
اين همه جديت و اهميت براي موضوعي كه از اساس بازي بود، توي كتش نميرفت. حكايت دهه ۶۰ است.
آن سالها كم نبودند آدمهايي چون من كه به بازي فوتبال واقعاً به چشم يك بازي نگاه ميكردند. اما زمان گذشت و ناگهان رسانه ملي به اين مقوله رويكرد آشكاري داشت. شبكهاي تأسيس شد كه هدف غايياش پوشش فعاليتهاي ورزشي و آشكار ا بيشتر فوتبال بود.
مردم اندك اندك نسبت به آنچه ميديدند حساس شدند. اين حساسيت تا آنجا رفت كه بخشي از زندگي آنها شد. حاضر بودند هزينههايي براي آن بپردازند. پيامد آن انبوه نشريات ورزشي شكل گرفت. حال آنكه سالها در كنار اوج ورزش اين سرزمين تنها دو نشريه كيهان و دنياي ورزشي حضور داشتند كه آنها هم مجله و هفتگي بودند، اما صدا و سيما سبب تغيير ذائقه مردم شد.
انبوه روزنامهها و ديگر نشريات ادواري ورزشي اكنون دكههاي مطبوعات را فتح كردهاند، خود نگارنده كه در سالهاي جواني چنين بود و در حالي كه اين شور و هيجانات اقتضاي آن سالهاست، اكنون و به مدد تغيير ذائقهاي كه رسانه ملي در او نيز ايجاد كرده، حتي ميداند كه تيم پيام خراسان چطور به دسته دوم رفت و ابومسلم الان در كجاي ليگ دسته اول است و «مس سرچشمه» در انتهاي جدول ليگبرتر در آستانه سقوط است و كدام بازيكن فوتبال تصادف كرده و...
آيا اين سرزمين مسائل مهمتري ندارد كه به همين درجه بايد به آنها پرداخت؟ مديران رسانهملي زماني بيتوجه به كميت اين مركز بودند و هرچه منتقدان ميناليدند، سليقههاي مختلف را جدي بگيريد و بينندگان مختلف را در ساعات مختلف به حساب آورده، شبكههاي شبانهروزي جذاب داشته باشيد، شبكه مستند داشته باشيد و... آنها كاري نميكردند و همين رفتار ماهواره را تا اين درجه در جامعه رسوخ داد، اما بعد آنها ناگهان به خود آمدند و فارغ از كيفيت كار شروع كردند به تأسيس شبكههاي گوناگون و در عرض چند سال، چند برابر كل تاريخ صدا و سيما، شبكه راديو و تلويزيوني راه انداختند.
باري اينها را به ويژه در توانايي رسانه ملي براي تغيير ذائقه مردم نقل كردم تا تأكيد كنم كه بسياري از امور از اينها به آساني قابل دسترسند. وقتي رهبر انقلاب امسال را سال «توليد ملي، كار و سرمايه ايراني» مينامند، بر اين رسانه واجب است كه پيرامون آن با كمك متخصصاني كه فراميخواند، بهترين برنامهها را بسازد و در تدوين و ارائه مطالبات رهبري نقش جدي بازي كند، اما در سالهاي گذشته هم شعارها و نامگذاريهاي پيشنهادي رهبر انقلاب در رسانه ملي جز چند حركت نمادين و نمايشي اثري نداشت. چرا رسانه اصلي و مؤثر و مهم اين سرزمين درصدد استفاده از توان بالقوه خود در اين راه نيست.