
رئيسجمهور در آخرين جلسه شوراي عالي سينما از بانك مركزي خواسته است تا مبلغ ۲۵ ميليون دلار را براي فعاليتهاي سينمايي اختصاص دهد، اما مشخص نكرده كه اين فعاليتهاي سينمايي شامل چه مواردي ميشود و قرار است اين اعتباراز طريق بانك مركزي به چه نهاد، سازمان يا اشخاصي داده شود، البته بعد از صحبتهاي رئيسجمهور، جواد شمقدري رئيس سازمان سينمايي طي مصاحبهاي چگونگي مصرف اين اعتبار و محل مصرف آن را مشخص كرده، شمقدري گفته است: «سازمان سينمايي ميتواند براساس نيازهايش، اين رقمها را در اختيار بگيرد.»
۲۵ ميليون دلار را اگر بخواهيم بر اساس نرخ دلار در بازار آزاد (دلاري ۱۷۶۹ تومان) حساب كنيم، مبلغي بالغ بر ۴۴ ميليارد و ۲۲۵ ميليون تومان خواهد شد؛ مبلغي كه روي كاغذ بسيار درشت است اما در ميان بريزو بپاشهاي سينمايي ايران رقم چندان زيادي نيز به شمار نميآيد. وقتي خبر ميرسد كه آقاي «م» بودجهاي نزديك به ۷۰ ميليارد تومان را براي ساخت پروژهاي فاخر در دست دارد، مبلغ اعطايي رئيسجمهور تنها نيمي از هزينه يك پروژه مشابه را پوشش ميدهد، از سوي ديگر حرفهاي شمقدري به گونهاي است كه گويا اين اعتبار به نحوي بودجه سازمان سينمايي است و آن را ميشود در مواردي كه سازمان صلاح ميداند، خرج كرد، پس لزوماً نبايد آن را هزينهكرد براي سينماي ايران دانست، از سوي ديگر هم اكنون خرج كردن براي سينمايي كه در دخل و خرج خودش مانده و آنقدر هزينههاي بيخود براي ساخت فيلم ميشود كه بايد مبلغ فروش آن در گيشه به بالاي يك ميليارد تومان برسد تا فيلم از ضرر دهي خارج شود جز هدر دادن سرمايه حاصلي ندارد.
دستمزدهاي بالاي سينماگران كه نمونه اخيرش را ديروز به آن اشاره كرديم، يكي از چاه هايي است كه به راحتي ميتواند بودجههاي بالاتر از ۲۵ ميليون دلار را ببلعد و هيچ خروجياي نيز از آن ديده نشود.
سينماي ايران هم اكنون نياز به بازسازي در دو جبهه مختلف دارد؛ يكي بازسازي فيزيكي و نوسازي ابنيه سينماها همراه با به كارگيري تكنولوژيهاي روز جهان براي ارائه بهترين كيفيت فيلم به تماشاگران ايراني و ديگري بازسازي بدنه سينما و از بين بردن ساز و كارهاي فعلي سينماي ايران و چرخه توليدي كه به غلط در چند سال گذشته فعاليت داشته و ركود فعلي سينما نيز يكي از عواقب آن است؛ چيزي كه اگر درست شود باعث آشتي مردم با سينما خواهد شد و اين هنر ـ صنعت، ميتواند خرج خودش را دربياورد و نيازي به گرفتن اين كمكهاي بيروني نداشته باشد.
اي كاش رئيسجمهور به جاي به كار بردن الفاظ كلي، به طور مشخص محل مصرفي را براي اين بودجه كه فعلاً روي كاغذ به سينماي ايران اختصاص داده است، معين ميكرد يا شمقدري منظورش را از نيازهاي سازمان سينمايي به روشني بيان ميكرد تا اين شبهه به وجود نيايد كه قرار است بودجه را خرج جشنهاي سينمايي كنند يا دستمزد چند به اصطلاح سوپر استار.