مجموعههای فرهنگی عمدتاً متشکل از جواناني است که به طور خودجوش بدون اینکه به ارگان یا نهاد دولتی وابسته باشند، مبادرت به فعالیتهای گروهي در حوزههاي مختلف فرهنگی میکنند اما چون هیچگونه وابستگی دولتی ندارند عمدتاً دچار مشکلات عدیدهای میشوند که از جمله مهمترين آن نداشتن بیمه است، بنابراين همین امر باعث شده تا گاه اعضاي مجموعههاي فرهنگي، توجه به فعالیت فرهنگی را در رده چندمین بخش کاری خود قرار بدهند و در درجه اول سراغ کاری با آينده معلوم بروند تا هم برای آنها پشتوانه مالی داشته باشد و هم از طرف بیمه آیندهکاریشان تضمین شود.
بیشتر جوانان عضو مجموعههاي فرهنگي در چند سال اول با شور و شوق و انگيزه فراوان کار را انجام میدهند، ولی بعد از اطمینان در کار و حرفه مشخص دیگری کم کم نسبت به فعالیت فرهنگی تیمی سست میشوند و آن را رها ميكنند و به نوعی مجموعه فرهنگی در طول زمان دچار ریزش از طرف اعضاي خود میگردد، لذا با توجه به جايگاه مهم فرهنگ و توجه اكيد امام خامنهاي پيرامون فعاليتهاي فرهنگي، دولت باید به اين طيف التفات بيشتري داشته باشد تا بتوانند هزینههای جاری خود را تا حدودي تأمين كنند. بازیگران و هنرمندان به عنوان طيف فرهنگي که عموماً حرفه اصلی آنها هم بازیگری نیست (به مدد شهرت رسانهاي اكثريت داراي شغلهاي پردرآمد ديگري هم هستند) حتی برای يك پروژه کاری چندین میلیون تومان دریافت میکنند تحت پوشش بیمهای و دیگر خدمات دولتی قرار دارند، امامتأسفانه عوامل فرهنگی خودجوش کشوری که از دولت و ارگانهاي ذيربط حقوقي نمیگیرند، بعضاً به دليل شرايط مالي توانايي ادامه كار ندارند، درحاليكه مهمترین رکن دفاعی جنگ نرم دشمن همین پایگاههای فرهنگی است که از همه طرف مورد فشار قرار دارند، مانند پرداخت مالیات كه انصافاً براي اين گروههاي كوچك فرهنگي سخت است يا پرداخت بیمه كه همانند مشاغل آزاد بايد خودشان آن را دنبال كنند كه شاید بتوان گفت ظلم بزرگی درحق اين دغدغهمندان عرصه فرهنگي است.
فراموش نكنيم در دوران قبل و اوایل پیروزی انقلاب هم همین مجموعههای خودجوش فرهنگی بودند که توانستند بسیاری از پاتکهای دشمن را درعرصه فرهنگی شناسایی و برطرف کنند ولی گویا به دلیل بیمهریهای متولیان امرکمتر به آنها پرداخته میشود درصورتيکه فرهنگ و فعالیتهای فرهنگی ازجمله اموری است که ولی امرمسلمین هم بارها نسبت به آن تأكيد داشتهاند و لزوم توجه به آن را خطاب به مسئولان گوشزد کردهاند، لذا باید بیش از پیش به فکر احیای مجموعههای فرهنگی و یاری فعالان فرهنگی بود و اجازه نداد تا پتانسيلهاي بالا و پرانرژي جوانان دراين مجموعههاي فرهنگی با دلمشغولیهایی چون بیمه نیروهای فعال خود به هدر برود تا بهجاي پرداختن به هدف اصلي به امورحاشيهاي بپردازند.
همیشه درعرصه فرهنگی یکی از دغدغههای اصلی آن است که انسان خسرالدنیا و آخرت نشود چرا که عاقبت بخیری کاری سخت ومشکل است، اما ناخواسته بسیاری از فعالان فرهنگی را به همان ترس یعنی خسرالدنیا و آخرت سوق میدهد، بنابراين افرادی که بدون دریافت حقوق دولتی وارد عرصه فرهنگی میشوند اگرتحت پوشش بیمه نباشند در سالهایی که دیگر جوانی و شور و نشاط ندارند امکان و اجازه بازنشستگی را نخواهند داشت و پایان عمرشان بیشتر به حسرت گذشته و دغدغه معاش خواهد گذشت، شاید یکی از دلایلی که امروز کسی کمتر وارد مجموعههای فرهنگی میشود همین باشد، زیرا عمدتاً آن را بطالت وقت و عمر میدانند.
متأسفانه به دليل اينكه با وجود اهميت جايگاه اما همچنان فرهنگ در ردیف مسائل حاشیهای و درجه چندم نظام قرارگرفته است، مسائل مربوط به آن هم جدی گرفته نمیشود، در اين ميان شاید تعداد محدودي از مجموعههای فرهنگی بوده باشند که با برخی حمایتهای بیرونی توانستهاند دوام بیاورند و همچنان بسيجيوار در راه اعتلاي ارزشهاي انقلاب اسلامي فعاليت ميكنند، ولی با این وجود این شرایط خوبی براي مجموعههاي فرهنگيمان نیست و باید در زماني كه بنا به فرمايش رهبر فرزانه انقلاب در جبهه جنگ فرهنگي قرار داريم و دشمن سراپا مسلح در حملاتي نامحسوس درپي تسخير پايگاهها و جبهههاي فرهنگي ماست بايد بیشتر به اين سنگرهاي مهم و تأثيرگذار بها داده شود تا در بحبوحههاي مختلف نظام جمهوري اسلامي بتوانند بهترين پاتكهاي دفاعي درحوره فرهنگي باشند، مطمئناً هرچه دراين عرصه سرمايهگذاري شود، متضرر نخواهيم شد و در دراز مدت ثمرات خوبي به بار خواهد نشست.
