در اين حال، بيم آن ميرود كه دومينوي شيطاني اهانت به پيامبر(ص) جرياني شبيه به ليله المبيت را رقم بزند كه در آن اقوام و طوايف مختلف براي قتل پيامبر نقشه كشيدند تا در خون مقدس ايشان چنان شريك شوند كه مسلمانان و خونخواهان پيامبر توان درگيري با چهل طايفه شريك در خون پيامبر را نداشته باشند.
نكته بسيار روشن اين اتفاق آن است كه در كنار ايالات متحده كه عملاً به خاطر ساختار كاپيتاليستي اقتصاد سياسي امريكا، مستعمره اسرائيل تلقي ميشود و توليد و توزيع فيلم موهن نميتوانست در جايي مانند امريكا شكل بگيرد، فرانسه به عنوان حرم امن اسرائيليها كه در آن هرگونه اظهار نظر ضد اسرائيلي به خاطر وجود قانون مبارزه با يهودي ستيزي مجازات دارد، گام دوم را براي اجراي اين سناريوي خطرناك برداشته است و در نهايت دولتي كه براي منتشر نشدن عكس نيمه عريان عروس خاندان سلطنتي بريتانيا به دفتر يك نشريه زرد لشكر كشيد، حال گاردهاي آهنين خودش را براي حفاظت از نشريهاي بسيج كرده كه به مقدسترين مفهوم اسلامي يك و نيم ميليارد نفر انسان اهانت نموده است.
با اين حال همانطوري كه ولي امر مسلمين در گفتارهاي اخيرشان تأكيد كردند، چنين برنامهاي هم نبايد خروش اسلامي در مقابل اهانت به رسول اعظم اسلام را متوقف كند اما سؤال مهمي كه در اينجا بايد بدان توجه نمود اينكه انرژي و نيرويي كه براي صيانت از حريم الهي نبوت در سراسر گيتي آزاد شده بايد به كدام سو برود تا بتوانيم شاهد بازدارندگي فعال در چنين وقايعي باشيم؟ و چگونه ميتوان از انگيزههايي كه در اين روزها به صورت تظاهرات، اهداي گل و قرآن به مسيحيان در اروپا و حتي برخي از واكنشهاي خشونت بار جلوه ميكند براي حضور مناسبتر مسلمانان در صحنههاي ديپلماسي عمومي و حوزه بسيار مهم افكار عمومي جهان بهره برد؟
تثبيت صيانت از مقدسات در اسناد بينالمللي سازمان فرهنگي آموزشي ملل متحد كه به نام يونسكو معروف است، عاليترين نهادي است كه شاخصهاي حركت فرهنگ جهاني را در دنيا تعريف ميكند و شايد مهمترين شاخصه آن وجود يك سازمان تصميمگيري مناسب در آن است كه به دور از هر گونه نابرابري – حداقل در ظاهر ـ و وجود حق ظالمانهاي مانند وتو، جايگاه يكساني براي همه كشورهاي عضو قائل و همين وضعيت هم باعث شده كه در طول حيات اين سازمان جهاني برخي قدرتها كه نتوانستهاند منويات خود را در مقاطعي در اين سازمان جلو ببرند، عنان از كف داده و از آن خارج شوند.
با اين حال به خاطر وجود برخي از مسائل و لابيگريهاي عمدتاً سياسي- اقتصادي، پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي برنامه جريان آزاد اطلاعات در اين سازمان به عنوان پيش برندهترين سياست فرهنگي ايالات متحده در دستور كار قرار گرفت و جامعه جهاني اين سنجه را به عنوان مهمترين شاخصه پيشرفت فرهنگي پذيرفته است.
التهاب جهان اسلام به مناسبت برداشت اينچنيني دولت امريكا از موضوع جريان آزاد اطلاعات و صيانت از آزادي بيان شايد بهترين فرصت ممكن براي اعمال فشار دولتهاي مستقل براي تصويب اسناد جديتر براي محدود كردن شاخصههاي امريكايي و صيانت از امري به نام مقدسات در اسناد بينالمللي باشد.
يعني به رغم اينكه هم اكنون نيز، اسنادي در سطح جامعه ملل براي محكوميت اهانت به مقدسات وجود داشته و دارد، در مذاكرات فرهنگي جهان در يونسكو بايد به جاي پرداختن به اهانتها به عنوان ثمرات سياستهاي صهيونيستي و استعماري ايالات متحده، به موضوع ريشههاي شكلگيري چنين فضاهايي انديشيد و با تداوم فشارهاي افكار عمومي همانند دهه ۶۰ و ۷۰ سازمان يونسكو را به محلي براي انتقادهاي صريح به سياستهاي سيطرهجويانه امريكا تبديل نمود.
گفتوگوي تعاملي اديان الهي يكي ديگر از محورهاي فرهنگي و انديشهاي مبارزه با اهانت به مقدسات، ايجاد همگرايي يا به اصطلاح واضحتر يارگيري در عرصه افكار عمومي براي مبارزه با رشد اهانتها و مجبور كردن دولتهاي مستقلتر به اتخاذ مواضع نزديك به كشورهاي با شرف اسلامي است.
در اين ميان توجه به نگاه قرآن و سيره در نزديك كردن ديدگاه اديان به هم بسيار مهم است زيرا قرآن و سيره نشان ميدهد گرچه ديدگاه اسلام در مقابل اديان ديگر، يك گفتوگوي انتقادي است اما همين گفتوگوي انتقادي هم رويكردي همدليزا و همگرا دارد.
در قرآن كريم آيات مختلفي در دفاع كلي از توحيد خداپرستي در معناي عام آن وجود دارد كه ميتواند دستمايه همگرايي اديان براي دفاع از يكديگر قرار گيرد. موضوع دفاع از پيامبر اكرم(ص) در قضيه اخير بايد به گفتماني هدايت شود كه در آن دفاع از شيرازه اصلي اديان الهي و مبارزه با تقدسزدايي از مفاهيم الهي و پيامبران خدا در فيلمهاي اهانت بار و تصاوير و جلوههاي پايين و خارج از شأن ايشان هدف قرار گيرد و پرونده پيامبركشي و مسخره و اهانت كردن به مقام نبوت در فيلمها و نوشتههاي غربيان در سالهاي قرن بيستم دوباره گشوده شود.
ملتهاي اسلامي و دولتهاي ايشان ميتوانند در عين همه اختلافهاي بنيادي و انتقادهاي خاصي كه ميتوانند از فرهنگ غربي و مسيحي و حتي يهودي داشته باشند در سازمانهاي بينالمللي و به ويژه نهادهاي حقوق بشري با مبارزه بيامان با وهن مقدسات، تعامل همگرا را در صيانت از توحيد شروع نمايند و همانگونه كه در قرآن كريم آمده:
لا نفرق بين احد من رسله – هيچ تفاوتي بين پيامبران الهي قائل نيستيم. نه تنها مسلمانان بلكه همه مؤمنان به اديان الهي را در كنار يكديگر براي مبارزه با انهدام اصل توحيد و دين بسيج نمايند و اين پيام مهم را به جهانيان برسانند كه اين بار نه جنگ صليبي برقرار است و نه يك جنگ ديني، بلكه حقيقت دين در خطر سيطره مرتدان يهود كه صهيونيسم شيطانپرست را به عنوان دين و آيين خود پسنديدهاند، قرار گرفته است.
افكار عمومي جهان غير مسلمان بايد در جريان چنين رويكردي قرار گرفته و نسبت به آن حساسيت به خرج دهد.
