
قلعه طَبَرَک دژی تاریخی در شهر ری بوده است. در جلد ششم كتاب معجم البلدان آمده است:«این قلعه بر فراز کوهی نزدیک شهر ری بر جانب راست رونده بخراسان که از جانب چپ وی کوه بزرگ ری واقع است . این دژ به خرابه ری پیوستهاست که آن را سلطان طغرل بن ارسلان بن طغرل بن محمدبن ملکشاه بن ارسلان بن داودبن سلجوقی سال ۵۸۸ ه. ق. خراب کرد».
این بارو و حصار شهر آثار بر جای مانده از دوران خلفای عباسی و مهمترین آثار اسلامی ری است که شامل یک رشته دیوارهای خشتی و سنگی است. داخل حصار بقایی به نام قلعه طبرک وجود داشت که به دستور طغرل سلجوقی منهدم شد. در بالای کوه نقشی از بهرام گور بود که بعدها در دوران قاجاریه صورت فتحعلیشاه را به جای آن تراشیدند.
همچنين در متون كهن پارسي آمده است : خواندمیر در حبیب السیر آورده : «منوچهر به دارالملک ری رفت و افراسیاب تهران را معسکر خود ساخته ، روز به روز آثار نصرت در جانب او ظاهرتر میگشت . بنابراین منوچهر قلعه طبرک را عمارت فرمود و آن اول قلعه ای است که در عالم بنا یافت ، و معنی طبرکوه است».
این قلعه در حال حاضر تخریب شده و امروز، به دلیل وجود برج نقارهخانه بر فراز آن، به کوه نقارهخانه معروف است.