برپايي نمايشگاه‌هاي فرهنگي در انبار!

سحر داوودي

چند وقت پيش براي پروژه‌اي فرهنگي عازم استان سيستان و بلوچستان شديم، قرار بود تا يك هفته آنجا بمانيم. راستش را بخواهيد قبل رفتن براساس حرف‌هايي كه از اين طرف و آن طرف شنيده بوديم، نگراني و اضطراب داشتيم و همه‌اش به خودمان نهيب مي‌زديم كه چرا بايد راهي اين استان پرخطر شويم. محل اسكان و فعاليت ما در شهر زاهدان بود. وقتي بعد از مسافتي طولاني و خسته‌كننده به استان سيستان و بلوچستان رسيديم، حقيقتاً فضاي موجود با آنچه شنيده بوديم زمين تا آسمان فرق داشت. با اينكه زاهدان جزو استان‌هاي محروم و كم‌توان كشورمان است اما با مردمان خونگرم و مهربان بلوچ و سيستاني روبه‌رو شديم كه بسيار مهمان‌نواز بودند، انگار سال‌ها ما را مي‌شناختند. ( قوميت بلوچ اهل سنت هستند و قوميت سيستاني يا زابلي اهل تشيع هستند) بايد براي انجام كارها به نمايشگاه بين‌المللي زاهدان مي‌رفتيم اما نكته قابل تأمل، ‌سردر نمايشگاه بود كه روي تابلوي بزرگي نوشته بودند: مجتمع انبارهاي استان (سازمان بازرگاني سيستان و بلوچستان) حتي اسم انبار را روي تابلوي نمايشگاهي با محتواي كاملاً فرهنگي برنداشته بودند كه يكي از آقايان مي‌گفت گويا براي فرار از ماليات بوده است؟!! شايد يك نگاه ساده به محل برگزاري نمايشگاه‌هاي بين‌المللي اين استان مرزي برخي از سؤالات را پاسخ گويد. اگرچه اين استان، يك استان استراتژيك و حساس مرزي محسوب مي‌شود اما شيوه مديريت و نگاه برخي از مسئولان حوزه فرهنگي به اين استان جاي بسي سؤال دارد. اصولاً نمايشگاه‌هاي بين‌المللي معرف و ويترين همه نماي استان‌ها يا كشور هستند، نيم‌نگاهي به محل و ساختمان برخي نمايشگاه‌هاي ديگر كشور مثل تهران، اصفهان، مشهد، تبريز و ... نيز اين امررا تأييد مي‌كند اما وضعيت نمايشگاه بين‌المللي سيستان و بلوچستان به‌ گونه‌اي ديگر بود، نمايشگاه‌ مهم اين استان كه از سراسر كشور براي امور فرهنگي حاضر مي‌شوند، درمحل سابق انبارهاي وزارت بازرگاني برگزار شده بود،‌ البته فضاي داخلي نمايشگاه بسيار بزرگ و جادار بود اما مهم اهميتي است كه به فرهنگ و امور زيرمجموعه آن داده مي‌شود؛ محلي كه با وجود كرايه گزاف آن براي برگزاري يك هفته‌اي يك نمايشگاه، مسئولان آن حتي حاضر به تغيير اسم اين انبارها در چند روز برپايي نمايشگاه فرهنگي نشده‌اند. ظاهراً دليل اين امر فرار مالياتي اداره بازرگاني استان بوده است چرا كه بعد از مدت كوتاهي از نامگذاري اين مكان به اصطلاح بين‌المللي براي دور زدن اداره دارايي مسئولان اداره بازرگاني تصميم به پاك كردن ناشيانه نام نمايشگاه و درج دوباره نام انبار نموده‌اند، اما آيا اين فرار سؤال‌برانگيز مالياتي را نمي‌توانستند با يك نامه‌نگاري ساده اداري حل كنند كه اين‌گونه اعتبار يك استان و نيز كشور به‌خصوص در حوزه فرهنگي- با توجه به اهميتي كه دارد- را فداي چنين كاري كنند؟ شايد مسئولان ما مثل هميشه وقتي از خواب‌هاي خرگوشي بيدار مي‌شوند كه اين محصولات مديريت‌شان دستمايه رسانه‌هاي خارجي (دشمن) شود كه اين نوع سهل‌انگاري‌ها از خيانت كمتر نيست. جالب اينكه حتي اين نمايشگاه از يك سرويس بهداشتي ساده نيز برخوردار نبود، البته اينگونه كم‌توجهي‌ها به دليل آن است كه فرهنگ را تنها به تريبون و ميتينگ و سخنراني محدود كرده‌ايم و در عمل جايي براي آن نداريم.