فيلم جشنوارهاي دردي از سينما دوا نميكند!
آيا كودكان ما تعدادشان كمتر شده است يا بلايي بر سر كودكيشان آمده كه ديگر فيلمهاي مناسب سنشان را دوست ندارند؟! يا شايد افراد كوتهفكري وجود دارند كه خيال ميكنند كودكان از فيلمِ خوب استقبال نميكنند!
شايد بگوييد ممكن نيست كسي چنين اعتقادي داشته باشد، اما كافي است كمي از نزديك با كساني كه نبض اصلي سينماي امروز كشور را در دست دارند آشنا باشيد تا باورتان شود اهالي سينما، خود سينماي كودك را نميخواهند!
اگرچه هنرمندان در اظهارنظرها و گفتوگوهايشان بيوقفه از سينماي كودك حمايت ميكنند و لزوم حضور مؤثر و پوياي فيلمهاي كودك را با الفاظ زيبا تبيين ميكنند، اما در عمل حركتي براي فعال شدن سينماي واقعي كودك نميبينيم. برگزاري جشنواره، كاري است كه ما خوب بلديم و روز به روز هم در برگزاري هر چه باشكوهتر و عظيمتر جشنوارههاي مختلف ماهرتر ميشويم. جشنوارههايي كه به سرعت از يك فعاليت هنري و فرهنگي، به محل تجمع فساد و بيفرهنگي تبديل ميشوند و به جشنواره مُد و نمايشگاه بيبندوباري شباهت پيدا ميكنند.
اما نميدانيم كه برگزاري جشنواره براي مقولهاي فرهنگي و هنري كه در حال نابودي است، بيشتر به دادن نفس مصنوعي به بيمار در حال مرگ ميماند و نميتوان انتظار داشت با همين نفسهاي مصنوعي
گاه و بيگاه، بيمار به حالت اوليه برگردد، بلكه به درمان مفصل و فكر اساسي براي رفع مشكل نياز داريم.
تكثير فيلمهاي هاليوودي براي ارشاد از توليد فيلم راحتتر است!
كساني كه اين روزها پول و قدرت را در سينماي كشور در دست دارند، فقط به منافع خود ميانديشند و به سينماگران القا ميكنند كه از فيلم كودك در سينماها استقبال نميشود، در حالي كه روز به روز كودكان و نوجوانان ايراني بيشتر جذب آثار سينمايي غربي ميشوند و از طريق ماهواره يا اينترنت جديدترين ساختهها را دريافت ميكنند. علاوه بر آن سيديهاي با كيفيت و دوبله شده آخرين انيميشنها و فيلمهاي كودك هاليوودي را نيز با مجوز وزارت ارشاد از سوپرماركت محله به راحتي تهيه ميكنند! وحشتناكتر آن است كه اغلب اين فيلمها توسط والدين در اختيار فرزندان قرار ميگيرد. البته آنها گناهي ندارند، چون به نياز فرزندشان پاسخ ميدهند و نبايد قرباني بيتدبيري ما شوند.
همه اينها دلالت برآن دارد كه كودكان ايران از فيلم خوب يا حداقل متوسط استقبال ميكنند. البته اگر با بيتوجهي خودمان آنها را از سينماها راندهايم و با سينما قهر كردهاند، طبيعي است كه بايد جورش را بكشيم و كمي طول ميكشد كه دوباره با سالنهاي سينما آشتي كنند.
اين مشكل ممكن است در سينما وجود داشته باشد، اما براي تلويزيون توجيهي نيست كه فيلم و سريال كودك نسازد. چه بسا راهحل مشكل سينما را هم در توليدات تلويزيوني بايد جستوجو كرد و صدا و سيما ميتواند نقش مؤثري در ترغيب كودكان به تماشاي فيلمهاي مخصوص سنشان ايفا كند. در حالي كه برنامههاي كودك تلويزيون به بازي و رقص چند خاله و عمو و عروسك بينمك محدود شده است!
پس از احوالپرسي، فكري هم به حال سينماي كودك بكنيد!
چند سال پيش يك كارگردان سينما كه با هزار نوع سختي و پس از مدتها فيلمي براي نوجوانان ساخته بود، گلايه ميكرد كه هرچه سعي كرده نتوانسته مسئولان سينمايي را مجاب كند كه فيلمش در خردادماه اكران نشود و در نهايت اين فيلم درست در ايام امتحانات پاياني دانشآموزان اكران شد!
واقعيت اين است كه اگر ارادهاي باشد سينماي كودك قابل احيا است. كافي است هنرمندان اين عرصه را كه شايد تعدادشان كمتر از انگشتان دست باشد، زير يك سقف جمع كنيم و از آنها و ساختههايشان حمايت كنيم تا سينماي كودك به تدريج روي ريل بيفتد و دوباره جريان پيدا كند.
جشنواره فيلمهاي كودكان و نوجوانان، بيست و پنجمين دوره خود را در اصفهان ميگذراند و اميدواريم فعالان اين بخش، به غير از احوالپرسي و خوشگذراني، از اين فرصت استفاده كنند و در ديدار با يكديگر فكري به حال سينماي كودك بكنند.
