گاهي اوقات برخي اخبار و اتفاقات باعث به وجود آمدن امواج و ارسال پالسهاي مثبتي در ميان مردم و نخبگان جامعه ميشود. خبر اكران فيلم «رسوايي» آخرين ساخته مسعود دهنمكي براي ائمه جمعه و جماعت سراسر كشور يكي از آنگونه مسائلي است كه نويد متولد شدن و اوجگيري همافزايي و همپوشاني در عرصه فرهنگ بالاخص حوزه سينما و فيلمسازي است. نمايش اين فيلم علاوه بر اينكه ميتواند ائمه جمعه را با سينما بيشتر آشنا كند، همچنين تشويقي براي كارگرداناني است كه به دنبال نمايش و ترويج مفاهيم ارزشي در مديوم سينما هستند.
سينما مجموعه هنرها را در خود دارد و فرهنگساز است و ميتوان آن را به عنوان نماد توانمندي فرهنگي جامعه برشمرد. با توجه به فرهنگ غني ايراني و سوژههاي مختلفي كه در تاريخ ما وجود دارد و ميتواند مورد استفاده هنرمندان قرار گيرد، بايد به اين مسئله توجه داشته باشيم. رئيس شوراي سياستگذاري ائمه سراسر كشور كه در ابتداي اين حركت و اقدام راهبردي قرار دارد چنين اقدامي را برنامههاي درونسازماني و آموزش ضمن خدمت اين شورا اعلام كرده است كه به منظور آشنايي هر چه بيشتر ائمه جمعه و به طور كلي روحانيت با سينما براي ۲۰۰ نفر از ائمه جمعه، فيلم رسوايي به نمايش درخواهد آمد. از چندين منظر چنين اتفاقاتي قابل تبيين و بررسي است و همانگونه كه قبلاً هم اعلام شده است از ابتداي كار و در مرحله نگارش فيلمنامه اين اثر روحانيون شناخته شدهاي در مقام مشاورت در كنار كارگردان حضور داشتهاند و معاونت رسانه حوزه علميه قم (حجتالاسلام تقوي) نيز نقطه نظرات و انتقادات خود را در روزهاي اوليه آغاز توليد فيلم اعلام ميكند كه در بيشتر موارد هم اعمال شده و آنها نيز با ديدن فيلم نظر مساعد خود را اعلام كردهاند.
بعد از كليدواژههايي مثل «وحدت حوزه و دانشگاه» اين اتفاق را ميتوان جديترين و عملياتيترين همافزايي و همكاري حوزه علميه با يك كارگردان و فيلمي مثل رسوايي دانست. چه اينكه برخي از روحانيون قطعاً در گذشته همكاريهايي با برخي از فيلمسازان در مقام مشاورت داشتهاند، اما اينكه كساني در سطح رئيس شوراي سياستگذاري ائمه جمعه كشور به همراه بيش از ۲۰۰ روحاني برجسته و صاحب تريبون كشور در رابطه با ديدن و اعلام نقطه نظراتشان درمورد يك فيلم وارد كار عملياتي ميشوند؛ اتفاقي نادر اما ميمون و مبارك است چرا كه در روزگاراني كه مردمان سراسر جهان به دنبال يك دين و تفكر نجاتبخش هستند توجه و عنايت ويژه عاليترين سطح رهبري و نيز وزانت و مكانت جايگاهي مثل حوزه علميه به عرصه فرهنگ بهخصوص هنر فيلمسازي در صورت ادامهدار بودن و حركت در مسير درست و طراحي شده نتيجهاي نجاتبخش و اميدآفرين براي همگان خواهد داشت.
اصل اكران اين فيلم براي چنين افرادي و شكسته شدن برخي ذهنيتهاي غلط درباره مخالفت روحانيت با هنر و مشخصاً هنر فيلمسازي يك گام جدي و بلند در راستاي اسلامي و انقلابي شدن سينماي كشورمان خواهد بود. اين اتفاق به خوبي نشان ميدهد كه تمام اركان حكومتي و دخيل در اتفاقات جامعه به «رسانه» و «فرهنگساز» بودن سينما اعتقاد پيدا كردهاند، و به منظور جلوگيري از هجمههاي به كار گرفته شده در عرصه جنگ نرم و به قصد تحركات «آفندي»، سينما اهميت و اعتباري بيشتر از قبل پيدا كرده است.
