ماجرا از آنجا آغاز شد كه اين دانشآموز مطالبي پيش پا افتاده در اعتراض به رفتار طالبان و ممانعت آنان از تحصيل دختران در روستاي خود را به معلمش داد و معلم آنها را در اينترنت منتشر كرد. سپس چند سايت به سراغ او رفتند و مصاحبههايي با اين دختر نوجوان انجام دادند. در ادامه از او خواسته شد باز هم چيزهايي در اين باره بنويسد. بديهي است اين ميزان توجه براي دختر روستايي در آن منطقه دورافتاده غيرقابل تصور است. پس او با تشويق اطرافيانش حرفهاي تندتري درباره حقوق دختران دانشآموز پاكستاني زد. بعدها با كمك ديگران باز هم مطالبي را اين بار درباره حقوق زنان! نوشت و در اينترنت برايش منتشر كردند.
دولت پاكستان كه بسيار بر روي برنامه مقاومت مردمي عليه طالبان در مناطق تحت كنترل آنها سرمايهگذاري كرده است، به سرعت تلاش كرد اين كودك مظلوم را به عنوان سرمشق زنان منطقه معرفي كند. با اين اميد كه جامعه بومي عليه حضور طالبان تحريك شده و توجه جهانيان نيز به اين منطقه و اين رفتار معطوف شود. پس در كمال تعجب و البته حساب شده، جايزه بينالمللي «صلح پاكستان» را به او دادند. پيامد آن مجامع مدعي حقوق بشري كه منتظر چنين فرصتهايي هستند، اين طعمه نظرشان را جلب كرد. آنها هم جوايز متعددي به وي دادند و خلاصه در چشم بر هم زدني، ملالي ۱۴ ساله به قهرمان جهاني صلح و دفاع از حقوق زنان تحت ستم طالبان بدل شد. اين رفتار در پاكستان سابقهدار و اين پروژه حساب شده و تكراري است.
چند ماه قبل نيز يك دختر ۱۳ ساله مسيحي در اين كشور به جرم سوزاندن قرآن از سوي متعصبين محلي تهديد به مرگ شد. در يك بمباران خبري، غرب به شدت احساسات جهانيان را عليه افراطيون مذهبي و به طور كل عليه مسلمانان برانگيخت. با اين ادعا كه اين دختر عقب مانده ذهني است و عاقبت نيز سناريو اين طور تمام شد كه يك «ملا»ي بومي متهم شد كه خود اوراقي از قرآن را سوزانده و در جيب لباس اين دخترك مسيحي قرار داده است. اين رفتار به شدت افكار عمومي جهان را نسبت به اسلام و مسلمين و مدعيان آن بدبين ساخته و از آنها متنفر ميكرد.
اكنون قصه «ملالي يوسفزي» نيز يكي ديگر از همان سناريوهاست. غربيها ميدانستند طالبان به سبب تعصب جاهلانهشان برابر مطرح شدن نام ملالي و مواضع منتسب به او، آن هم در منطقه بومي خود، تاب نياورده و اقدام خشونتآميزي خواهند كرد و اين آرزوي غرب بود تا رفتار آنها را به عنوان نمونهاي ديگر از برخورد مسلمانان و اسلام با حقوق بشر و حقوق زنان در بوق كرده و با توسل به موج تبليغات آن، جريان اعتراضات مسلمانان به فيلم موهن عليه پيامبر اسلام را به حاشيه ببرد. طالبان در كمال بيخردي به اتوبوس دانشآموزان كه اين دخترك نيز در آن بود حمله و او را زخمي كرد. حيرتا كه پس از آن حتي خانم كلينتون، وزير خارجه امريكا در حمايت از اين دخترك پيام داد و بلندگوهاي غرب در بدگويي از اسلام روشن شد. اين رفتار نمونهاي موذيانه از علم كردن و سوءاستفاده حتي از كودكان براي نيل به اهداف پست سياسي توسط غرب است؛ رفتاري كه هم دولت و مردم پاكستان و هم مسلمانان جهان بايد مراقب نوع مواجهه خود با آن و نمونههاي مشابه آتي آن باشند.
