از يك دهه پيش و با جدي گرفتن اين اخلاق اسلامي، شاهد گسترش آن و استقبال فراگير اقشار مردم به ويژه جوانان از آن بودهايم. در روزگاري كه جنگ فرهنگي سرلوحه سياستهاي خصمانه دشمنان اين سرزمين عليه آرمانهاي انقلابي ماست، پاسداشت چنين سنتهايي، تحسينبرانگيز است.
اما پس از اين مقدمه تكراري و معمول، ميخواهم به برخي مسائل وارده در ماجراي اعتكاف طي ماه گذشته بپردازم. گويا نهادهاي برگزاركننده در برخي استانها براي اين سه روز مبالغي را از معتكفين اخذ كرده و در صورت عدم پرداخت، مانع شركت آنها ميشدهاند. مثلاً در دامغان از هر فرد ۱۵ هزار تومان و در سمنان و شاهرود و... مبالغي ديگر گرفته شده است.
ناظر بيطرفي! ميگفت شاهد بوده، كسي هنگامي كه براي اعتكاف مراجعه كرده، به علت نداشتن و نپرداختن مبلغ مذكور، مانع او شدهاند يا جانبازي را مثال ميزد كه امكان پرداخت مبلغ را نداشته و لذا هر وعده افطار و سحر، خانوادهاش غذاي اندك او را به مسجد ميآوردهاند تا مبادا شريك سفره متوليان شود.
شما را به خدا يكي بگويد در اين سرزمين چه خبر است؟ ميلياردها تومان پول و ماشين وارداتي آخرين مدل از پول بيتالمال به بازيكنان بيافتخارترين رشته ورزشي كشور ميدهند يا ميلياردها تومان بودجه براي افشاي موارد نقض حقوق بشر در امريكا و انگليس تصويب ميكنند و هزار و يك بريز و بپاش ديگر كه ذكرش تمام اين روزنامه را هم بس نيست، بعد براي مراسم اعتكاف و استقبال از شور جواناني كه اينچنين مشتاق هدايتند، حاضر به تقديم شش وعده غذا نيستند! آيا در آن شهر و استان هيچ نهاد و مسئولي نبود كه اين بودجه را بدهد و اين مؤمنان را در ميهماني خداوند همراهي كند؟
حيرتا كه در اين ملك،گاهي شتر با بارش از دروازه ميگذرد و گاه... كاش فصل انتخابات بود، لااقل كانديداها سرميرسيدند و به همه غذاي مجاني ميدادند! بايد دست جواني را كه خودخواسته به اعتكاف ميآيد و خواهان خلوت كردن با خداي خويش است، بوسيد. نه آنكه براي نپرداختن پول، او را پس زد. بجاست مسئولان چارهاي بينديشند كه اين اتفاق تكرار نشود.
مگر اطعام تمام معتكفان در سه روز اعتكاف چه هزينهاي دارد كه بايد شرط حضور و برخورداري از سفره سحر و افطار آنان، پرداخت پولي- هر چند اندك- باشد و در صورت نپرداختن، از پذيرايي آنان خودداري شود. به خدا خجالتآور است. حتي شنيدن اين خبر آزاردهنده است چه آنكه شاهد عيني باشي!
