محمدصادق عابديني: چكيده همه اتفاقات برميگردد به اكران «گشت ارشاد» و «خصوصي» و اعتراض به آنها يكي به دليل عدم رعايت مسائل اخلاقي، دومي به دليل ساختار و محتواي مبتذل.
ادامه اعتراضات هم آنقدر گسترده بود كه به توقيف اكران در شهرستانها و محدوديت اكران فيلمها در تهران انجاميد.
فيلمهايي كه عملاً نه از سوي وزارت ارشاد بلكه از سوي سازمانهاي دارنده سالنهاي سينمايي اكرانشان متوقف شد. براي سينماي ايران اولين باري بود كه نهادهايي به غير از وزارت ارشاد فيلمهايي را از اكران بردارند.
در پي اين اتفاقات جواد شمقدري هنوز اظهارنظر رسمي را مطرح نكرده، در حالي كه عليرضا سجادپور گهگاهي مصاحبههايي انجام ميدهد، حتي خود شخص وزير نيز درباره توقيفها مصاحبهاي انجام داده است مهمترين خبر ديروز سينماي ايران را ميتوان به حرفهاي رئيس حوزه هنري مرتبط دانست.
محسن مؤمني در مراسمي كه به مناسبت روز هنر انقلاب اسلامي برپا شده بود در صحبتهايي گلايهآميز از وضعيت سينماي ايران ناليد و با اشاره به فيلمهايي با موضوع «خيانت» گفته بود كه مجموعه تحت مديريتش براي امسال هيچ كدام از فيلمهايي كه با اين مضمون باشند را به نمايش درنخواهد آورد.
صرف نظر از اينكه اين اظهارات در اين مقطع بجا يا نابجا بوده است يا اينكه رئيس حوزه هنري ميتوانست طي بخشنامهاي داخلي به مسئولان سينمايي حوزه از آنها بخواهد فيلمهايي را با موضوعات غيراز«خيانت» براي نمايش در سينماهاي حوزه هنري انتخاب كنند.
سكوت چندباره جواد شمقدري به عنوان رئيس سازمان سينمايي ايران و مسئول تمامي برنامههاي سينمايي كشور در اين باره نگرانيها را ميتواند ميان سينماگران به وجود آورد.
شايد بيسليقگي باشد كه فقط جذابيت سينما را در نشان دادن مسائلي چون خيانت ببينيم، اما فعلاً كه اين بيسليقگي رخ داده و خيلي از فيلمهايي كه امسال قرار است در نوبت اكران قرار بگيرند بر اساس اين موضوع ساخته شدهاند، تكليف آنها براي اكران چيست؟
آيا قرار است حواشي و حوادثي كه در زمان اكران فيلم خصوصي كه به صورت مستقيم به خيانت ميپردازد، دامنگير ساير فيلمها هم بشود؟
در اين زمان شايد جواب همه سؤالها در جيب شمقدري باشد. رئيس سازمان سينمايي كه در طول تعطيلات نوروزي از واكنش به مسائل سينماي ايران طفره رفته بود و در بعد از تعطيلات نيز به جاي پرداختن به پرونده اكرانها، ترجيح داد نامهاي به «گونترگراس» شاعر آلماني بنويسد و از وي تقدير كند، بايد بالاخره به پشت ميز خود برگردد و به عنوان رئيس سازمان سينمايي در مرحله اول تكليف مسائل فعلي را مشخص كند و از بيقانونيهاي آينده جلوگيري كند.
حدود ۱۵ تا ۲۰ فيلم (به قول رئيس حوزه هنري) غيرقابل نمايش هستند كه بايد فكري براي اكران يا عدم اكران عمومي آنها شود.
مديران و تهيهكنندگان سينما بايد بدانند كه مسئول و تصميمگيرنده در سينما كيست؟ هيچ نميخواهد در شرايط عدم امنيت شغلي به فعاليت بپردازد.
در مرحله بعدي بايد برنامهاي مدون جهت پرداختن به حوزههاي جديدي در فيلم و فيلمنامهنويسي تدوين كند، بيشك نشان دادن پديدهاي مانند خيانت اگر براي هشدار اجتماعي در يك يا دو فيلم باشد بد نيست اما اينكه مغازهاي باشد براي پول درآوردن و گذر از همه خطوط قرمز براي رسيدن به ثروت و شهرت، حاصلي جز كمرنگ شدن اخلاقيات در جامعه نخواهد داشت.
امسال متفاوتترين اكرانها را در سينماي ايران خواهيم داشت. سالي كه از اكران بهارياش پيداست نميخواهد مشابه هيچ كدام از سالهاي گذشته سينماي ايران باشد. آنقدر درباره كش و قوسهاي اكران نوروزي گفته شده كه بازگو كردن دوباره همه آنها فقط تكرار مكررات ميشود.
چكيده همه اتفاقات برميگردد به اكران «گشت ارشاد» و «خصوصي» و اعتراض به آنها يكي به دليل عدم رعايت مسائل اخلاقي، دومي به دليل ساختار و محتواي مبتذل.ادامه اعتراضات هم آنقدر گسترده بود كه به توقيف اكران در شهرستانها و محدوديت اكران فيلمها در تهران انجاميد. فيلمهايي كه عملاً نه از سوي وزارت ارشاد بلكه از سوي سازمانهاي دارنده سالنهاي سينمايي اكرانشان متوقف شد.
براي سينماي ايران اولين باري بود كه نهادهايي به غير از وزارت ارشاد فيلمهايي را از اكران بردارند. در پي اين اتفاقات جواد شمقدري هنوز اظهارنظر رسمي را مطرح نكرده، در حالي كه عليرضا سجادپور گهگاهي مصاحبههايي انجام ميدهد، حتي خود شخص وزير نيز درباره توقيفها مصاحبهاي انجام داده است مهمترين خبر ديروز سينماي ايران را ميتوان به حرفهاي رئيس حوزه هنري مرتبط دانست.
محسن مؤمني در مراسمي كه به مناسبت روز هنر انقلاب اسلامي برپا شده بود در صحبتهايي گلايهآميز از وضعيت سينماي ايران ناليد و با اشاره به فيلمهايي با موضوع «خيانت» گفته بود كه مجموعه تحت مديريتش براي امسال هيچ كدام از فيلمهايي كه با اين مضمون باشند را به نمايش درنخواهد آورد.
صرف نظر از اينكه اين اظهارات در اين مقطع بجا يا نابجا بوده است يا اينكه رئيس حوزه هنري ميتوانست طي بخشنامهاي داخلي به مسئولان سينمايي حوزه از آنها بخواهد فيلمهايي را با موضوعات غيراز«خيانت» براي نمايش در سينماهاي حوزه هنري انتخاب كنند.
سكوت چندباره جواد شمقدري به عنوان رئيس سازمان سينمايي ايران و مسئول تمامي برنامههاي سينمايي كشور در اين باره نگرانيها را ميتواند ميان سينماگران به وجود آورد.
شايد بيسليقگي باشد كه فقط جذابيت سينما را در نشان دادن مسائلي چون خيانت ببينيم، اما فعلاً كه اين بيسليقگي رخ داده و خيلي از فيلمهايي كه امسال قرار است در نوبت اكران قرار بگيرند بر اساس اين موضوع ساخته شدهاند، تكليف آنها براي اكران چيست؟
آيا قرار است حواشي و حوادثي كه در زمان اكران فيلم خصوصي كه به صورت مستقيم به خيانت ميپردازد، دامنگير ساير فيلمها هم بشود؟
در اين زمان شايد جواب همه سؤالها در جيب شمقدري باشد. رئيس سازمان سينمايي كه در طول تعطيلات نوروزي از واكنش به مسائل سينماي ايران طفره رفته بود و در بعد از تعطيلات نيز به جاي پرداختن به پرونده اكرانها، ترجيح داد نامهاي به «گونترگراس» شاعر آلماني بنويسد و از وي تقدير كند، بايد بالاخره به پشت ميز خود برگردد و به عنوان رئيس سازمان سينمايي در مرحله اول تكليف مسائل فعلي را مشخص كند و از بيقانونيهاي آينده جلوگيري كند.
حدود ۱۵ تا ۲۰ فيلم (به قول رئيس حوزه هنري) غيرقابل نمايش هستند كه بايد فكري براي اكران يا عدم اكران عمومي آنها شود.
مديران و تهيهكنندگان سينما بايد بدانند كه مسئول و تصميمگيرنده در سينما كيست؟ هيچ نميخواهد در شرايط عدم امنيت شغلي به فعاليت بپردازد.
در مرحله بعدي بايد برنامهاي مدون جهت پرداختن به حوزههاي جديدي در فيلم و فيلمنامهنويسي تدوين كند، بيشك نشان دادن پديدهاي مانند خيانت اگر براي هشدار اجتماعي در يك يا دو فيلم باشد بد نيست اما اينكه مغازهاي باشد براي پول درآوردن و گذر از همه خطوط قرمز براي رسيدن به ثروت و شهرت، حاصلي جز كمرنگ شدن اخلاقيات در جامعه نخواهد داشت.
