وقتي شبكه نمايش افتتاح شد اولين چيزي كه به ذهنمان خطور كرد اين بود كه شبكهاي براي نمايش فيلم و تئاتر در صداوسيما بهراه افتاده است اما كمكم شاهد بوديم با وجود پخش فيلمها و سريالهاي تكراري حتي انيميشن كه گويا مربوط به شبكه پوياست نه نمايش! خبري از تئاتر در اين شبكه نبود، اين در حالياست كه شبكه نمايش ميتواند پتانسيل عظيمي براي تقويت و هدايت تئاتر باشد چه اينكه تئاتر در ايران با بودجه بيتالمال، يعني پول من و شما هزينه ميشود و هر بار در گوشه و كنار كشور تئاتري روي صحنه ميرود، حال چه اين تئاترها در سالنهاي مطرح و شناخته شده شهرهاي بزرگ باشند و چه در شهرستانهاي كوچك فرقي نميكند. مهم آن است كه فضاي اجراي تئاتر در كشور كم نيست.
تئاتر پيشزمينه و مقدمه سينماست كه كارشناسان حوزه آموزش و تربيت آن را بهترين ابزار براي افزايش خلاقيت و پويايي ذهن ميدانند، پس اگر قرار است براي اين هنر بودجهاي در نظر بگيريم بايد آن را درست و اصولي صرف كنيم، لذا شبكه نمايش بهترين فضا براي مديريت تئاتر كشور و معرفي آن است زيرا اينقدر كه از سينماي بيمار گفته ميشود كمتر كسي به تئاتر و معضلات فرهنگي آن اشارهاي دارد و بهگونهاي آن را به حال خود رها كردهاند چنانچه متأسفانه امروز بعضاً فضاي تئاتر كشور به پاتوقي براي يك عده روشنفكرمآب تبديل شده كه پز تئاتري بودن و خاص بودن ميدهند؛ نمايشنامههايي كه با پول بيتالمال به اسم كار هنري برگزار ميشوند ولي به دليل محتواي عمدتاً ناجور و نابهنجاري كه دارند، تنها براي يك عده اقليت بدون حضور اكثريت مردم روي صحنه نمايش ميروند.
اينجاست كه پاي مردم از تئاتر بريده ميشود و بين اين هنر با جامعه فاصله ميافتد؛ تئاترهاي نامفهوم و گاه مستهجني كه روي صحنه ميرود و نظارتي هم بر سلامت آنها نيست، در حاليكه تئاتر در ايران قدمتي چندهزارساله دارد و مردم ما با فضاي تئاتر و نمايش نامأنوس نيستند، بنابراين بايد اين هنر ديرين دوباره احيا و به متن جامعه بازگردد كه يكي از راههاي آن همين شبكه نمايش است.
همانطور كه به دليل تكرار فيلم سينمايي، تلهفيلم و سريال ذائقه مردم با هنرهفتم آشنا شده است، بايد با پخش تئاترهاي مختلف نيز مردم را به آن نزديك كرد اينكه با چند تئاتر غيراخلاقي، خط ترديد بر همه تئاترها نكشند زيرا مصاديق زيادي از اجراهاي ارزشي و خوب داريم كه با اقبال عمومي هم در زمان خود مواجه بوده است، مانند نمايشنامه «غزل آخر» با بازي اردشير شجاعكاوه با مضمون كربلا نمونه جالبي است كه چند سال قبل در روز عاشورا از تلويزيون پخش شد و با استقبال زيادي مواجه گرديد و همچنين تئاترهاي طنز وكميك به سبك اصفهاني كه با بازيهاي افرادي چون قدرتالله ايزدي (رشيد)، حسن اكليلي(گرفتار)، محمد نريماني(ممدآقا) و... از جمله تئاترهاي سالم و موفقي هستند كه بارها از شبكههاي مختلف سيما پخش شدهاند؛ تئاترهايي كه هزينههاي سنگين تلهفيلمهاي تلويزيوني را ندارند و از رفتارها و گفتارهاي غيراخلاقي و جنسي هم بهدور هستند، همه مردم هم از آنها استقبال ميكنند، البته ناگفته نماند تصويربرداري تئاتر در يك فضاي بسته و اجرا در حضور مخاطبان خود يك هنر است، بنابراين بايد گفت عدمپخش تئاتر در شبكه نمايش نشاندهنده ضعف شديد مديريتي در عرصه هنري كشور است زيرا همه ما بهخوبي ميدانيم كه چه بخواهيم و چه نخواهيم دشمن بهوسيله جشنوارههاي پرزرق و برق و فريبنده خود سينماي ما را كه با پول بيتالمال و هزينههاي دولتي اداره ميشود، مديريت ميكند و عوامل سينما را گاه به سربازان خود تبديل مينمايد كه به هر ساز آنها كوك ميشوند و ارزشها و آرمانهاي انقلاب و نظام را به سخره ميگيرند، نمونه آخر آن هم پوشش غيرمتعارف و ناجور نيكي كريمي در جشنواره ابوظبي بود اما متأسفانه با اين وجود در برنامههاي خود مديريت پخش نداريم.
مطمئناً با راهاندازي شبكه نمايش، ميتوانيم با پخش همين تئاترها و مطرح كردن عوامل ارزشي يك نمايشنامه در تقويت و معرفي آن مؤثر باشيم. مطمئناً بهغير از شهر تهران در ساير شهرهاي كشور هم بنمايههاي قوي و خوبي از نمايشهاي تئاتر داريم كه شبكه نمايش ميتواند بهترين راه ارائه آنها براي مردم باشد و حتي اين شبكه بايد نيمي از برنامههاي خود را به مقوله تئاتر چه براي بزرگسالان و چه براي كودكان اختصاص دهد.
بيشك برگزاري و اجراي اين تئاترها براي صداوسيما هم از نظر مالي مقرون بهصرفه است و هم با فرهنگسازي درست دوباره مردم را با تئاتر آشتي ميدهد، از طرفي با هدايت تئاتر در سيما ميتوان آن را از بلبشوي موجود تا حد زيادي دور كرد و براي راه سلامت آن اقدامي عاجل نمود زيرا دستاندركاران تئاتر كشوري ميدانند ديگر نمايشهاي آنها براي يك گروه خاص نيست، بلكه اگر قرار است با بودجههاي بيتالمال دراين شرايط اقتصاد مقاومتي تئاتري ساخته و روي صحنه برود، بايد خود اين مردم هم ببينند و درباره آن اظهارنظر كنند، لذا شبكه نمايش كه از اسمش هم پيداست ميتواند بهترين فضا براي نمايش تئاترهاي مختلف باشد.
