فرهنگسازي اردوهاي جهادي در دانشگاهها
اشتغالزايي اردوهاي جهادي را ميتوان از لحاظ علمي اينگونه تعريف كرد كه يك دانشجو را از پشت صندلي دانشگاه و محيط تئوري حاكم بر دانشگاه خارج نموده و آنها را به عرصه عمل ميكشاند و با توجه به تخصصي كه در دانشگاه آن را به صورت تئوري كسب نمودهاند شروع به فعاليت مينمايند تا ببينند چقدر در علم اندوزي موفق بوده و ميتوانند آن را عملياتي نمايند. اردوهاي جهادي از جمله مسائل مهمي ميباشد كه اگر بتوان در دانشگاه آن را فرهنگسازي كرد ميتوان آن را به صورت واحد عملي و بخشي از دروس دانشگاهي نيز به حساب آورد. حال اينكه اگر بخواهيم از لحاظ اشتغالزايي به اين مسله نگاهي داشته باشيم خواهيم ديد وقتي كه اين افراد وارد جامعه ميشوند و از جو كتاب در آمده و آموزههاي خود را از كتاب به صورت عمل درميآورند آنها را با محيط كار بيشتر آشنا نموده و باعث اعتماد به نفس در جهاد گران ميگردد و وقتي كه فرد ميبيند دركاري موفق است و از عهده آن بر ميآيد ميتواند از همان مرحله آينده كاري خود را مشخص كرده و با تمام قوا با در پيش رو داشتن يك هدف مشخص به فعاليت خود ادامه دهد. اين اردوها توسط مركز مطالعات راهبردي و هدايت حركتهاي جهادي و همچنين سازمان بسيج سازندگي كميته بندي شده و هر كس با توجه به علاقه خود در آن ادامه راه ميدهد.
خودجوش بودن حركتهاي جهادي
دولتي شدن اردوهاي جهادي كار بسيار نامناسبي است و باعث ميشود كه اين اردوها از حالت معنوي خود خارج شده و بيشتر روال اداري به خود گيرد. نكته حائز اهميت در اين حركتها خودجوش بودنشان است. نميگوييم دولت در اين برنامهها دخالتي نداشته باشد. بلكه برعكس ما بايد اين اردوها را به صورت مردمي و از طرف بسيج سازماندهي نماييم و پس از سازماندهي اين اردوها دولت وارد عمل شده و با پشتيباني اين عزيزان در جهت رفع مشكلات فرهنگي و عمراني فعاليت نمايد. هدف يكي است و امتياز مثبت در اين وسط جواناني هستند كه كاملاً خاكي و به دور از هرگونه چشمداشتي وارد عرصه شدهاند كه دولت بايد اين وسط قدر اين جوانان را دانسته و از اين نيروهاي ارزشي حمايت كند. تعهد را چگونه و در كجا بايد جستوجو كنيم؟ با پرسش احكام و كارگزينيها يا از روي ظاهر اقدام به استخدام نمودن؟ وقتي يك جوان از شهر و ديار خود زده و رفاه و دلبستگيهاي دنيا را بيخيال شده و در يك منطقه كاملاً محروم براي مدتي بيتوته مينمايد، اين حركت را چگونه ميتوانيم تفسير كنيم؟ وقتي ۱۵ شبانه روز با يك فرد زندگي كني به همه اخلاقهاي او در زمينه انجام عبادات و فرايض ديني و همكاري و ايثار وي ميتواني پي ببري. به نظر بنده بهتر است كه دولت روي اين برنامهها سرمايهگذاري كرده و با داشتن افرادي به طور محرمانه در بين اين عزيزان اقدام به شناسايي افراد جهت تصدي در قسمتهاي دولتي نمايد تا هم محيط دولتي كاملاً ولايي داشته باشيم و هم افرادي وارد كار دولتي شوند كه خدمت به خلق را وظيفه شرعي خود دانستهاند.
جوان ايراني براي اول شدن در دنيا چيزي كم ندارد
جواني، دوران پويايي، فعاليت، عشق و جنب و جوش است و اين خستگي ناپذيري نعمتي است كه خداوند به جوانان اعطا نموده و اين جوان است كه بايد از اين نعمت به نحو احسن استفاده كرده وآينده خود را ساخته و در راههاي خداپسندانه قدم بردارد. مسئولان نيز در اين راه وظايف سنگيني بر گردن داشته و بايد همه تلاش خود را براي نشان دادن راه بهتر به جوانان انجام دهند و زمينههاي پركردن اوقات فراغت و اشتغال آنان را فراهم سازند. چه بسا كه در اثر سهل انگاري جواناني باشند كه از روي ناداني و جهالت كاري انجام دهند يا راهنما و مشاوري براي انتخاب آينده خود نداشته باشند. همانطور كه امام خامنهاي ميفرمايند به عقيده من جوان ايراني براي اول شدن در دنيا چيزي كم ندارد و هم اكنون نيز همان جوانان پا به عرصه جامعه گذاشتهاند كه پدران آنها روزي جان بركف از روي اخلاص در جبهههاي حق عليه باطل حضور پيدا ميكردند تا از مملكت و انقلابشان دفاع كنند. آري ما جوانان ايراني فرزندان نسل شهيدان همت، باكري و. . . هستيم و خون دفاع از مملكت و پاسداري از اسلام و انقلاب در رگهايمان جاري است. جهادي كه امروز از آن با عنوان اردوهاي جهادي ياد ميكنيم دست كمي از جهاد در جبهه هشت سال دفاع مقدس ندارد و جهادگران با همان حال و هواي جبههها قدم در راه ميگذارند ولي آنچه كمبود احساس ميشود عدم اطلاعرساني مناسب و فراگير است.
