عرصه موسيقي در چند روز گذشته سبب ساز به وجود آمدن فضايي غمبار و حزنانگيز براي مردم، هنرمندان و به خصوص فعالان عرصه موسيقي شد. درگذشت استاد همايون خرم از اساتيد برجسته موسيقي و دكتر محمد بيگلرپور، رهبر اركستر صداوسيما فرصتي شد تا واگويههاي فراق و خاطرات خواننده آثار انقلابي محمد گلريز با اين دو استاد بزرگوار را جويا شويم.
واقعيت اين است كه بنده خيلي ارتباط كاري زيادي با استاد خرم نداشتم اما به واقع ايشان يكي از هنرمندان پيشكسوت موسيقي ايران هستند و در زمينه موسيقي ايراني فعاليتهاي چشمگيري داشتند. بنده هم به لحاظ فعاليت در اين وادي، به صورت دورا دور از فعاليتهاي موسيقايي ايشان مطلع ميشدم.
از جمله نكات بارز شخصيتي ايشان اين بود كه فردي بسيار منضبط بودند و انضباط كاري اهميت فوق العادهاي در جريان كار برايشان داشت. مرحوم خرم با وسواس آهنگسازي ميكرد به همين دليل خيلي كم آهنگ ميساختند اما زماني كه كاري توليد ميكرد(در حوزه موسيقي ايراني) جزو آثار و آهنگهاي فاخر محسوب ميشد. خب طبيعتاً اين آهنگهاي فاخر در ذهن و ياد مردم ماندگار ميشد. لازم است كه اين نكته را باز هم عرض كنم كه درست است بنده با مرحوم خرم خيلي از نزديك كار نكردهام اما به هر ترتيب به واسطه غور و غوص در فضاي هنر، بالاخص موسيقي با آثار و آهنگهاي ايشان آشنا هستم. هر چند دوستان هنرمندي كه از نزديك با ايشان همكاري داشتهاند، بهترين افرادي هستند كه ميتوانند در اين زمينه صحبت كنند اما همين مسائلي را هم كه بنده در رابطه با مرحوم همايون خرم عرض كردم از زبان هنرمندان و افرادي است كه با ايشان بيشتر از ديگران محشور بودهاند.
يك نكته بسيار مهم ديگر در مورد استاد همايون خرم اين است كه ايشان از جمله هنرمندان و آهنگسازاني است كه قبل از انقلاب هم فعاليت هنري داشتند. پس از وقوع انقلاب اسلامي در كشورمان ايشان جزو افرادي بودند كه خودشان و هنرشان را با ارزشهاي جامعه اسلامي ايران هماهنگ و همسان كردند.
اين مسئله جزو نكات خاص و قابلتوجهي است كه عده معدودي از هنرمندان موفق به اين كار شدند و توانستند همچنان محبوب مردم كشورشان باقي بمانند. مرحوم همايون خرم از جمله هنرمنداني است كه آهنگهاي ماندگاري را براي انقلاب اسلامي ايران ساخته است كه نشاندهنده علاقه و احترام ايشان به ارزشهاي اسلامي، مردم و ميهنش است كه به واقع از جمله نكات مثبت و قابل توجه در سابقه هنري ايشان است. به گفته ديگر، استاد همايون خرم در هر مرحلهاي از زندگيشان مردمداري و ميهنپرستياش را اثبات كرده است.
دكتر محمد بيگلرپور هنرمندي متعهد و متخصص بود سابقه آشنايي بنده با آقاي دكتر محمد بيگلرپور به اوايل پيروزي انقلاب برميگردد. ايشان بدون هيچگونه اغراق، فردي بسيار مودب، با وقار و با متانت بودند، به همين جهت هر كسي كه با ايشان برخوردي داشت در همان ابتدا مجذوب و متوجه متانت و ادب ايشان ميشد ايشان علاوه بر اينكه داراي تخصص و علم خوبي در حوزه موسيقي بود و فرد تحصيلكردهاي نيز بودند. نوع برخوردهاي ايشان با افراد بود به شكلي كه هركس فقط يكبار با مرحوم بيگلر پور ملاقات و برخورد ميكرد به شدت تحت تأثير رفتار و منش اخلاقي ايشان قرار ميگرفت. يكي از مهمترين و شاخصترين كارها و آثار ايشان كه به جرئت ميتوان در زمره ماندگارترين آهنگهاي انقلاب قرار داد، ساختن اولين سرود ملي جمهوري اسلامي ايران پس از پيروزي انقلاب اسلامي در سال ۵۷ بود كه نسلهاي قبل و بعد از انقلاب به خاطر يادآوري ايام سرافرازي و پيروزي، هرگز آن را فراموش نخواهند كرد.
از جمله كارهاي شاخص و ماندگاري كه ايشان انجام دادند كارهايي بود كه در حوزه موسيقي آييني صورت گرفت. مرحوم دكتر بيگلرپور در رابطه با موضوع اهل بيت آهنگهاي خوب و قابل توجهي را ساختهاند. براي خود بنده موسيقيهاي خوبي به مناسبت ولادت ائمه اطهار عليهمالسلام به خصوص حضرت فاطمه زهرا(س) ساختهاند. در هر صورت بنده و ديگر هنرمندان فعال در عرصه موسيقي از فقدان و فوت ايشان خيلي متأثر و غمگين هستيم و ميتوانم به جرئت بگويم كه مردم و جامعه هنري كشورمان يكي از هنرمندان «متعهد و متخصص» را كه خدمات شاياني را براي موسيقي ايران، ارزشهاي انقلابي و اهل بيت عليهم السلام انجام داده بود، از دست داد.
جاي ايشان در ميان هنرمندان و فضاي هنري كشورمان بسيار خالي است و خلأ اين بزرگوار به شدت احساس ميشود. اميدوارم كه در آن دنيا با اولياء الله به بخصوص مولا اميرالمومنين علي عليهالسلام محشور و مأنوس باشد. يكي از خاطرات جالب و خوبي كه من از ايشان در ذهن دارم، مربوط ميشود به يكي از كارهاي زيبا، خوب و ماندگاري كه مرحوم دكتر بيگلرپور انجام داد. چند سال پيش مرحوم بيگلرپور يك برنامهاي (اركستري) را ترتيب داده بود كه در آن از تمام موسيقيهايي كه مربوط به اقوام مختلف ايران است يك اركستري را تشكيل دادند كه در آن همه موسيقيهاي فولكلور كشورمان را به صورت يك «مدالسيون» و قطعههاي به هم پيوسته اجرا ميكردند. اين برنامه يك كنسرت بسيار جالبي بود كه اين مرحوم در آن توانست همه موسيقيهاي محلي اقوام مختلف ايراني را در قالب يك كار زيبا و ماندگار ثبت كند.
