انيميشن «تهران ۱۵۰۰» از جمله فيلمهايي بود كه در طول تعطيلات نوروزي نوبت اكران داشت و تقريباً با اقبال خوبي هم مواجه شد. چند روز پيش فرصتي دست داد تا اين فيلم كارتوني ايراني را به اتفاق خانواده ببينيم. فيلم ماجراي مردماني است كه خيلي جلوتر از زمان ما هستند حتي زمان مرگ خود را به دقيقه و ثانيه هم ميدانند...
بهرام عظيمي كه كارنامه خوبي درتوليدات انيميشني كوتاه دارد و همه او را با نام خالق سياساكتي ميشناسند حالا فيلم « تهران۱۵۰۰» را به عنوان اولين انيميشن بلند و كامل ايراني بهروي پرده سينما برده است. دنياي انيميشن همواره جالب و ديدني است زيرا اين فرصت ايجاد ميشود تا تخيلات و آرزوهاي غيرممكن عملي شود و با خلاقيت در نهايت سادگي هركاري درفضاي انيميشن شدني است. از سويي استفاده انيميشني از بازيگران مطرح سينما و تلويزيون به همراه صداي آنها كه براي اولين بار در تاريخ سينماي ايران صورت گرفته است، فيلم را براي مخاطبان جالبتر كرده بود. با همه اين احوال ذكرچند نكته درحاشيه فيلم خالي از لطف نيست. متأسفانه سطح كار از نظر كيفي و محتوايي آنقدر پايين بود كه كارگردان از همان ابتذال رايج در سينما براي ديدن فيلمش توسط مخاطبان استفاده كرده بود چرا كه در اين اثر انيميشني برخي مسائل ايراني و اسلامي فراموش شده بود و مانند فيلمفارسيها، رقص و ساز و آواز بابا كرم توسط روبات زن!! دوستي دختر (هديه تهراني) و پسر (نواب صفوي) و رفتن به كافي شاپ - هرچند براي برخي از اين طيف عادي است ولي شرع و عرف در جامعه اين بدآموزيها را قبول نميكند- نمايش داده شد. اين در حالي است كه فيلمهاي انيميشن به دليل جذابيت بصري پويانمايي كه دارند براي بچهها بيشتر از بزرگترها ديدني هستند و بايد بتوانند نكات آموزشي و اخلاقي داشته باشند كه به نظر ميرسيد تنها يك كپي از فيلمهاي عشقي و لوطيگريهاي دهه چهل بود. قبول داريم سينماي تخيلي درايران، حداقل تا به امروز، چندان محلي از اعراب نداشته است؛ سينمايي كه هواداران بسياري دارد و يكي از گونههاي پركار به حساب ميآيد به همين خاطر با توليد «تهران ۱۵۰۰» انتظار ميرفت تا اين فيلم كه به قول خود بهرام عظيمي بودجه هنگفت چند ميلياردي داشت و تبليغات خوبي هم از آن ميشد، محتواي قابل قبولي داشته باشد، لذا بهتر است اگر ميخواهيم در دنياي تخيلات پويانمايي ورود بيشتري داشته باشيم حداقل از داستانها و فيلمنامههاي قوي و مناسبي بهره ببريم كه درسطح جهاني بتوانند عرض اندام كنند و پاي مبتذلها را به اين دنياي بكر وجاذب نكشانيم. شايد اگر سرمايهگذار دستودلباز «تهران ۱۵۰۰» اين سرمايه را در اختيار سازندگان مجموعه انيميشن «فرمانروايان مقدس» ميگذاشت اثري بسيار قابل قبولتر و جهاني را شاهد بوديم. اما متأسفانه «تهران ۱۵۰۰» نه تنها حرفي براي عرصههاي بينالمللي ندارد و نميتواند معرف نمادي از ايران باشد به جزپيكان جوانان دهه چهل كه پرواز ميكند بلكه حتي اين ارقامي كه از فروش آن تاكنون به دست آمده را بايد بيشتر ماحصل تبليغات چندين ساله رسانهها، خوشنامي بهرام عظيمي و سياساكتي همچنين تازه بودن اين اثر درسينماي ايران دانست.
