هفته گذشته كنگره بزرگداشت مقام شامخ آيتالله «حاج سيدعلي آقا قاضي طباطبايي» در تبريز برگزار شد. پيش از آن اعضاي ستاد برگزاري اين كنگره با رهبر انقلاب ديدار داشتند. در اين ديدار، بر معرفي دقيق و بيشتر شخصيتهاي اينچنيني تأكيد فراواني شد. از جمله رهبر انقلاب يادآوري كردند: «...خيلي مهم است كه شخصيتهاي اين جوري احيا بشوند. شناخته شوند. معرفي بشوند. منتها در معرفي اينها از آدمهاي خبره استفاده كنيد. يعني كساني بيايند درباره اينها حرف بزنند كه بتوانند مقامات اينها را - لااقل در لفظ، در زبان- براي ما بيان كنند كه ما يك استفادهاي ببريم. بهرهاي ببريم. والا حرف [بيان] مقامات علمي و فقهي كه در حد اعلا اينها داشتند، كافي نيست.»
در همين حال آيتالله جوادي آملي نيز تأكيد كرده بودند؛« بر اساس آيات و روايات بايد ياد علما زنده نگهداشته شود و مشكلات جامعه را بايد با احياي آثار علما برطرف كرد.»
بيگمان يكي از راههاي معرفي علماي برتر تشييع به نسل امروز و طرح آنها به عنوان الگو و نمادهاي ديانت و زندگي سالم، حيطه هنر و به ويژه سينماست. در طول سالهاي پس از انقلاب، جزو مواردي معدود و انگشتشمار، سينماگران ما به سراغ حوزههاي علميه و ستارگان آن نرفتهاند. حال آنكه در اين بخش، حرفهاي بسياري براي طرح شخصيتها و ستارگان شگفتي براي معرفي وجود دارد. نمونهاش همين حضرت آيتالله قاضي، رفتار و كردار و زندگي اين مرد حيرتانگيز است ولي چنانكه رهبر انقلاب نيز تذكر دادهاند، هر آنچه ما ميشنويم، كليات است.
ترسيم دقيق آن با سينماست اما با وجود صرف هزينههاي دولتي گزاف در اين بخش، كسي به سراغ اين مقولات نميآيد. نمونه عالي ديگر حضرت آيتالله «ميرزا جواد آقا تهراني» است. مرجع تقليدي كه گمنام و بسيجي به جبهه رفت و در سنگر پابهپاي رزمندگان جوان به نبرد با دشمن پرداخت. آيا نسل جوان ما اينها را ميشناسد؟ چرا جاي چنين بزرگاني بر پرده سينماها خالي است؟
در همين حال شنيديم كه به طور مثال، بيش از ۵ ميليارد تومان از سوي وزارت ارشاد براي فيلم سينمايي «لاله» و ساخت آن به كارگرداني يكي از عوامل دست چندم سينماي هاليوود صرف شده است. قصه فيلم درباره اولين زن راننده ايراني مسابقات رالي است! آيا «الاهم و فيالاهم» كردهايم و ديگر سوژهاي مهمتر براي يك پروژه فاخر و گرانقيمت نيافتيم كه به سراغ اين موضوع رفتهايم؟ اگر در اين دوره براي ترسيم هنرمندانه زندگي بزرگاني چون آيتالله قاضي، ميرزا جواد آقاتهراني و امثال آنها كاري نكنيم، چه وقت و چگونه سينما به سراغ اينگونه گزينههاي مهم و فراموش شده نخواهد رفت؟!
