کد خبر: 469275
تاریخ انتشار: ۰۱ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۲:۳۵
نگاهي به فيلم «روزهاي زندگي» پرويز شيخ طادي؛

 روزهاي زندگي علاوه بر جايزه بهترين فيلم جشنواره توانست جوايز بهترين بازيگر نقش اول زن (هنگامه قاضياني)، بهترين كارگرداني (پرويز شيخ‌طادي)، بهترين فيلمبرداري (امير كريمي)، سيمرغ بلورين بهترين چهره‌پردازي (عباس صالحي) و ديپلم افتخار بهترين صداگذاري ( فرامرز ابوالصدق) را از آن خود كند.
 
حاشيه‌هاي روزهاي زندگي از آنجا شروع شد كه سعيد سعدي تهيه كننده، فيلمنامه پرويز شيخ‌طادي را ابتدا به سيما فيلم ارائه داد. فيلمنامه در سيما فيلم تصويب شد و قرار شد كه خود شيخ طادي كارگرداني كار را هم برعهده داشته باشد.
 
بالاخره روزهاي زندگي به كارگرداني شيخ طادي كليد خورد و بسيار باكيفيت‌تر از اين است كه قرار باشد به عنوان تله فيلم به روي آنتن تلويزيون برود. اين شد كه روزهاي زندگي كه با دوربين ديجيتال فيلمبرداري شده بود با تغيير فني تبديل به نگاتيو شد و براي جشنواره فيلم فجر رفت. موفقيت فيلم تا به آنجا پيش رفت كه توانست بيشترين جوايز جشنواره سي ام را به خود اختصاص دهد. 

فيلم ماجراي زن و شوهر پزشكي را در روزهاي پايان جنگ تحميلي در بيمارستاني صحرايي روايت مي‌كند. در بحبوحه زماني كه قطنامه ۵۲۹ به ظاهر پذيرفته شده و جنگ به پايان رسيده است اما عراقي‌ها به حملات خود به نيروهاي ايراني ادامه مي‌دهند. قسمت اعظم فيلم روايت ماجراي مقاومت ايرانيان پس از اعلام قطعنامه صلح در مقابل نيروهاي عراقي است. ماراتن نفسگيري كه تا رسيدن نيروهاي ايراني ادامه پيدا مي‌كند. 

از خودگذشتگي به دور از شعار
يكي از مهم‌ترين مولفه‌هاي آخرين ساخته شيخ طادي انسانيت و اخلاقي است كه در شخصيت‌هاي آن وجود دارد. «اميرعلي» و «ناهيد» پزشكاني كه جان بر كفانه در ميادين جنگ به درمان مجروحان مي‌پردازند و در اين راه از هيچ از خود گذشتگي و ايثاري امتناع نمي‌كنند. مسئوليت پذيري زن و شوهر پزشك و ديگر پرستاران و امدادگران اما به گونه‌اي باور پذير است كه هيچ‌يك از تماشاگران با اين حس عميق احساس از خود‌بيگانگي نمي‌كنند. البته بازي حميد فرخ نژاد و هنگامه قاضياني در ايجاد اين حس همذات‌پنداري نمي‌تواند بي‌اثر باشد. 

نگاه نو به جنگ
تفاوت روزهاي زندگي در مقايسه با ديگر نمونه‌هاي جنگي معادل را مي‌توان در زاويه ديد متفاوت آن دانست. موضوع پرستاران و پزشكان جنگ تحميلي درفيلم‌هاي جنگي پيش از روزهاي زندگي بسيار كمرنگ بود اما اين فيلم از جان بركفاني گفت كه در طول ۸ سال دفاع مقدس بي‌هيچ توقعي در عرصه‌هاي جنگ حاضر مي‌شدند و سلحشورانه و با كمترين امكانات به وظايف خود عمل مي‌كردند. 

ارائه تصويري واقعي از رزمندگان
شيخ طادي همچنين مي‌خواهد جنبه قدسي و عاري از هرگونه شكي كه برخي براي رزمندگان و پزشكان حاضر در جبهه‌هاي جنگ متصور شده‌اند را كنار بزند. او مي‌خواهد اين مسئله را عنوان كند كه رزمندگان جبهه‌هاي جنگ هم يكي بودند مانند همه انسان ها؛ با حس ترس و ازخودگذشتگي كه هر لحظه ممكن است يكي از اين حس‌ها بر ديگري فائق بيايد و بالعكس. مانند سكانسي كه رزمنده‌اي كه از نابينا شدن يكي از چشمانش مطلع مي‌شود و بيتابي‌هاي او در اثر شنيدن اين خبر و همچنين لحظه‌اي كه اميرعلي متوجه مي‌شود بينايي هر دو چشمش را از دست داده است. 

گره‌هاي داستاني كم بود
يكي از مهم‌ترين گره‌هاي اين فيلم را مي‌توان سكانس اعلام پذيرش قطعنامه صلح ميان ايران و عراق از راديو دانست. چهره بهت زده اميرعلي و ناهيد در كنار چهره شاد دكتر فراري از جبهه و پخش شربت و شيريني توسط او و شادي رزمندگان و ناگهان صداي انفجار و حمله‌اي كه به گوش مي‌رسد همچنين سكانس بالا آمدن هليكوپتر جنگي از تپه نزديك آنها كه يكي از مهيج‌ترين سكانس‌هاي فيلم هم بود. البته فيلم بسيار بيشتر از اينها جاي گره‌افكني داشت. به خصوص صحنه پناهگاه كه گره‌هايي سطحي داشت و تنها ماجراي بيرون آمدن ناهيد از پناهگاه و بازگشت او مطرح مي‌شد. 

تلخي تمام نشدني
درد و رنج فراوان در كنار سكانس‌هاي هيجان‌انگيز از ديگر شاخصه‌هاي فيلم است. البته رنج يكي از مؤلفه‌هاي فيلم‌هاي ژانر جنگ است. تلخي فيلم تا آنجايي است كه تماشاگر تا لحظه پاياني براي تمام شدن اين تلخي بي‌پايان لحظه‌شماري مي‌كند. در كنار نكات مثبت فيلم نمي‌توان از ضعف‌هاي فيلمنامه گذشت. به عنوان مثال ترس پرستار از خون و بيهوش شدنش به دليل ديدن خون نمي‌تواند باور پذير باشد. يا مثلاً صحنه‌اي كه پرستار دختر براي نجات پزشك ترسو از چنگال عراقي ها، در حالي كه مي‌توانست از پشت و بدون اينكه عراقي‌ها متوجه حضور او شوند، به سمت آنها تيراندازي كند، با فرياد كشيدن آنها را از وجود خود مطلع مي‌كند و سپس به سمت آنها تيراندازي مي‌كند كه اين رفتارش باعث مرگ خود و پزشك مي‌شود. 
البته از جلوه‌هاي ويژه فيلم نمي‌توان گذشت در كنار پايان بندي معناگراي فيلم كه يكي از مهم‌ترين نقاط قوت فيلم محسوب مي‌شود. 

در هر حال روزهاي زندگي ساخته شد و موفق هم بود اما چه بهتر است مسئولان در اختصاص بودجه‌هاي كلان به پتانسيل فيلم‌ها توجه بيشتري داشته باشند تا چنين پروژه‌هاي عظيمي تنها با بودجه يك تله فيلم مجبور به توليد نشوند.

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار