«محمد عيداروس» مؤلف كتاب مذكور در اين اثر خود از زناني نام ميبرد كه رابطه نزديك و تنگاتنگي با همسر رئيسجمهور مخلوع مصر «سوزان مبارك» داشتند و با رفتارهايشان توانستند بر شخصيت او بسيار تأثير بگذارند تا آنجا كه رفتهرفته وي را به سمت ديكتاتوري سوق دادند. به دليل رابطه نزديك اين افراد با بانوي اول دولت مصر، برخي از اين زنان در دوره رياست جمهوري «حسني مبارك» توانسته بودند به مناصب مهمي نيز دست پيدا كنند.
انتشارات بوك هاوس اين كتاب ۲۲۰ صفحهاي را به چاپ رسانده و چندي پيش روانه بازار نشر كرده است تا علاقهمندان به تاريخ مصر بتوانند با مطالعه آن، برگي از تاريخ اين كشور را دقيقتر مورد بررسي قرار دهند.
نويسنده كتاب، با سفر به كودكي بانوي اول مصر، درباره دختري مينويسد كه آرزو داشت رقاص باله شود اما روزگار براي او هديه بهتري درنظر داشت و وي را بعدها همسر رئيسجمهور مصر نمود. كتاب مذكور همچنين پرده از روي رازهاي پيش از ازدواج زندگي «سوزان» با «حسني مبارك» برميدارد و داستانهاي هيجانانگيز و جالبي را از دوران مجردي وي براي خواننده بيان ميكند. داستانهايي كه با حقه و كلكهاي مختلف در دوران كودكي و دورههاي تحصيلي «سوزان» همراه بوده است.
مطالب ارائه شده در كتاب مذكور، به دو بخش كلي تقسيم ميشود. نخست مرحلهاي از زندگي «سوزان مبارك» كه او هيچ دخالتي در امور دولتي و حكومتي انجام نميداد و بخش دوم دورهاي را در برميگيرد كه او با پا گذاشتن به مسائل دولتي، دخالتهاي بيش از اندازه خود را كه هيچ حد و حصري نداشتند آغاز ميكند.
در دوره دوم زندگي «سوزان مبارك»، او خزانه دولتي كشور مصر را مبدل به كيف پول جيبياش ميكند و به آساني، دست به فسادهاي مالي بيشماري ميزند.
«همه زنان بانو» همچنين به رابطههاي فراوان بانوي اول مصر با ديگر زنان سرشناس جهان ميپردازد و توضيح ميدهد كه تحت آموزشهاي يك زن روسي «سوزان مبارك» آداب برخوردهاي مختلف و رفتارهاي لازم را ميآموزد و زنان بسيار ديگري نيز به او ميآموزند كه چگونه وارد دنياي پول و قدرت سياسي شود.
در جهان عرب نيز «سوزان مبارك» با افراد بسياري رابطه داشته است كه از آن ميان ميتوان به «جيهان سادات» همسر «انور سادات» رئيسجمهور اسبق مصر اشاره كرد.
در جمعهاي زنانه مختلفي كه «سوزان مبارك» حضور داشت، القاب مختلفي به وي داده شده بود. به عنوان مثال «بانو» يكي از اين القابي بود كه زنان پادشاهان و وزراي جهان عرب به او داده بودند اما افزون بر اين لقب، او با صفات مختلف چندي نيز در جمع زنان سرشناس جهان شهرت داشته است.
حسود و انتقامجو نيز دو لقب ديگري بود كه وي به آنها شهرت داشت؛ چراكه اين دو خصيصه در رابطه وي با زنان پادشاهان و وزيران كشورهاي مختلف جهان عرب به خوبي مشهود بوده است. طبق گفتههاي اين كتاب «سوزان مبارك» به شدت به «شيخه موزه» همسر امير قطر، احساس حسادت داشته است و اين احساس حتي منجر به بروز برخي درگيريهاي جدي نيز شده بود.
اما احساس حسد او تنها نسبت به شخصيتهايي كه از نظر موقعيت سياسي و مالي در جايگاه بهتري از او قرار داشتند، محدود نميشده است. يكي از بخشهاي بسيار خواندني اين كتاب، توضيحات نويسنده درباب رابطه بانوي اول دولت مصر با برخي از گويندگان و هنرمندان زني بود كه گمان ميكرد از او تقليد كرده و قصد دارند تا از اهميت و بزرگي وي بكاهند.
در اين كتاب، داستان بسيار جالب ديگري نيز به چشم ميخورد و آن از اين قرار است كه گويا زني سالها پيش، زماني كه «سوزان» هنوز با نام خانوادگي پدرش شناخته ميشد و ازدواج نكرده بود، براي خريد يك يخچال قسطي، ضامن او ميشود. «سوزان مبارك» بعدها مهرباني و لطف اين زن را به بهترين شكل ممكن جبران ميكند.
اعطاي قسمتي از ثروت نفت به اين زن، بوسيدن دست او براي تشكر از ضمانتش، اعطاي كرسي وزارت و همراهي بانوي اول مصر در سفرهاي او به لبنان به عنوان راهنما، همگي هدايايي بودند كه بعدها از جانب «سوزان مبارك» به اين زن اعطا شد. همسر اين زن نيز بعدها بهرغم هشدار و مخالفت نيروهاي امنيتي مصر، توانست با حمايت «سوزان مبارك» به كرسي وزارت دست پيدا كند.
«محمد عيداروس» نويسنده اين كتاب در تمام سالهاي طولاني استبداد و ديكتاتوري «حسني مبارك» و همسرش هرگز نقدي درباب «سوزان مبارك» ننوشته بود؛ چراكه مردم مصر به خوبي از نفوذ و قدرت اين زن در دولت آگاه بودند و كسي جرئت جسارت به او را نداشت.
«سوزان مبارك» در ۲۸ فوريه سال ۱۹۴۱ در استان مينا واقع در مصر به دنيا آمد. پدر او «صالح ثابت» يك پزشك مصري بود و مادرش «لي لي ميپالمر» نام داشت كه يك بريتانيايي اهل ولز بود.
او در زمان حكومت همسرش بر مصر، كميته عالي خواندن همگاني و كميته آزادي خانواده را تأسيس كرد و با راهاندازي «سازمان زنان عرب» در ميان ۲۲ كشور عرب، همسران سران ۱۵ كشور اردن، امارات متحده عربي، بحرين، تونس، الجزاير، سودان، عمان، فلسطين، لبنان، مصر، موريتاني، مراكش و يمن را درگير اين پروژه كرد.
به رغم تمامي فسادهاي مالي و اداري اين شخصيت در دوره حكومت «حسني مبارك»، او تنها با پرداخت ۲۴ ميليون جنيه (پوند مصر و واحد پول اين كشور) به خزانه دولت مصر، تبرئه شد و اندكي پس از پيروزي انقلاب مردمي اين كشور از زندان آزاد شد.
