پرده اول، رسانههای امریکایی، واکنش نسبت به وقایع ایران: بان کیمون، دبیرکل سازمان ملل متحد در واکنش به اعتراضات مردم ایران خواهان احترام به «خواست واقعی ملت ایران» شد. در همین حال کاخ سفید در واشنگتن، اعلام کرده که همچنان نگران وضعیت پس از انتخابات در ایران است، همچنین گوردون براون، نخست وزیر بریتانیا نیز خواستار این شد که دولت ایران به «سؤالهای جدی» درباره انتخابات مناقشهبرانگیز ریاست جمهوری ایران و در رابطه با سرکوب تظاهرات مشروع مردم ایران پاسخ دهد.
پرده دوم، همان رسانههای امریکایی واکنش نسبت به قیام وال استریت: ...
هم اکنون وبلاگ «تصرف تگزاس» که در سرویس وبلاگ گوگل ایجاد شده بود، از سوی این شرکت حذف شده است. همچنین سایت یاهو یکی از بزرگترین ارائهدهندگان سرویس ایمیل به کاربران شبکه جهانی اینترنت، ایمیلهای محتوی آدرس سایت معترضان را ارسال نمیکرد و توئیتر نیز از اضافه شدن تگ مشهور occupywallstreet به تگهای پربازدید جلوگیری کرده بود. تمامیاینها در حالی است که سرویسهای گوگل، توئيتر، یاهو و دیگر سرویسهای اطلاعرسانی امریکایی در دوران فتنه ۸۸ به صورت تمامقد در خدمت فتنهگران بودند و انواع و اقسام سرویسهای لازم را برای آنان در نظر میگرفتند، حتی پایگاه توئیتر به درخواست مستقیم وزارت خارجه امریکا از تعطیلی لازم برای به روزرسانی خود صرفنظر کرد.
نگاهی به این دو مثال ارائه شده در خصوص نوع رفتار رسانههای امریکایی در قبال این دو ماجرا نشاندهنده ماهیت واقعی این رسانههاست، ماهیتی که هنگام بروز معضل برای خودشان ترجیح میدهد سکوت پیش بگیرد تا ثابت کند که شعار استقلال و خبررسانی دقیق، حرفی پوسیده است که فقط برای ایجاد فشار به کشورهای مخالف امریکا کاربرد دارد، اما تمام این سانسورها فقط منتهی به رسانههای حقیقی نمیشود چراکه رسانههای مجازی نیز که توسط خود امریکاییها برای براندازی حکومتهای مخالفشان طراحی شده بود نیز سانسور گسترده در خصوص قیام والاستریت را سرلوحه کار خود قرار دادهاند.
نگاهی به تمام این مسائل نشان میدهد که امروز ابزار ایجاد شده توسط سرویسهای جاسوسی امریکا برای براندازی نظامهای مختلف از جمله ایران، گریبان خود دولتمردان امریکایی را گرفته و به نوعی چاقو دسته خود را بریده است، اما رفتار دوگانه و منافقانه دولتمردان امریکا و رسانههای وابسته به آن به همین جا ختم نمیشود، چراکه آنها در حالی مدام سنگ نقض حقوق بشر طی حوادث پس از انتخابات در ایران را به سینه میزدند که هم اکنون به رغم حملات وحشیانه پلیس این کشور به معترضان و دستگیریهای گسترده معترضان این رسانهها نه تنها به سانسور این اخبار میپردازند، بلکه سعی در اغتشاشگر و سارق جلوه دادن این معترضان دارند؛ رفتاری که خلاف آن را در مورد پوشش وقایع پس از انتخابات ایران شاهد بودیم.
