خدمترساني و در خدمت محرومان بودن از ويژگيهاي دين مبين اسلام است كه تمامي ائمه و امامان ما به اين موضوع اشاره و تأكيد دارند و اين اصل آنقدر مهم است كه مقام معظم رهبري در اين خصوص فرمودند: «امروز شما با تعهد به اسلام و جمهوري اسلامي در خدمت بندگان خدا و مستضعفان باشيد و بيشتر از همه طبقات محروم را ملاحظه كنيد و اين عبادتي بزرگ براي شماست كه گمان نميكنم خدمتي بالاتر از خدمت به محرومان باشد، بنابراين همزمان با ايجاد اردوهاي جهادي يكي از اقشار مهم جامعه كه نقش خوب و ارزندهاي در اين خصوص از خود برجاي گذاشت، قشر طلبه بود. براي آشنايي با فعاليتهاي جهادي اين قشر با حجتالاسلام حسن مرادي كه در زمينه اردوهاي جهادي فعاليت گستردهاي دارد و هم اكنون مسئول مؤسسه بلاغالمبين در قم است، به گفتوگو نشستيم كه در پي ميآيد.
اردوهاي طلبگي جهادي از چه سالي شكل گرفت؟ اگر بخواهيم وارد بحث جهادي و تبليغي شويم، تاريخچه آن به زمان حضرت رسول اكرم (ص) باز ميگردد كه ايشان براي تبليغ دين اسلام گروهي را با نامه به سوي سران كشورها فرستاد اما پس از پيروزي انقلاب اسلامي و تشكيل جهاد سازندگي گروههاي روحاني در كنار ساير آحاد مردم حركت جهادي خود را آغاز كردند تا اينكه در سال ۸۲ كه مقام معظم رهبري آن سال را سال خدمترساني نام نهادند، يك گروه از روحانيون به همراه تعدادي از دانشجويان با حضور در مناطق محروم اقدام به فعاليتهاي جهادي و فرهنگي كردند.
اولين باري كه به اردوهاي جهادي رفتيد كي و كجا بود؟ اولين بار تابستان سال ۱۳۸۲ بود كه تعدادي از طلبهها به همراه تعدادي از دانشجويان كه حدود ۶۰ نفر بوديم به منطقه «بلده» در استان مازندران اعزام شديم.
گروهي كه اعزام شديد در چه قالبي بود؟ اين گروه در قالب تيمهاي كشاورزي، پزشكي و فرهنگي به اين منطقه اعزام شدند و با وجود اينكه تجربه خوبي نداشتيم اما كارهايي انجام شد كه تا حدودي مثبت و تأثيرگذار بود. زماني كه گزارش سفر به دفتر مقام معظم رهبري رسيد، ايشان اعلام كردند تلاش كنيد محروميت از منطقه برود و با اين دلگرمي كه مقام رهبري به ما دادند در ادامه سفر ما به مناطق محروم استان چهار محال و بختياري شكل گرفت.
به عنوان يك طلبه در سفرها بحث فرهنگي بيشتر مورد توجه شماست يا بحث جهادي؟
هر دو بخش براي ما مهم است بنابراين در كنار كارهاي فرهنگي و مذهبي، مسائل خدماتي مثل ساخت مسجد و خانه و مدارس يا تعمير آنها نيز مورد توجه ماست.
تاكنون در قالب چند گروه جهادي در مناطق محروم حضور پيدا كردهايد؟ ما در قالب ۳۵ گروه جهادي با نامهاي بلاغالمبين، سفير و عباد در مناطق محروم حضور پيدا كردهايم.
حضور طلاب در كنار دانشگاهيان چه تأثيري بر گروه جهادي و مناطقي كه حضور داريد، ميگذارد؟ همانطور كه ميدانيد در جامعه روستايي و محروم، روحانيت از قداست خاصي برخوردار است و معمولاً حضور روحانيون در كنار دانشجويان باعث ميشود تا استقبال خوبي از اردوهاي جهادي شود و در كنار بحث معنويت، بحث پزشكي و عمراني نيز بدون كوچكترين مشكلي در مناطق محروم شكل ميگيرد.
از مناطق محرومي كه شما در آنجا حضور داشتيد، كدام يك بيشتر نياز به كمك داشتند؟ يكي از مناطق محروم بخش چلوانديكاي استان خوزستان بود كه متأسفانه هم از لحاظ امكانات فرهنگي و هم از لحاظ مسائلي مانند آب آشاميدني، حمام، مدرسه، برق، تلفن و خانه بهداشت در محروميت شديد به سر ميبردند و جالب اين بودكه در ميان يكصدروستايي كه در اين مناطق وجود داشت حتي يك مسجد وجود نداشت تا در آنجا نماز بخوانند كه خوشبختانه مشكلات آنها طي اردوهاي جهادي تا حدودي مرتفع شد.
با توجه به محروميتهايي كه در اين مناطق وجود دارد، چگونه يك جوان دانشجو يا يك روحاني حاضر ميشود با كمترين امكانات در اين مناطق حضور پيدا كرده و مجاني خدمترساني كند؟
اعتقاد به اسلام و علاقه به آباداني و پيشرفت كشور محرك ماست و جوانان ما وقتي پي ميبرند اينگونه حركتها مورد توجه مقام معظم رهبري است بدون كوچكترين چشمداشت مادي در اين اردوها شركت ميكنند و حتي در برخي مواقع از جيب خود نيز خرج ميكنند در صورتي كه برخي از آنها با توجه به تخصصي كه دارند راحت ميتوانند از وقت خود كه در اختيار اردوهاي جهادي قرار ميدهند، استفاده كرده و درآمد قابل توجهي به دست آورند.
همكاري و كمك نهادها و سازمانها به اردوي جهادي را چگونه ارزيابي ميكنيد؟
معمولاً برخي از سازمانها كمك ميكنند اما آنچنان كه بايد قابل توجه نيست. در سال ۱۳۸۷وقتي گزارش اردوي جهادي ما به اطلاع سازمانها و نهادها رسيد، مبلغ ۱۸۰ ميليون تومان به مناطق محروم كمك مالي شد.
از كار خود راضي هستيد و چقدر توانستيد به اهداف مورد نظر خود برسيد؟ نه ميتوان راضي بود و نه ميتوان ناراضي بود، اگر بخواهيم اهداف مورد نظر را در نظر بگيريم، هنوز اول راهيم ولي از لحاظ اينكه كار را آغاز كرديم و به جاهاي خوبي رسيديم، راضي هستيم.
وضعيت فرهنگي و مذهبي را در مناطق محروم چگونه ارزيابي ميكنيد؟ همانطور كه قبلاً گفتم عدم وجود حتي يك مسجد در بين ۱۰۰ روستا عمق معضلات فرهنگي و مذهبي را نشان ميدهد، مخصوصاً در برخي از مناطق اگر حضورتان جدي نباشد، مطمئن باشيد گروههاي ضالهاي مثل وهابيت ميتوانند تأثير مخربي روي افراد ساكن در اين مناطق بگذارند.
شيرينترين خاطرهتان را از حضور در اردوهاي جهادي برايمان بگوييد؟ يادم ميآيد در روستاي «شيخ عالي» در چهار محال و بختياري چشمهاي بود كه اهالي براي آوردن آب بايد دو كيلومتر پيادهروي ميكردند كه دو سال قبل به اتفاق بچههاي دانشگاه تهران از سرچشمه تا محل اين روستا را لولهكشي كرديم و زماني كه آب به اين روستا رسيد، وقتي زن و مرد و كودك را ديديم كه چقدر بالا و پايين ميپريدند و خوشحال بودند، انگار تمام دنيا را به ما دادند.
