زياد شنيدهايم كه عدهاي ميگويند چرا جوانان امروز مانند قبل در فعاليتهاي مذهبي خودي نشان نميدهند و فعال نيستند؟ چرا جوانان دينگريزند؟ چرا چندان به مسائل اعتقادي توجه نميكنند؟... اما هميشه بهجاي اينكه براي حل چنين معضلاتي طرح و انديشهاي داشته باشيم، تنها صورتمسئله را پاك كردهايم و به حواشي پرداختهايم، يكي از اين صورتمسئلهها لقمه حلال است كه به خانوادهها و بيشتر از همه سرپرست خانواده مربوط ميشود. مدارس هم صورتمسئله ديگري است كه كمتر به آن توجه شده زيرا متأسفانه از دو اصل آموزش و پرورش در اين سالها تنها به بعد آموزشي آن پرداخته شده و پرورش مغفول مانده است، در حاليكه در مدرسه بايد عشق به دين و مسائل ديني براي بچهها از همان كودكي نهادينه شود، البته تعجبي هم ندارد اگر با توجه به ساختار سيستماتيك مدارس ما كه عمدتاً غربي هستند، پرورش ديني دانشآموزان لنگ بزند! هرچند انصافاً هرچه پيش رفتهايم شرايط به نسبت قبل بهتر شده ولي كافي نبوده زيرا خروجيهاي مطلوبي از اين كارخانه بزرگ آدمسازي نداشتهايم.
با فرا رسيدن ايام محرم و صفركه يادآور شهادت امام حسين(ع) و قيام تاريخي ايشان است، پتانسيلهاي بالقوه زيادي در اين عرصه وجود دارد كه بايد بهصورت اصولي و منطقي از آن بهره برد و به بالفعل درآيند، چنانچه امام خميني(ره) هم فرموده بودند: «اين محرم و صفر است كه اسلام را زنده نگه داشته.» به واقع هم چنين است زيرا دشمنان ايران اسلامي به اين مسئله خوب پي بردهاند. در كنفرانس معروف تلآويل صراحتاً به آن اشاره كردهاند كه براي تخريب دو قطب مؤثر و محرك شيعه، يعني عاشورا و مهدويت نبايد دست روي دست بگذارند، براي همين هم برنامهريزي زيادي داشتهاند. در اين رابطه در كشورمان سازمانها و نهادهاي مختلفي براي مقابله با جنگ نرم دشمن به پاخاستهاند تا نقشههاي دشمنان را خنثي كنند اما يكي از سازمانهايي كه ظرفيت و پتانسيل بالايي براي دفاع فرهنگي دارد، سازمان آموزش و پرورش است؛ سازماني با ميليونها نوجوان و جوان كه دشمن پيكان حملات خود را مستقيماً به سمت مغزها و قلبهاي آنها نشانه رفته است، بنابراين اگر ميخواهيم در مقابل جنگ نرم دشمن عقب ننشينيم و شكست نخوريم، بايد روي اين طيف عظيم برنامهسازي هدفمند داشته باشيم و بهترين آموزه براي تربيت اين آيندهسازان كشورآشنايي با قيام امام حسين(ع) و به روزكردن آن درزمان كنوني است، لذا اگر بخواهيم قضيه قيام امام حسين(ع) را ميان نوجوانان و جوانان نهادينه كنيم بايد يك قدم از شيوه سنتي فراتر برويم و چه زماني بهتر از محرم و صفر كه فضا براي آزادسازي و به فعليت درآمدن انرژي نهفته آنها باز است، هرچند ميزان جذب هيئتهاي امام حسين(ع) درايام سوگواري ايشان بهخصوص دهه اول بسيار زياد است اما اين جذب عمدتاً از سوي خانوادههاي مذهبي صورت ميگيرد و برخي ازدانشآموزان به دليل فضاي غيرمذهبي يا سست خانوادههايشان چندان تمايل يا شناختي نسبت به حضور و فعاليت در هيئتها را ندارند و نشستن پاي ماهواره را بر رفتن به هيئت و عزاداري ترجيح ميدهند، اين در حالي است كه دشمن در كمين آنها نشسته و منتظر ضربه زدن است، پس بايد ما زودتر دست به كار شويم و از چنين فرصتهاي معنوي استفاده اصولي ببريم.
مدارس با توجه به فضا، امكانات و نيروي انساني پاك و بيغل و غشي كه دارند ميتوانند در ايام محرم بهخصوص دهه اول مانند خيمههاي حسيني باشند و به يك پايگاه و خيمه عزاداري تبديل شوند، آن هم هيئتي كه اعضاي اجرايي آن خود دانشآموزان مدرسه هستند. در اين هيئت ديگر پيرغلامان و مداحان مشهور و بزرگترها وجود ندارند بلكه اين دانشآموزان هستند كه از همين فضاي مدرسه خود مسئوليت اجتماعي، مداحي و فلسفه عزاداري براي امام حسين(ع) و آداب اجتماعي اسلامي را ياد ميگيرند و در ذهن ميسپارند آن هم با هدايت و زيرنظر معلمان و مديران مدارس، البته قرار نيست فضاي چنين هيئتهاي دانشآموزي در مدارس خيلي گسترده و بزرگ باشد كه از حد توان خارج شود، بلكه منظور اصلي آن است تا بچهها از پشت ميز و نيمكتها، با قيام امام حسين(ع) آشنا شوند و خود را براي سربازي امام زمان عصر خويش آماده سازند مانند زمانيكه رزمندههاي كوچك اما بزرگ هشت سال دفاع مقدس از پشت ميز و نيمكت مدارس از اسلام پاسداري كردند، بايد در اين اوضاع جنگ نرم كه به مراتب وحشيانهتر و بدتر از قبل است نيز دانشآموزان را با مسائل ديني آشنا كنيم، چنانچه اين اصول نه به صورت يكسري محفوظات امتحاني باشد بلكه با پوست و گوشت آنها عجين شود و چه زماني بهتر از محرم و صفر و چه مكاني بهتر از خانه دوم آنها، يعني مدرسه كه بيشترين زمان خود را در آن صرف ميكنند و شايد اثرش از فضاي خانواده هم به مراتب بيشتر باشد.
مسئوليتپذيري بچهها در هيئتها و حسينيههاي مدرسهاي بهطورحتم در رشد و تعالي شخصيت فردي و اجتماعي دانشآموزان تأثير زيادي دارد. ايجاد و حمايت از هيئتهاي مدرسهاي توسط وزارت آموزش و پرورش ميتواند به تعالي فرهنگي و تغيير سبك زندگي جوانان جامعه كمك شاياني كند تا هنگام ورود به جامعه كاري يا دانشگاهي، شخصيت شكلگرفته ديني و اسلامي داشته باشند كه به آنها هويت و اعتماد به نفس خوبي داده است، كما اينكه بچههاي هيئتي عمدتاً داراي چنين ويژگيهايي هستند ولي با ايجاد چنين فضايي در مدارس دانشآموزان ديگر هم خودبهخود وارد ميدان حسيني ميشوند و خود را درگير هيئت مذهبي ميكنند كه اين كار براي تقويت اعتقادات ديني آنها بسيار خوب است. مدارس اعم از دولتي و غيردولتي دخترانه يا پسرانه به غير از آموزش بايد هدفمند و براساس سبك زندگي اسلامي اداره شوند تا به پايگاههاي محكمي براي مقابله با جنگ نرم دشمن تبديل شوند، لذا با ايجاد حسينيههاي مدارس ميتوان خلاقيت بچهها را هم بالا برد، زيرا در سايه هيئتهاي امام حسين(ع) پتانسيل عظيمي كه همان فرزندان و آيندهسازان اين مملكت هستند به بلوغ فكري و تعالي فرهنگي ميرسند و چنان بيمه ميشوند كه پيكان زهرآلود دشمنان در جنگ نامرئي نرم به آنها آسيبي نميرساند.
اين پيشنهاد رسالتي از سوي ما به عنوان رسانه است، در كنار بيان نظرات و انتقاداتي كه ارائه ميدهيم. اما رسالت شما به عنوان خواننده اعم از مسئول، والدين و مربيان مدارس آن است كه در تحقق چنين ايدهاي براي تقويت فرهنگ ديني فرزندان اين مملكت راهكاري بينديشيد و اگر اين شيوه ميتواند در واكسينه كردن جامعه تشيع مقابل حربه نرم فرهنگي دشمنان كارساز بيفتد بسمالله، نگذاريم ظرفيتهاي پاك و دستنخورده موجود در مدارس و فضاي معنوي هيئتهاي امام حسين(ع) بلااستفاده بماند، زيرا قطعاً هدف از اجراي برنامههاي ديني و مراسم سوگواري اباعبداللهالحسين(ع) پرورش انسانها در مسير معنويت و تعالي اسلام است نه عزاداري صرف و به سروسينه زدن، از محاسن اين محافل آموزش فعاليتهاي اجتماعي اسلامي است و چه بهتر كه اين آموزشها از زمان كودكي و به صورت سازماندهي شده انجام گيرد.
