خراسان:
داروهاي حرام منحصر
حجت الاسلام حسيني داريني به حکم مصرف داروهاي حرام از نظر فقها اشاره کرد و گفت: داروهاي حرام بر دو دسته تقسيم مي شود، برخي داروهاي حرام منحصر است يعني تنها راه درمان فرد بيمار مصرف داروهايي است که به لحاظ شرعي حرام است. اگرچه اين فرض خيلي بعيد است ولي اگر فردي در چنين شرايطي قرار گرفت که تنها راه درمان و زنده ماندن او مصرف داروهاي حرام باشد، به دليل اضطرار اشکالي ندارد که او داروي حرام را مصرف کند.
داروهاي حرام غيرمنحصر
وي به قسم دوم داروي حرام اشاره کرد و افزود: قسم دوم داروهاي حرام شامل داروهاي غيرمنحصر مي شود، يعني فرد بيمار براي بهبود خود هم مي تواند از داروهاي حرام و هم از داروهاي حلال استفاده کند و درمان او فقط منحصر به داروهاي حرام نيست. در چنين مواقعي طبق فتواي همه فقها، مصرف داروهاي حرام ممنوع است و خوردن داروهاي حرام جايز نيست چون جايگزيني براي داروهاي حرام وجود دارد.
ملاک، مبناي شرعي است
وي با بيان اين که مبناي عمل ما شرع است، تصريح کرد: مبناي عمل ما در چنين مواقعي اين است که آيا داروي جايگزيني وجود دارد يا نه، که در غالب موارد اين گونه است. پس اين مبنا که برخي بيماران مي گويند پزشک چنين دارويي را تجويز کرده است، صحيح نيست چون مبناي فقهي چيز ديگري است و فقها معتقدند اگر براي درمان راه ديگري غير از داروي حرام وجود دارد، بيمار بايد به دنبال آن راه باشد ولو اين که بيمار مجبور شود هزينه بيشتري صرف کند يا اين که در آن، با مشقت هايي همراه باشد يا زمان بيشتري لازم داشته باشد. به هر حال، جايز نيست که به اين دلايل بيمار درمان غيرشرعي را انتخاب کند.
