سازمان میراث فرهنگی در طی یادداشتی از مسئولان و برخی رسانه ها مبنی بر کم کاری میراث فرهنگی در خصوص حفظ و نگهداری آثار تاریخی استان اصفهان گله کرد که شرح آن در زیر می آید.
با توجه به درج خبرهایی در برخی مطبوعات و به نقل از برخی مسئولین مبنی بر اینکه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مسئولیت مرمت آثارتاریخی را متوجه دیگران می داند، اداره امور فرهنگی، روابط عمومی و امور اجتماعی استان اصفهان برخود لازم می داند تا نکاتی چند را در این باره جهت تنویر افکار عمومی به استحضار هموطنان گرامی برساند.
میراث، وظیفه خود را می داند
بدون شک مطابق با نص صریح قانون، متولی حفظ و نگهداری از آثار تاریخی ثبت شده در فهرست آثار ملی و جهانی در کشور جمهوری اسلامی ایران، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری می باشد .لذا اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان بر مسئولیت خود در این زمینه وقوف کامل دارد و تلاش خود را متناسب با امکانات مادی و معنوی خود در زمینه حفظ و نگهداری وثبت آثار تاریخی تاکنون به انجام رسانده که این امر بر کسی حداقل در سطح استان اصفهان پوشیده نیست.
۲۰ هزار اثر تاریخی در یک شهر
چندی است برخی از مطبوعات محترم مطالبی را به نقل از برخی از مسئولین محترم استان اصفهان ارائه نموده اند که این شائبه را پیش آورده که سازمان میراث فرهنگی عملا در بسیاری از موارد جهت حفظ و نگهداری از آثار تاریخی ذکرشده از خود سلب مسئولیت می نمایند.
جای بسی شگفتی است که در استان پهناوری همچون اصفهان که بیش از ۲۰ هزار اثر تاریخی را در خود داده و همگی مستحضرند که هر کدام از این آثار در شرایط خاصی از نظر اقلیم ونحوه مالکیت و.... به سر می برند، بتوان در زمینه چگونگی حفظ و نگهداری از آنها اظهار نظر هایی کلی نمود. بدون شک برخی از آثار استان در سطح منطقه ای و برخی در سطح ملی و بین المللی مطرح می باشند .
امروزه با اندکی تامل می توان این نکته را پذیرفت که سازمان میراث فرهنگی کوشش خود رابه کار برده تا بانظارت مستمر بر ابنیه تاریخی مسوولیت اصلی خود را که مرمت و نگهداری این بناها می باشد حتی الامکان به انجام برساند .
آیا تمامی ۲۰ هزار اثر تاریخی در تحت تملک و یا مدیریت ثابت سازمان است؟
لیکن در اینجا پرسشی مطرح می شود و آن اینکه آیا تمامی این ۲۰ هزار اثر تاریخی در تحت تملک و یا مدیریت ثابت این سازمان می باشند؟ بدون شک چنین چیزی امکان پذیر نیست . برای بررسی نحوه مرمت و یا چگونگی نظارت مستمر بر این آثار مکانیسم های متنوعی وجود دارد که بدون بررسی این موارد نمی توان فقط بایک تیتر و یا یک اظهار نظر، حجم فعالیتهای یک مجموعه را با بی انصافی زیر سوال برد لکن در مواردی همانند مسجد امام و مسجد جامع عتیق ویا مدرسه چهارباغ که توجه مطبوعات محترم به آن معطوف شده باید گفت که برخی از مجموعه های تاریخی در سطح استان و کشور که از قضا ،ثبت ملی هم هستند دارای بودجه ثابت مرمتی هم می باشند، لکن نکته مهمی را که در اینجا باید در نظر گرفت این است که برخی از این مجموعه ها همانند مدرسه چهار باغ در اختیار سایر ارگانها و نهادها می باشندواین مجموعه ها از قضا دارای کاربری های متنوعی می باشند که کارکرد آنها مسلما بتدریج با عث فرسودگی و آسیب رسیدن به آنها می شود.
با این وصف آیا سازمان میراث فرهنگی آن هم در برخی موارد درصورتی که مرمتها دارای هزینه های بیشتر از توان سازمان باشد نباید از ارگانهائی که از بناها استفاده می نمایندیاری بطلبد؟ مسلما واژه یاری طلبیدن به معنای شانه خالی کردن از مسوولیتها نمی باشد و از سوی دیگر سازمان میراث فرهنگی سازمانی بالا دست نیست که بتواند بر کوچکترین فعالیتهایی که در این بناها اتفاق می افتد و بر پایداری بناها تاثیر می گذارد نظارت مستقیم داشته باشد وروی همین اصل برای اینگونه موارد نیز سازمان میراث فرهنگی دست یاری به سوی دیگران دراز می کند که اتفاقا این همکاری "مالی" نمی باشد بلکه معنوی است .
به عنوان نمونه سازمان میراث فرهنگی آمادگی و حمایت خود را برای تعامل با اداره کل اوقاف اصفهان جهت تشکیل یک کارگروه مشترک برای تاثیر و تصویب طرحهای مرمتی در امامزاده ها و مکانهای میراثی که در اختیار اوقاف می باشد اعلام می دارد، باذکر این نکته که همکاری در همه موارد(مادی ومعنوی) تضمین کننده ادامه این روند می باشد .
شایان ذکر است در برخی مطبوعات نقل قولی از مدیرکل محترم اوقاف در زمینه اختصاص ۲۲۰ میلیون تومان برای مرمت علامه مجلسی (البته با تاخیر اختصاص یافته) خبر می دهند که جای تقدیر و تشکر دارد، اما بد نیست این مطلب هم به سایر مطالب افزوده گردد که سازمان میراث فرهنگی استان طی چند طرح مرمتی در سال ۱۳۹۰ فقط برای مسجد جامع عتیق که اتفاقا دارای کاربری مشترک با سایر نهادها می باشد و عین حال در جنب مقبره علامه مجلسی واقع گردیده، مبلغ ۷۵۰ میلیون تومان هزینه کرده که از این رقم حدود مبلغ۳۰۰ میلیون آن صرفا برای آماده سازی مسجد برای ثبت جهانی بوده است و یا اینکه در سال جاری برای مرمت مسجدامام که در حال حاضر چهار پروژه به صورت مجزا از هم، لکن در یک زمان ودر آن واحد در حال اجرا است و از قضا آن نیز دارای کاربری مشترک با سایر نهادهااست با احتساب طرح مرمت گنبد(وبا همراهی استاندار محترم) مبلغ۹۵۰ میلیون تومان اعتبار اختصاص داده است و یا برای مرمت شش ترک باقیمانده گنبد مدرسه چهار باغ که کلا در اختیار سازمان میراث فرهنگی هم نمی باشد، مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان اختصاص داده است .
حال با توجه به گستردگی ابنیه تاریخی و محدودیت امکانات ومنابع مالی میراث فرهنگی استان( که دارای بودجه صرفا دولتی است) و برآورد هزینه فقط سه بنای تاریخی استان که به آن در بالا اشاره شد، قضاوت درباره چگونگی مرمت سایر آثار تاریخی در استان پهناور اصفهان بر عهده خوانندگان محترم می باشد.
بدون شک آثار تاریخی بخش لاینفکی از هویت ایرانیان است که در طول تاریخ با تکیه بر یگانه قادر متعال هستی آفرین و با مصائب فراوان به حیات پر فراز و نشیب خود ادامه داده اند. بنابر این یاری رساندن جهت حفظ و حراست از این آثار، افتخاری وصف ناشدنی است که پرداختن به آن جهت ارتقاء جایگاه فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در سطح ملی و بین المللی و انتقال شایسته این جایگاه به نسل های آینده و یاری رساندن به این روند اقدامی ارزشمند و ستودنی به شمار می رود.
