روحيه بسيجي در حوزه دانش ميتواند اين سرزمين را به ثريا برساند، چنانكه شهيد «احمدي روشن»، «عليمحمدي»، «شهرياري»ها و... چنين كردند. برويد ببينيد همين نسل با همين باورها و آرمانها، چه ابداعات شگفتي در پژوهشكدههايي چون «رويان» براي اين آب و خاك رقم زدند.
در همين حال ميشنويم، پس از چهار دهه، بسياري از اقلام ساده را با صرف هزينههاي كلان از خارج كشور وارد ميكنيم، مثلاً پارچه چادر مشكي را. پارچهاي كه بيگمان كشور ما مهمترين مصرفكننده آن در جهان است. با اين حال واردكنندگان گويا چنان سود سرشاري از اين تجارت برده و ميبرند كه جايي براي توليد داخلي آن باقي نگذاشتهاند. زخم چنين وارداتي آن زمان بر جسم و جان اين مردم ميماند كه نظير اين روزها، پاي اقتصاد مقاومتي و مقابله با تحريمي در ميان باشد و نرخ ارز خارجي سر به آسمان بسايد. آن وقت است كه ناگهان قيمت كالايي ساده، باز به طور مثال، ماده پركننده دندان، طي كمتر از يك سال، ۱۵ برابر ميشود يا قيمت خودرويي كه مدعي بوميسازي كامل آنيم، در كمتر از چندماه، صددرصد و گاه بيشتر گران ميشود.
اين مقايسه يعني، اگر ما در ديگر حوزهها نيز متخصصيني با روحيه بسيجي و تعهد و صداقت حوزه هستهاي داشتيم، امروز بيمبالغه جهان را تسخير كرده بوديم. تصورش را بكنيد، ما در صنايع نساجي و خودروسازي و نفت و... نيز امثال شهيد مقدم و احمدي روشنها را داشتيم. خدا ميداند در آن صورت، اين صنايع ما اكنون به چه رشد خيرهكنندهاي دست يافته بودند. تصور كنيد همين آدمها را با روحيههاي مشابه در حوزه علم اقتصاد و ديگر علوم انساني داشتيم. بله! بايد تعارف را كنار گذاشت. اگر چند مهندس بسيجي در علوم هستهاي و دفاعي از هيچ ما را به همه چيز ميرسانند، بديهي است دشمن بخواهد آنها را حذف كند. چرا در صنعت خودروسازي، كسي هدف اين ترورها نبود؟ شايد بگويند، علت اين ترورها حساسيت بحث هستهاي و علوم دفاعي و... بوده! اين استدلال غلط است. بيشك شما هم شنيدهايد از يكي دو سال قبل تا امروز سه تيم ترور كه وظيفه به شهادت رساندن «حسن رحيمپور ازغدي» را داشتهاند، در تور سربازان گمنام افتادهاند. او كه ديگر دانشمند هستهاي نيست؟ اما او هم يك متفكر مولد، بسيجي و مؤثر در حوزه علوم انساني است و بس. او هم خطرناك است. جان كلام اينكه كسي بايد پاسخ دهد، ما كه توانايي پيشرفت در پيچيدهترين علوم و دانش امروز بشري را با چنين سرعت و دقتي داشتهايم، چرا وضع صنايع ساده و ديگر علوم در كشورمان چنين رقتبار است؟!
