انگار نه انگار خداوند توصيه به «اشداءعلي الكفار» كرده و بلافاصله «رحماء بينهم». معلوم نيست چرا گاهي بسياري از ما معكوس عمل ميكنيم. بگذريم، بگذاريد بگويم درد و داغم چيست كه ناگهان پاي اين موارد را وسط كشيدم.
در نمايشگاه مطبوعات، متأسفانه نشريات دفاع مقدس را به يك گوشه خلوت و دنج تبعيد كرده بودند. خود بچههاي اين نشريات اسم محل استقرارشان را گذشته بودند «بن بست امتداد»! رفتم و سري زدم. دلشان خون بود. اول از همه گراني كاغذ بدجوري همه را گرفتار كرده بود. قبل از آنها چند نشريه حسابي زمان ما نيز در منگنه اين گراني خرد شدند و حيرتاً كه صداي خرد شدن استخوانهايشان به گوش هيچكس نرسيد. مجله «خيمه» كه پرچمدار ادبيات عاشورايي است، چندين شماره است منتشر نميشود. مجله «پنجره» هم رسماً اعلام كرد، ديگر تاب انبوه معضلات مالي را ندارد و انتشاراتش متوقف شد. اينها مجلات بسيار مهم و پرمخاطبي بودند. حيرتاً كه همه تماشا كردند و همه چيز به سكوت برگزار شد.
بگذريم و برگرديم به «بنبست امتداد»! يكي از اميدهاي نشريات دفاع مقدس، همين كاروانهاي راهيان نور است. اينكه نشرياتشان را ببرند آنجا، غرفه بزنند و در همان حال و هوا مخاطبان جوان را با محصولاتشان آشنا كنند. اما با كمال تعجب بر و بچههاي مجله امتداد ميگفتند؛ فروش مجله آنها در راهيان نور و مناطق جنگي مورد بازديد آنها ممنوع شده است! خودشان هم متحير بودند، چرا؟ ميگفتند: اگر هم آنجا غرفه بزني، مجاز هستي جوراب و آبميوه و آدامس و... بفروشي، اما مجله امتداد را كه ويژه هنر و ادبيات دفاع مقدس و حواشي آن است را اجازه نداريم آنجا بفروشيم.
بله! حرفم همين است. مگر نشريات دفاع مقدس ما چند تا هستند كه باز اختلاف سليقهها سبب شود يكي را كنار بگذاريم و به چند دسته و گروه تقسيم شويم؟ چرا ما در حقانيت خودمان پراكنده و متفرقيم؟ چند ماه پيش هم به دلايل نامعلومي مجله «هابيل» انتشارش متوقف شد، مجلهاي كه آن هم در حوزه دفاع مقدس بود. هر چند نگاه متفاوتي داشت اما شك نكنيد در اين حوزهها ما نيازمند نگاه متفاوتيم تا ياد بگيريم كه چطور آن واقعيت ناب و اصيل را دريافته و از آن دفاع كنيم. اگر همه يك چيز بگويند و يك حرف بزنند كه خيلي زود گفتهها تمام ميشود و مخاطب خسته! از همين تفاوت نگاههاست كه بركات بسياري زاده ميشود. انشاءالله خداوند به همه ما سعه صدر و گذشت فراوان بدهد تا قدر اين فرصتها را بدانيم.
