چند وقتي است سري جديد برنامه «شوك» از شبكه سه سيما كه سابقه چند سالهاي در نمايش و تبيين برخي از معضلات اجتماعي و اخلاقي دارد در حال پخش است. برنامه سهشنبه شب شوك به اعتياد و تشريح مصائب و فلاكتهاي مبتلايان به انواع مواد مخدر اشاره داشت. اين برنامه كه با قيد نمايش براي افراد بالاي ۱۶ سال پخش شد، مخاطبان را با صحنهها و مكالمات رقت بار و البته شنيعي مواجه كرد.
در بخشي از اين برنامه صحبتهاي يك زن كه در حال بازگويي يكي از اتفاقات غير اخلاقي و شنيع جنسي، آن هم با آگاهي و خواست شوهرش پخش شد. اين صحنه به قدري خجالتآور بود كه بسياري از شهروندان طي تماسهاي مكرر با روزنامه از پخش شدن اينگونه مسائل آن هم در رسانه ملي اظهار تعجب و نارضايتي كردند. صرف نظر از طرح مباحثي همچون عبرت آموزي، درس گرفتن از تجارب ديگران و نكات ديگري كه در اين زمينه قابل طرح هستند، لازم است از دوستان شبكه سه سيما سؤال شود كه با چه استدلال و تدبيري! اجازه پخش چنين مسائل شنيع و غير اخلاقي را در تلويزيون كشور دادهاند؟
در بسياري موارد صحنههاي درگيري و خونين برخي فيلمهاي سينمايي با استدلال جلوگيري از ترويج خشونت حذف ميشود، بر اساس چه مبنايي يك چنين حرفهايي كه باعث جريحهدارشدن عفت عمومي و غيرت اجتماعي ميشود، اجازه پخش پيدا ميكنند؟
آيا اين كار مصداق سياهنمايي اجتماعي نيست؟ مگر در جامعه ما چند درصد از اينگونه افراد وجود دارند كه آنتن پربينندهترين شبكه رسانه ملي بايد به طرح اتفاقات شخصي و خاص آنها بپردازد!
آيا طرح اينگونه تجربيات و اتفاقات غير اخلاقي افراد انگشت شمار در قاب تصوير رسانهاي كه ميليونها بيننده از همه گروههاي سني دارد، مورد تأييد كارشناسان اجتماعي و علوم رفتاري هست؟ آيا دستاندركاران اين برنامه معتقدند كه با نشان دادن هر گونه پلشتي و زشتي ولو به صورت موردي ميتوان جلوي انتشار آن را گرفت؟
دوستاني كه در تلاشند تا زمينه عبرت آموزي مخاطبان را فراهم كنند بايد اين نكته را در مسير برنامهسازيهايشان مفروض بدارند كه صرفاً وجود هرگونه زشتي و پلشتي مؤيد و مجوز نمايش عمومي آن نيست.
با توجه به بازخورد و انعكاس نظرات بينندگان تلويزيون، پخش اين برنامه باعث به وجود آمدن فضاي نارضايتي و ناراحتي مخاطبان رسانه ملي شده است. از طرفي هم نمايش چنين تصاويري باعث عدم پيگيري ديگر برنامههاي همراستا از سوي مخاطب شده و علت وجودي آنها را زير سؤال خواهد برد.
