محسن جعفری | با هدفمند کردن یارانهها و گذشت چندین ماه از آن به نظر میآمدکه بسیاری از مشکلات کمکم مرتفع شود اما این اتفاق دستکم در بین تولیدکنندگانی که به رسانهها دسترسی دارند کمتر قابل رؤیت است و این موضوع در صنایعی که انرژیبری بیشتری دارند بیشتر به چشم میخورد.
خبرنگار «جوان»، در روزهای آخر هفته گذشته و در بازدیدی که از برخی کارخانههای برنجکوبی شمال کشور به خصوص گیلان داشت، بروز برخی مشکلات و گلههای کارخانهداران را از نزدیک شاهد بوده است.
کارخانهداران شالیکوبی با انتقاد از افزایش هزینههای گاز از صدور قبوض ۴ و ۵ میلیونی و عدم حمایت وزارت جهاد و دولت در چند ماه گذشته خبر داده و مدعی شدهاند که پس از هدفمند کردن یارانهها بسیاری از کارخانههای برنج کوبی محلی، رفتن را به ماندن ترجیح دادهاند.
یک کارخانهدار که هدف خود را از باز نگه داشتن کارخانه روشن نگه داشتن کارخانه پدری میدانست در این باره به خبرنگار ما گفته است: «اصلاً برای ما مقرون به صرفه نیست که بخواهیم در این شرایط کارخانه را باز نگه داریم اما به دلیل حرف مردم است که چنین کاری را انجام دادهایم و ضرر را به جان خریدهایم. پول گاز این ماه ما حدود ۵ میلیون شده است و در کنار آن پول برق، آب و تلفن را هم باید اضافه کرد.»
وی همچنین از قولهای مساعد دولت در ارتباط با کمک به کشاورزان و کارخانهداران گفته و افزوده است: «با گذشت ماهها از اجرای هدفمند کردن یارانهها و وعدههای داده شده همچنان خبری نیست و ما باید پول گزافی را برای کارخانه از جیب خرج کنیم.»
وی با اشاره به تبعات این افزایش قیمتهای حاملهای انرژی و محقق نشدن وعدههای جهاد کشاورزی، پیشبینی کرده است که: «به نظر میرسد این قبضهای نجومی در نهایت منجر به بالا رفتن قیمت برنج شود و بد نیست که دولت و وزارت جهاد نوشدارویی را قبل از مرگ سهراب تجویز کند تا نشود آنچه که قرار است.»
وی همچنین از بسته شدن چندین کارخانه شالیکوبی در گیلان طی ماههای اخیر به عنوان اتفاق نادر یاد کرده و گفته است: «بسته شدن تعدادی از کارخانههاي شالیکوبی میتواند زنگ خطری را برای کشاورزی به صدا درآورده و قیمت تمام شده برنج ایرانی را بالا برده و توان رقابت با برنجهای هندی و پاکستانی را بیش از پیش کاهش دهد.»
وی با اشاره به اینکه قرار بر این بود هدفمند کردن یارانهها با شیب کمی کشاورزان را تحت تأثیر قرار دهد و حتی از برخی بستههای حمایتی و وامهای دولتی هم سخن به میان آمد، گفته است: اما اکنون در کمال تعجب خبری از هیچ یک از این اقدامات نیست و شکی نیست با ادامه این روند بخش کشاورزی با چالشی جدی مواجه میشود.
اما دبیر انجمن برنج ایران در گفت و گو با خبرنگار ما دلیل اصلی بسته شدن کارخانههای شالیکوبی در منطقه را هدفمند کردن یارانهها نمیداند بلکه معتقد است هدفمند کردن یارانهها در بخش کارخانهها اگرچه اثر زیادی میگذارد اما در گیلان بسیاری از کارخانهها به دلیل قدیمی بودن بسته شدهاند.
وزارت جهاد هم تأکید کرده بود که این کارخانجات یا باید بسته شوند یا اصلاح شوند با این حال آنچه که واقعیت دارد این است که با هدفمند کردن یارانهها و تعرفههای جدید کارخانهداران بسیار متضرر میشوند و هنوز هم بسیاری از کارخانهها متوجه ضرر بسیار زیاد خود نشدهاند و در قبوض جدید بیش از پیش شوکه میشوند.
جمیل علیزاده شایق در ادامه گفته است: در شش ماه اول به دلیل بسته بودن برخی کارخانهها چندان افزایش قیمتها ملموس نبود اما اکنون قبوض نجومی شده و متأسفانه هیچ نهادی هم برای این امر چارهای پیدا نکرده است.قرار بر این بود که پس از هدفمند کردن یارانهها به بخش کشاورزی کمکهای زیادی شود و دولت هم هدفمند کردن را ۱۰۰ در صد اجرا نکند اما مثل اینکه این اتفاق رخ نداده است و تأثیر بدی روی بخش کشاورزی گذاشته است.
دبیر انجمن برنج در پایان با ابراز نگرانی از احتمال بالا رفتن قیمت برنج در سال آینده با ادامه همین روند از وزارت جهاد کشاورزی خواسته است طرحی ارائه دهد تا امتیازهایی به کشاورزان شالیکار و کارخانهداران داده شود تا بیش از این قیمت برنج افزایش پیدا نکند.
وی در پایان گفته: باید سعی کنیم ضایعات برنجی را کاهش دهیم تا از این طریق قیمت تمام شده کاهش یابد وگرنه قیمت تمام شده برنج ایرانی قادر به رقابت با قیمت جهانی برنج نیست و بنابراین قافیه را در بازارهای داخلی به برنجهای هندی و پاکستانی خواهد باخت و به سرنوشت چای دچار خواهد شد.
