما طنزپردازان اميدواريم كه هم تدبير دولت جديد و هم تدبير خود طنزپردازان بر رونق هرچه بيشتر طنز شفاهي و مكتوب بيفزايد.»
