علي زارعينجفدري: آسيبشناسي نمايشگاه بينالمللي كتاب تهران نياز به يك بررسي واقع بينانه دارد.
بايد ببينيم نمايشگاه كتاب از منظر كدام واقعيت و پارامتر مورد بررسي و آسيب شناسي ما قرار گرفته است تا بتوانيم به يك بررسي آسيبشناسانه صحيح دست پيدا كنيم، چون گاهي نمايشگاه را نسبت به حركتهاي فرهنگي منطقه مورد توجه و بررسي قرار ميدهيم و گاهي نسبت به نمايشگاههاي برجسته كتاب در جهان و در هر بررسي به تناسب رويدادي كه در حال مقايسه آن با نمايشگاه كتاب تهران هستيم، به نتيجه خاصي دست پيدا ميكنيم.
به زعم من اگر از منظر انتظارات نظام اسلامي كه خميرمايه فرهنگي دارد و نيز از منظر منويات مقام معظم رهبري و امام راحل (ره) و نيز خواست و شأن مردم در نظام اسلامي به نمايشگاه كتاب نگاه كنيم، بايد گفت كه ما بسيار عقبيم و كارهاي بر زمين مانده زيادي را نيز پيش رو داريم، البته نمايشگاه كتاب ما نسبت به برخي از نمايشگاههاي كتاب در جهان جلوتر است.
عمر نمايشگاه ما با بضاعت فعلي تنها ۲۵ سال است و به تناسب اين مدت حضور نسبت به بسياري از ساير نمايشگاهها موفق بوده است، اما معتقدم مكان برگزاري آن باعث شده كه اين نمايشگاه نتواند به شكل شايستهاي ديده شود.
مكان برگزاري فعلي نمايشگاه باعث شده بسياري از فعاليتهاي ناشران در نمايشگاه كتاب ديده نشود و زمينه بروز و ظهور آنها فراهم نشود.
به نظرم البته محيط قبلي هم براي نمايشگاه كتاب مناسب نبود و فضاي آن غيرفرهنگي بود، پس بايد قبل از هرچيز براي اين موضوع فكري كرد.
اما مسئله هدف گذاري براي حضور مخاطبان در نمايشگاه رانيز نبايد فراموش كرد.
برخي نمايشگاههاي كتاب در جهان در دنيا با هدف خريد و فروش و برخي با هدف معرفي ناشران و برخي نيز با حضور معرفي نويسندگان برگزار ميشوند كه در مورد نمايشگاه ما اين مسئله بر محور فروش واقع و ايجاد ميشود، پس لازم است كه تمام امكانات نمايشگاه و نيز فضا و شيوه استقرار ناشران در آن نيز بر همين مبنا سازماندهي شود.
به نظر ميرسد با وجود گامهاي جدي تري كه براي ساخت مكان دائمي نمايشگاه بينالمللي كتاب در تپههاي عباس آباد در دست اقدام و تدارك است، بتوانيم به زودي شاهد ارتقاي كمي و كيفي قابل اعتنايي در برگزاري نمايشگاه كتاب در ايران باشيم.
