«احمد شاه مسعود» از آن مجاهداني بود كه اگر زنده ميماند، شايد امروز فرمانده يكي از بزرگترين جبههها در افغانستان عليه اشغالگران جديد كشورش بود. او مردي بود كه فريبدادنش آسان نبود، نيز خريدن و تطميع كردنش. اگرچه پس از سقوط دكتر«نجيبالله» و پيروزي مجاهدين، چرخ بر وفق مراد مردم افغانستان نچرخيد و مجاهدين به جان هم افتادند، اما خاطرات تلخ سالهاي جنگ داخلي و به قول افغانها « خانه جنگي» و برادركشي، سبب نميشود تا افغانها، قهرماناني چون مسعود را از ياد ببرند.
در جريان جنگهاي مجاهدين با يكديگر كه نقطه سياه و تاريك تاريخ معاصر افغانستان است، بسياري از ايثارگران جهاد با روسها، اشتباهات مهلكي را مرتكب شدند. احمدشاه مسعود نيز از اين قاعده مستثني نبود، اما وقتي طالبان ۹۰ درصد خاك افغانستان را تصرف كرد، تنها مسعود بود كه به سبب توانايي و محبوبيتي كه ميان رزمندگانش داشت، توانست دره پنجشير و شمال شرق كشور را از گزند طالبان مصون داشته و مقابل طالبان مقاومت كند. او مانع از پيروزي كامل طالبان شد و اگر نبود شايد امروز افغانستان و افغانها سرنوشت ديگري داشتند.
دو تروريست عرب با مليت الجزايري و تونسي در نوزدهم شهريور ماه ۱۳۸۰ در پوشش خبرنگار دست به عملياتي انتحاري زدند. آنها حين مصاحبه بمبي را كه در دوربين كار گذاشته بودند، منفجر كردند. احمدشاه مسعود و مترجم قديمياش «عاصم سهيل» به همراه يكي از تروريستها در همان صحنه كشته شدند. عدهاي زخمي شده و يكي از مهاجمان گريخت. اما خيلي زود او را دستگير كرده و روز بعد اعلام كردند، حين درگيري با نگهبان و در تلاش براي فرار، مهاجم دوم نيز كشته شده است. تروريستي كه زنده دستگير شده بود، ميتوانست اسرار ترور مسعود را افشا كند. اما در آن كشمكش معلوم نيست چه كسي و چرا، به سادگي او را كشت تا راز حقيقي شهادت مسعود تا امروز در پردهاي از ابهام باقي بماند.
آنچه مسلم است، احمدشاه مسعود در اواخر عمرش بهشدت به ايران نزديك شده بود. دو ماه قبل از شهادتش من به ملاقات او رفتم. دو سه هفته همراهش بودم و مستند «حماسه ناتمام» را از زندگياش در جنگ براي شبكه يك سيما ساختم. مستندي كه چند ماه بعد از شهادتش پخش شد. نزديكي او به ايران براي غرب قابل هضم نبود. مسعود در فرداي افغانستان بيگمان نفر اول كشور بود. براي غرب تحمل فردي با اين اعتقادات عميق اسلامي و ميهني و نزديكي به ايران در رأس قدرت در كابل قابل تحمل نبود. لذا زودتر دست به كار شده و حذفش كردند. او در نهم سپتامبر ترور شد و دو روز بعد در همان سال، حادثه يازدهم سپتامبر و پيامد آن حمله امريكا به افغاستان رخ داد. اين حوادث را بسياري با هم مرتبط ميدانند. هرچه هست بود، يادش بخير و كاش جوانان نسل او در افغانستان آرمانهاي او را دريابند. كاش!
