ادامه بازيهاي نااميد كنندهاي كه از تاشكند تا بيروت ادامه دارد و هيچ اميدي را بر نميانگيزد، اعتماد به بازيكناني كه حتي سايهاي هم از روزهاي اوجشان نيستند و راه رفتنشان در زمين بازي ناتوانيهايشان را فرياد ميزند اما انگار مرد پرتغالي آن نميشنود، اين حكايت شكست سه شنبه گذشته ايران برابر لبنان در انتخابي جام جهاني بود. حالا راه صعود سخت تر شده و ادامه اين روزها ميتواند كار رفتن به برزيل را به اما و اگر بكشاند مانند هميشه، به قول مهرداد ميناوند كه ميگويد «صعود بي دردسر به مانيامده!»
اكنون لبنانيها از ۱۱سپتامپر به عنوان روزي «تاريخساز» ياد ميكنند؛ روزي كه تيم ملي فوتبال اين كشور توانست در اسپورت سيتي بيروت، اولين پيروزياش برابر ايران را جشن بگيرد تا ۱۱سپتامبر ۲۰۱۲ در تاريخ ورزش لبنان ثبت شود. به همين خاطر هم جشن و پايكوبيها آنها پس از سوت پايان داور چيني مانند سوهان روي اعصاب ايرانيهايي بود كه با هزار اميد و آرزو خودشان را به ورزشگاه رسانده بودند. آنها به همراه ايران و قطر تيمهاي چهار امتيازي گروه A انتخابي جامجهاني ۲۰۱۴ هستند، گروهي كه با تساوي دو - دو كرهجنوبي و ازبكستان، كرهايها با هفت امتياز صدرنشين هستند.
ورزشگاه اسپورت سيتي در جنوب غربي بيروت، سه شنبه شب گذشته براي لبنانيها و ايرانيها دو روي داشت، شيرين براي لبنان و تلخ براي ما. هواداران لبناني پيش از سوت شروع بازي در انتظار يك شكست ديگر بودند تا بوكر و مليپوشان كشورشان را با تندترين شعارها پس از تمام شدن بازي بدرقه كنند اما انگار لبنانيها در محاسباتشان يك جاي كار اشتباه كرده بودند، آنها گويا نميدانستند كه ايران آن تيم سال ۲۰۰۴ نيست؛ تيمي كه در آخرين بازي دو تيم با برانكو ۴بر صفر لبنان را شكست داده بود. تيمي كه دو سال بعد از آن بازي، راحت و بدون دردسر به جام جهاني آلمان صعود كرد. هشت سال پس ازآخرين بازي در حالي لبنان در بيروت ميزبان تيم ملي ايران بود كه ديگر كرش و تيمش آن تيم ترسناك قبل از جام ملتهاي چين نبودند، سه شنبه شب حكايت اين تيم با تيم برانكو زمين تا آسمان فرق داشت. اگر هشت سال پيش نيمي از تركيب تيم ملي ايران را فوتباليستهاي ايراني كه در تيمهاي اروپايي توپ ميزدند تشكيل ميدادند در تيم كرش، مسعود شجاعي تنها لژيونر آن بود. هشت سال پيش خبري از قراردادهاي ميلياردي نبود و پول آن چنان مانند امروز فوتباليستها را پولكي نكرده بود، هشت سال پيش هنوز تعصب به پيراهن تيم ملي فراموش نشده بود، مانند امروز نبود كه پس از باخت به لبنان يكي از بازيكنان به ديگري بگويد«باختيم كه باختيم.» هشت سال پيش پيراهن تيم ملي ارزش داشت و غيرت حرف اول را ميزد نه مانند حالا كه كمتر بازيكني بود كه به خاطر شكست برابر لبنان با چشماني پر از اشك از ورزشگاه بيروت خارج شود. همين شده كه در فيس بوك، ملي پوشان ايران با سيب زميني مقايسه ميشوند. همين تفاوتهاست كه تيم هشت سال پيش لبنان را با چهار گل شكست ميدهد اما امروز به لبنان ميبازد!
با شكست برابر لبنان به نظر ميرسد نوبت تغيير رسيده، نوبت يك خانه تكاني اساسي در تركيب تيم ملي. اعتماد به بازيكناني كه روزگاري براي خودشان نام و نشاني داشتند و حالا دارند نان بازيهاي روزهاي اوجشان را ميخورند جواب نداده و نقشههاي سرمربي پرتغالي را به بن بست كشانده است. بازيكناني كه در سالهاي آخر فوتبالشان ديگر حرفي براي گفتن ندارند و تنها نام آنها باعث شده كرش آنها را تركيب قرار دهد تا ستارههاي جوان ليگ پشت درهاي تيم ملي بمانند؛ جواناني كه در بيروت جاي خالي آنها در تركيب ايران به شدت احساس ميشد. گذشتن از اسمهاي بزرگ و پا به سن گذاشته و اعتماد به جوانان ميتواند سرآغاز يك رنسانس در فوتبال ايران باشد؛ رنسانسي كه ميتواند فوتبال ايران را دوباره به روزهاي اوج برگرداند، هر چند با تمام اينها هنوز كارلوس كرش پس از باخت به لبنان از اعتماد به بازيكنان باتجربه دفاع ميكند تا هنوز بازيكنان جوان بايد پشت درهاي بسته تيم ملي بمانند و ستارههاي مسن ايران همچنان با بازيهايشان سوهان روح هواداران باشند.
كرش ميگويد اين شكست قلب همه را جريحهدار كرده: «در آینده بهتر میشویم، چون میدانم این باخت چطور روحیه ما را جریحهدار کرده. با این باخت من و دستیارانم و البته بازیکنان فقط به این فکر میکنیم که باید طوری بجنگیم که حتماً برنده باشیم. دیگر نمیشود این اشتباه را تکرار کرد. بازیکنانی که توانسته باشند بعد از این شکست به سربازی برنده تبدیل شوند، در ادامه مسیر، گروه را همراهی میکنند و اگر کسی این روحیه را نداشته باشد از صف بازیکنان تیم ملی خارج ميشود. انتظارات را برآورده نكرديم ، اما کم فروشی هم نکردیم. همه ما ناراحتیم و دنبال فرصتی برای جبران. این برد به غیرت و تعصب بچهها لطمه زده است و حالا سرشار از انگیزهاند برای جبران.»
او اما همچنان اميدوار است:« هنوز پنج بازی مانده و ۱۵ امتیاز مانده است. درحال حاضر چهار امتیاز داریم و برای صعود مستقیم باید هشت یا ۹ امتیاز بگیریم و هدف اول ما صعود است به جامجهانی. در انتها هیچ اهمیتی ندارد که امتیازات را از چه تیمی گرفته باشیم. مطمئنا تیمها در ادامه بازیها امتیاز از دست میدهند و ما باید سعی کنیم به آنچه میخواهیم برسیم.»
