به گفته سيد احسان قاضي زاده هاشمي، مديركل اداره ارشاد تهران، در اين نمايشگاه كه در دهه اول اسفند برپا خواهد شد، محصولات هنري مانند نقاشي، خوشنويسي، طراحي، مجسمهسازي، مد و لباس، محصولات صوتي و تصويري و. . . به صورت مستقيم و بدون واسطه عرضه ميشوند.
اداره كل ارشاد تهران مدعي است كه اين جشنواره براي حذف واسطهها از چرخه توليد و فروش محصولات هنري ايجاد شده است؛ مسئلهاي كه ميتواند به صورت مستقيم بر اقتصاد هنر اثر مثبت بگذارد. اما روند اجرايي نمايشگاه به چه صورتي است، قاضيزاده ميگويد: ما عرضهكننده هستيم. غرفهبندي ميكنيم و هنرمندان در اين غرفهها آثار خود را عرضه ميكنند.
اما خبرگزاري مهر در گزارشي، شرط اصلي ارشاد براي حضور هنرمندان در جشنواره ارشاد را خريد غرفهها از سوي آنها اعلام ميكند. البته شرطي كه تنها ميتواند به نفع عرضهكننده غرفه يعني همان ارشاد تهران به پايان برسد و هر شخص حقيقي يا حقوقي ميتواند با خريد غرفه، اجناس هنري را در آن به فروش بگذارد. خريدار غرفه هم ميتواند يك هنرمند گمنام تهراني، هم يك فروشنده حرفهاي يا مغازهدار در بورس فروش آثار هنري در خيابان ويلا يا طالقاني باشد كه با پرداخت هزينه غرفه به عنوان «هنرمند»! بيواسطه اجناسش را بفروش بگذارد. اين اقدام ارشاد تهران چيزي شبيه فروش مدرك دانشگاهي در دفاتر خيابان انقلاب يا خريد عنوان شواليه از سوي مدير عامل باشگاه استقلال است، در زمانهاي كه پول توانسته است يك شبه فردي را صاحب مدرك دانشگاهي كند، مديري را لقب شواليه دهد، پس چرا نتواند آدمي را از بيهنري به هنرمندي برساند؟
اگر ارشاد تهران قصد حمايت از هنرمندان گمنام را دارد، بهتر نبود ابتدا هنرمندان را با يك راهكار غير «پولي» شناسايي كند و كمي از كيسه سخاوتش براي هنرمنداني كه براي زنده نگه داشتن فرهنگ و هنر كشور از جانشان مايه ميگذارند، خرج كند. ارشاد ميتوانست با اختصاص غرفه رايگان به هنرمندان واقعي، گامي عملي در حمايت از آنها بردارد؛ هنرمنداني كه بسياري از آنها با ارشاد در ارتباط هستند يا ميتوان آنها را با يك فراخوان و ارزيابي آثار به عنوان هنرمند شناخت، نه اينكه هر كس دست در جيبش كرد و پول داد، هنرمند شود. سابقه ارشاد در برگزاري اكسپو نشان ميدهد مديريت دولتي هيچ گاه در مديريت اقتصاد هنر توانا نبوده است. درست در جايي كه اكسپوي تهران با عدم استقبال خريداران آثار هنري و حتي نهادهاي دولتي كه طبق قانون بودجه موظف به خريد آثار هنري نيز هستند با شكست روبهرو شد، يك حراجي خصوصي توانست ركورد فروش آثار هنري در ايران را جابه جا كند.
هنرمند پولي جديدترين تعريف ممكن از هنرمند است. اميداريم اين نوع تعريف كردن از هنر و هنرمند در سطح همان مديريتهاي دولتي بماند و در سطح جامعه و ميان مردم هنر دوست، هنر همان تعالي روح انساني، پاك و بيآلايش باقي بماند.
