كشورهايي كه اقتصاد خود را متوجه يك محور كردهاند و ساليان طولاني است كه تنها از يك راه به درآمدزايي مشغولند، بيش از ساير كشورها به خطر افتادهاند. در اين ميان تحولات و تغييرات فكري و تكنولوژي كه در كشورهاي پيشرفته و در حال توسعه بهوجود آمده، چهره بسياري از فعاليتها و خدمات را تغيير داده و نقش آنها را در سرنوشت ملتها تأثيرگذارتر كرده است.
جايگاه صنايع دستي در ميان انواع كالاها تبديل به بحثي كاملاً منطقي و جا افتاده شده و نقش بسزا و تعيين كننده آن در توليد ناخالص كشورها بيش از گذشته نمايان است. صنايع دستي در كشورهايي كه داراي قدمت كهن هستند به عنوان يك حوزه فعال مد نظر بوده و امروز به عنوان يكي از منابع مهم درآمدزايي و اشتغالآفريني مطرح است و اين در شرايطي است كه صنايع دستي ايران به عنـوان قــديميترين حرفـه از گذشتههاي دور تا به امروز نقش مؤثري در فرهنگ و اقتصاد داشته اما هنوز به جايگاه منطقي خود دست نيافته است.
به نظر ميرسد آنچه امروز ميتواند صنايع دستي ايران را به يكي از قطبهاي مهم در اقتصاد تبديل كند، توجه بيشتر مسئولان و متوليان و تسهيل شرايط براي بقاي فعاليتهاي هنرمندان و صنعتگران اين عرصه است. اجراي قانون بيمه تأمين اجتماعي (مشمول خدمات درماني و خدمات بازنشستگي) براي قاليبافان و شاغلان صنايع دستي، تصويب قانون ساماندهي و حمايت از مشاغل خانگي از مهمترين مصوبات مجلس هشتم در راستاي حمايت از فعالان عرصه صنايع دستي بوده است.
اما مجلس نهم در شرايطي مدتي پيش فعاليت خود را آغاز كرد كه هنرمندان و شاغلان بسياري به ويژه در سطح استانهاي محروم، چشم به راه حمايتهاي بيشتر هستند. تشكيل فراكسيون ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري با رويكرد انتقال مهمترين دغدغههاي سه حوزه به ويژه زحمتكشان صنايع دستي از مدتها پيش در حال پيگيري است اما هنوز راه به جايي نبرده است.
از سويي ديگر، قانون نظام صنفي صنايع دستي نيز با پيوستن اين بخش به سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور بلاتكليف مانده و پيگيري بسياري از حقوق احقاق نشده هنرمندان و صنعتگران صنايع دستي را بلاتكليف گذاشته است. همچنين كالاهاي فرهنگي و هنري داخلي در حالي با كالاهاي مشابه خارجي رقابت ميكنند كه بازار صنايع دستي ايران روز به روز قدرت رقابت با محصولات وارداتي را از دست ميدهند و توليدكنندگان و صادركنندگان كشور با وجود برخورداري از ظرفيتهاي بالا براي صادرات، از امتياز و قانون حمايتي چنداني برخوردار نميشوند.
در سالي كه به نام توليد ملي و حمايت از كار و سرمايه ايراني نامگذاري شده و با اتكا به نمايندگاني كه بر كرسيهاي مجلس نهم تكيه زدهاند، شايسته نيست هنرمندان و صنعتگران كمتوقع صنايع دستي را بيش ازاين پشت درهاي خانه ملت چشم انتظار ببينيم.
