سياست تفرقه افكنانهاي كه قرنها است مانع وحدت ميان مسلمانان شده است، چند سالي است كه خود را در قالبي نو نشان داده و در قالب شبكههاي ماهوارهاي و به نام دين، سعي در جدايي و تفرقهافكني در ميان امت اسلامي دارد. شبكههاي ماهوارهاي متعددي كه از يك سو خود را طرفدار اسلام اصيل مينامند و از سوي ديگر بيشترين آسيب را به پيكره اسلام وارد ميكنند.
متأسفانه اين شبكهها كه به سرعت نيز در حال تكثير هستند با استفاده از علائق ديني مسلمانان به جاي ايجاد وحدت در مبارزه با مفاسدي چون دولتهاي فاسد ديكتاتوري كه در برخي از كشورهاي اسلامي ساليان سال است با كمك غرب به حكومت ميپردازند، تلاش خود را روي نقاط مبهم تاريخ اسلام گذاشتهاند تا با استفاده از آن آتش جنگ ميان مذاهب اسلامي را شعلهور كنند.
جديدترين اين شبكهها به نام «فدك» توسط شخصي روحانينما كه به انگليس پناهنده شده است و با حمايت دولت اين كشور راهاندازي شده است. ياسر الخطيب كويتي كه چند سال پيش بر خلاف اوامر مقام معظم رهبري در تكريم همسر رسول الله، در خطبهاي با توهين به شخصيت همسر پيامبر(ص) بحران بزرگي را در ميان مذاهب تشيع و تسنن به راه انداخته بود، اين شبكه موهن را در پيگيري اهداف شوم ضد همبستگي اسلامي راهاندازي كرده است. به گزارش فارس، «ياسر الخطيب» كه دولت كويت پس از آن سخنان «هيئت خدام المهدي» او را پلمب و اين شيخ ۳۵ساله را روانه زندان كرد و پس از مدتي به درخواست سازمانهاي حقوق بشري انگليس و امريكا! آزاد اما خلع تابعيت كويتي شد. ياسر الخطيب پس از اخراج از كويت به انگلستان رفت، پناهندگي گرفت و در شمال اين كشور ساكن شد و روزنامه «shianewspaper»، حوزه علميه «امامين عسكريين» و «حسينيه سيدالشهدا» را تأسيس كرد.
وي كسي بود كه پس از فتواي وحدت بخش مقام معظم رهبري مبني بر حرمت توهين به همسران پيامبر اكرم(ص) و نمادهاي برادران اهل سنت، فتواي ايشان را بيارزش خواند. ياسر الخطيب، همچنين اخيراً اقدامات ضداسلامي گستردهاي انجام داده كه يكي از آنها حمايت وي از «هفته برائت» و توهين مجدد به رهبري بوده است كه بيانيهاي عليه ايشان منتشر كرد. كار ديگر اين مزدور دولت انگلستان كه مورد توجه وهابيون قرار گرفته است، ساخت يك مسجد بزرگ به عنوان «نخستين مسجد شيعيان انگلستان» است كه نام «حضرت محسن شهيد» بر آن گذاشته شده است تا احساسات اهلتسنن و شيعيان را برانگيزد. بيشك مشاركت انگليس درراهاندازي شبكههاي تندرو ماهوارهاي نشاندهنده سياستهاي كهنه اما كارساز استعمار پير در تفرقهاندازي و حكومت بر ملتهاي جهان است. سياستي كه جز در سايه بصيرت اسلامي و سعي در وحدت حداكثري ميان مذاهب دين اسلام، خنثي نخواهد شد.
