آيا اين مسئله از عدل خداوند دور نيست كه چنين تفاوت روزي براي افراد ايجاد كرده است؟ آيا وسعت روزي افراد نشاندهنده امتيازي و برتري انسانها محسوب ميشود؟ عوامل فقر و تنگي روزي كدام است؟ نقش انسان در كمبود يا وسعت روزي تا چه ميزان است و آيا اين مسئله براساس تقدير و قسمت هر فرد است ؟ و... اينها از جمله سؤالات و دغدغههايي است كه كم و بيش در ذهن ما خطور ميكند كه در كتاب« جايگاه رزق انسان در هستي» مورد بررسي قرار گرفته و تا حدودي شبهات ذهني رابرطرف نموده است.
كتاب «جايگاه رزق انسان در هستي» كه به همت گروه فرهنگي الميزان منتشر شده و توسط اصغرطاهرزاده به رشته تحرير درآمده است پاسخگوي سؤالات پيرامون رزق انسان و جايگاه آن از منظر ديني به كمك آيات قرآني و روايات معصومين(ع) است.
استاد اصغر طاهرزاده از تئوريسينهاي ديني و انقلابي است كه همواره دغدغه اصلي ايشان توجه به فرهنگ عميق و ناب اسلامي و فهم و ارائه آن بوده وبهخصوص براي نسل جوان بيشترين اهتمام خود را گذاشته است.
وي اعتقاد دارد اگرسازمان فكري جامعه ما از چشمه ناب تفكر بزرگواراني چون علامه طباطبايي سيراب شود، سعادتي را كه دين اسلام براي آنها آورده، به دست خواهد آورد، به همين خاطر آنچه ايشان در دانشگاه و مراكز تربيت معلم و جلسات منظم هفتگي و تأليفات خود دنبال ميكند همه در راستاي تحقق همين عقيده است، البته چندين سال قبل بحث رزق و روزي افراد و جايگاه در عالم هستي توسط استاد طاهرزاده مطرح شده بود كه از همان ابتدا با استقبال زيادي از سوي مخاطبان روبهرو گرديد، به صورتيكه نوارهاي سخنراني ايشان به طور مكرر تكثير شد و دراختيار علاقهمندان قرار گرفت، به همين دليل انتشارات الميزان برآن شد تا براي استفاده بيشتر و سهلتر، آن مباحث را از نوار پياده و به صورت كتاب درآورد، لذا پس از پيادهشدنِ مباحث از نوار و بازبيني آن توسط استاد اصغر طاهرزاده و اضافهكردن مطالبِ تكميلي، به صورت كتاب« جايگاه رزق انسان در هستي» درآمد.
نويسنده در كتاب «جايگاه رزق انسان در هستي» آورده است: براي روشن شدن رزق در زندگي انسان، بايد از منظري بسيار فراتر از تجربيات فردي به آن نظر كرد چراكه محل و جايگاه رزق و روزي انسانها چيزي است كه همه زندگي انسان را فرا گرفته و براي شناختن پديدهاي به اين وسعت نميتوان به تجربههاي روزمره بسنده كرد، اينجاست كه بايد از منظر خالق انسان، جايگاه آن را تجزيه و تحليل نمود و به سخنان ائمه معصومين(ع) كه بازگو كننده سخنان خداوند هستند و از منظر الهي به اين پديده مينگرند، توجه خاصي نمود تا با بصيرتي كامل نسبت به طلب رزق و روزي برخورد كنيم و همچنان كه آن ذوات مقدسه متذكر ميشود ازهلاكت نجات يابيم.
نويسنده دركتاب «جايگاه رزق انسان در هستي» به دليل آشنايي و اشراف بر مفاهيم ديني و قرآني براي تفهيم بيشتر مقوله رزق و جايگاه آن درهستي از روايات و احاديث ائمه معصومين(ع) بهره گرفته است تا مخاطب بهتر مسئله را بپذيرد.
در بخشي از كتاب ميخوانيم: خداوند در قرآن سوره هود آيه ۶ ميفرمايد: هيچ جنبندهاي نيست جز اينكه رزقش بر خدا واجب است، پس تقدير به گونهاي است كه خداوند بر خود واجب كرده است كه رزق را به موجودات برساند، البته اگر بخواهيد از اين آيه و روايات اين طور نتيجه بگيريد كه ما نبايد هيچ تلاشي بكنيم، خود رزق ميآيد با حرف خدا و امامان معصوم(ع) بازي ميكنيد.
درست است كه آن رزق مقدر را كسي نميتواند از ما بگيرد و تلاش اضافه هم آن را بيشتر نميكند ولي اين در صورتي است كه ما با حالت معمولي عمل كنيم، يعني برنامهاي كه در دين براي ما آمده است:۸ ساعت كار، ۸ ساعت عبادت، ۸ ساعت استراحت.
امام علي(ع) ميفرمايد: نگراني رزق فردا را بر امروزت حمل نكن. اگر فردا جز عمرت باشد، خدا در همان فردا رزق تو را ميرساند.
فردايي كه هنوز نيامده است تمام ذهنت را مشغول نكند تا روزي كه آمده است را از دست بدهي.
مولوي در مثنوي معنوي در اينباره داستان گاوي را ميگويد كه هر روز از صبح تا شب در مزرعه ميچريد و علفهاي آن را ميخورد و بعد از سر شب تا صبح غصه ميخورد كه فردا چه كار كنم!
نفس، آن گاو است و آن دشت اين جهان
كه همـــــي لاغـــــر شـود از خـوف نـــان
كه چه خــواهم خـورد مستقبل عــجــب
لــــوت فـــردا از كـــجـــا ســـازم طلـــب.
