ناصر حامدي كه از شاعران خوب كشور و چهرههاي شناخته شده آنجاست تلفن زد و قرار و مدارها را قطعي كرد. تا اينجاي كار همه چيز شبيه محافل مشابهي بود كه گاه و بيگاه در گوشه و كنار مملكت برپا ميشود و شاعران هم پاي ثابت آنند اما وقتي به سمنان رسيديم از آنچه ديدم شگفتزده شدم.
در اين شهر امامزاده شريفي هست كه از اعقاب و فرزندان امام جعفر صادق(ع) به شمار ميرود؛ امامزاده عليبنجعفر(ع). البته مستنداتي هست كه اين بزرگوار فرزند بلافصل آن امام همام بوده و نزد عامه مردم به امامزاده «پيرعلي» شهرت دارد. بگذريم. برگزاركنندگان اين محفل متوليان بارگاه اين امامزاده بودند. در محوطه بزرگ ورودي كه گورستان هم بود، رديفهايي منظم صندلي چيده و جايگاه ويژهاي هم براي سخنرانان فراهم شده بود. در هواي فرحبخش بهاري انبوهي از مردم و زائران، گوش تا گوش نشسته بودند تا شعر شاعران دعوت شده را بشنوند.
بيش از دو دهه است كه من براي شعرخواني به مناطق مختلفي در كشور رفته و ميروم. تا به حال با اين نوع ميزباني روبهرو نشده بودم. خوشذوقي اين متوليان بر آنم داشت تا اين چند خط را قلمي كنم. به راستي چه ظرفيت بالقوه عظيمي دارند اين امامزادهها و تاكنون ما از نقش آنان در هدايت جامعه غافل بودهايم. همه چيز به زيارت و نمازهاي يوميه و گاه محافل عزا يا جشن در مناسبتهاي مذهبي محدود بوده و بس. حال آنكه هر امامزاده ميتواند يك فرهنگسراي تمامعيار در منطقه خود باشد، جايي براي رشد ادب و هنر آييني. بديهي است خانوادهها با اطمينان كامل فرزندان خود را به چنين محيطهايي ميفرستند و با استفاده از خودگرداني اين مراكز ، نياز نيست آنها منتظر بودجه و كاغذبازيهاي اداري براي برنامههاي فرهنگي خود باشند.
بله! متوليان يك امامزاده در سمنان، شب شعري به مناسبت آزادسازي خرمشهر برگزار كرده بودند. توجه كنيد كه از يك سو ورود اين مراكز به چنين حيطههايي ميتواند وضعيت هيئتهاي مذهبي را دگرگون كند و اعضاي آنها را با هنر و ادبيات روز مملكت مرتبط سازد. از سوي ديگر اين مراكز قادرند پاي عامه مردم را به عنوان مخاطبان اصلي اين نوع از هنر و ادبيات به چنين محافلي باز كنند.
نميدانم اگر مسئولان فرهنگي مملكت در حال خواندن اين سطور هستند، ميتوانند درجه اهميت اين ماجرا را متوجه شوند يا نه. هزاران امامزاده در اقصي نقاط مملكت هست كه اينها ميتوانند با ورود به چنين حوزههايي بازوان فرهنگي انقلاب باشند و از اين راه انقلابي نو در اين عرصه پديد آورند. جوان خوش ذوقي به نام آقاي «مداح» كه از متوليان آنجا بود، ديگر برنامههاي مسئولان امامزاده پيرعلي را شرح ميداد كه همه در نوع خود جالب و بسيار درخشان بودند. كار آنها بسيار ابتكاري و تحسينبرانگيز بود.
اميدوارم استاندار، شهردار و ديگر مسئولان آن شهر اين كار بزرگ را دريابند و چه عالي است آنها الگويي شوند براي ديگر متوليان و مسئولان و راهي بيابند تا همين شيوه در ديگر نقاط كشور هم عملي شود. انشاءالله...
