ایسنا: مهدی ساعی دربارهی استفاده از تعزیه که یک هنر دیداری است در مدیوم رادیو، توضیح داد: شاید خیلیها تعزیه را یک هنر بصری میدانند، اما ما توانستیم آن را در قالب افکتهای رادیویی ضبط کنیم؛ حتی برای تعزیهخوانها هم ضبط رادیویی سخت بود چون هنر تعزیه اساسا توسط رنگ، لباس و حرکت حماسی و رزمی انجام میشود.
او ادامه داد: خواستهی ما این بود که همهی حرکات بدنی تعزیهخوانها در صدای آنها منعکس شود و احساساتی مثل خشم، ترحم در قالب صدا و چیزی که از دهانشان بیرون میآید خارج شود؛ به همین منظور هم تمرینات سختی انجام دادیم.
این کارگردان رادیو تاکید کرد: ابزاری که در رادیو اهمیت زیادی دارد، موسیقی، کلام، افکت و سکوت است ما هم برای قرار دادن همهی این افکتها در تعزیه تلاش کردیم و هر جا لازم بود افکت مخصوصی را اضافه میکردیم. بقیهی مسائل به گفتار و کلام مربوط میشد که در تمرینات به آنها رسیدیم.
ساعی با تاکید بر اینکه تعزیههای رادیویی با کیفیت خیلی خوب ضبط شده به شخصیتپردازی تعزیهخوانها نیز اشارهای کرد و گفت: در تعزیه به دلیل استفاده از روبند یک نفر میتواند نقشهای زیادی را بازی کند اما ما با استفاده از صدا، شخصیتسازی کردیم؛ هر صدا تفکیک شده بود تا مخاطب سردرگم نشود و از این طریق توانستیم با صدا، نمایش تعزیه را به گوش مخاطبان برسانیم.
او ادامه داد: ما هر مجلس تعزیه را در یک روز ضبط و از موسیقی زنده نیز در صحنه استفاده میکردیم تا مولفههای رادیویی بودن در کار بیشتر نشان داده شود.
او سپس پیشنهاد داد: با توجه به اینکه مخاطب ارتباط خوبی با این تعزیهها برقرار کرده، دوست دارم بقیهی تعزیهها هم ضبط شود. در تعزیه مجالس زیادی وجود دارد به خصوص در ماه رمضان و شهادت سایر ائمه که میتوان تعزیههای خوبی را با استفاده از آنها رادیویی کرد.
