
اوايل امسال وقتي براي پيگيري پروژه ساخت فيلم «روز رستاخيز»، جديدترين ساخته «احمد رضا درويش»، با وي تماس گرفتيم، درويش زمان اكران فيلمش را ماه محرم امسال اعلام كرده بود، اما اكنون كه محرم رسيده است هنوز خبري از روز رستاخيز نشده است و معلوم نيست اين فيلم بالاخره چه زماني آماده اكران خواهد شد.
محرم آمد فيلم درويش نيامد! به گزارش«جوان»، احمدرضا درويش فيلمسازي است كه سابقه توليد آثاري چون «كيميا»، «متولد ماه مهر» و «دوئل» را در پرونده كاري خود دارد.
درويش كه بعد از ساخت «دوئل»- يكي از گرانقيمتترين فيلمهاي تاريخ سينماي ايران- مدتها از صحنه فيلمسازي دور بود، «روز رستاخيز» را بر اساس آنچه ۹ سال تحقيق و مطالعه عنوان كرده بود، در بهمن ماه سال ۸۸ پروژهاي ميلياردي را با حضور عواملي بينالمللي در مورد واقعه عاشورا و قيام امام حسين (ع) كليد زد. اما اكنون بعد از گذشت سه سال از آن زمان و به رغم قول درويش به اكران بينالمللي فيلم، هنوز حتي خبري از اكران داخلي آن نشده است، در صورتي كه فيلمبرداري كار در شهريور پارسال تمام شده است و بخشي از اقدامات فني بعد از آن نيز در داخل و خارج از كشور از جمله تدوين آن در لندن به پايان رسيده و فيلم در ظاهر هيچ مشكلي براي اكران ندارد.
موضوعي كه شايد تنها در سينماي ايران شاهد آن باشيم و در هيچ كدام از كشورهاي داراي صنعت سينما فيلمي به اين وضعيت دچار نشده باشد كه از زمان ساخت تا اكران آن مدت زمان طولاني طول كشيده باشد. سينماي هاليوود نمونه بارز آن است. فيلمها بعد از طي مراحل فيلمبرداري و مسائل فني بعد از آن به سرعت به سينماها فرستاده ميشوند تا مردم آنها را ببينند و سرمايه فيلم بازگردد و هيچ كمپاني فيلمسازي يا تهيهكنندهاي راضي نميشود تا اثرش با تأخير به نمايش درآيد.
داستان روز رستاخيز كه با بودجه ۱۴ ميلياردي ساخته شده، پس از مرگ معاويه اتفاق ميافتد و به اتفاقات عاشورا گره ميخورد. ماجراي فيلم درباره « بُكير» فرزند حر بن يزيد رياحي است كه قبل از اينكه حر به كاروان امام حسين(ع) برگردد، تصميمي بزرگ ميگيرد.
«بُكير» طي يك روايت عاطفي كه برايش اتفاق ميافتد، دلمشغولياش را در سپاه امام حسين(ع) ميبيند و اين روند باعث ميشود به سمت «حسين بن علي(ع)» گرايش پيدا كند و. . . تهيهكننده روز رستاخيز از استفاده از توان بخش خصوصي براي فراهم آوردن بودجه سنگين خبر داده است؛ بودجهاي كه بخشي از آن توسط سرمايه گذاران خارجي تأمين شده است. با آنكه فرهنگ حسيني و جوهره قيام امام حسين(ع) محدود به زمان و مكان خاصي نيست، ولي ماه محرم اصليترين زمان يادآوري و گراميداشت مقام آن حضرت و ياران با وفاي ايشان ميباشد.
براي فيلم مناسبتي چون «روز رستاخيز» نيز بهترين زمان اكران همان طور كه پيش از آن نيز از طرف عوامل فيلم گفته شده بود، همين ماه محرم خواهد بود. با از دست دادن اين موقعيت ويژه قطعاً اولين متضرر كار، خود فيلم خواهد بود و بعد مردمي كه مشتاق به تصوير كشيدهشدن گوشههايي از وقايع قيام امام حسين (ع) بر پرده سينما هستند.
فيلم خوب در زمان خودش اثرگذار است به طور كلي سينماي ما براي انواع موضوعات و سوژهها، فيلمهاي بلند و كوتاه توليد كرده، اما جاي تأسف دارد كه براي مسئله مهمي چون واقعه قيام امام حسين(ع) تاكنون به اندازه انگشتان يك دست نيز فيلم ساخته نشده است. فيلمهاي ساخته شده در اين حوزه هم بيش از چند سال از زمان ساختشان ميگذرد و هرچه كه ميگذرد كمكاريها در حوزه سينماي ديني و بهخصوص قيام عاشورا بيشتر مشخص ميشد. شايد خبر ساخت روز رستاخيز بهترين خبر ممكن براي دوستداران سينماي مذهبي بود، اما فاصله ميان زمان ساخت و اكران فيلم دارد همه اميدها را با يأس تبديل ميكند.
شايد نتوان براي يك فيلم خوب، زمان مصرف در نظر گرفت اما بيشك هرچه زمان بگذرد تكنيكهاي به كار رفته در فيلم به كهنگي ميگرايد و با ورود استانداردهاي جديد و تغيير ذائقه مردم ميتواند در زمان اكران ضربه بدي به فيلم بزند. احمد رضا درويش به جاي آنكه سريعتر تكليف اكران فيلم را روشن كند، اقدام به انتشار بخشي از فيلمنامه آن نموده است. به نظر نميرسد هيچكس منتظر باشد تا با خواندن فيلمنامه فيلمي كه هنوز نديده است از آن لذت ببرد و نفس انتشار بخشي از فيلمنامه و تقديم آن به «آزادگان و تشنگانِ عدالت» چيزي از وظيفه فيلمساز كاسته باشد.
برخي از گزارشها، خبر از عدم آماده شدن فيلم حتي براي اكران در جشنواره فجر امسال ميدهند. در صورتي كه اين قضيه اتفاق بيفتد به احتمال زياد اكران روز رستاخيز به سال آينده موكول ميشود. به طور معمول نيز در اكران نوروزي هم شاهد اكران فيلمهاي شاد و اجتماعي هستيم و نمايش فيلمي تراژديك مانند روز رستاخيز در آن زمان خارج از ذهن است. خرداد ماه ۹۱ و انتخابات دوره يازدهم رياست جمهوري نيز قطعاً مجال خوبي براي سينما رفتن نخواهد بود. پس چه زماني بايد منتظر اكران روز رستاخيز باشيم؟
يكي از شايعات بسيار قوي در اين زمينه در مورد تمايل درويش به نمايش روز رستاخيز بعد از انتخابات است. تمايلي به شدت شخصي كه ظلمي آشكار به فيلم و مردم در انتظار آن است.