بینالملل
زنده باد جنگ فقر و غنا آن روز که امام خمینی در ترسیم آینده جهان از جنگ فقر و غنا سخن گفت و حتی جنگ تحمیلی را هم زیرمجموعه همین جنگ فقر و غنا نام نهاد، خیلیها متوجه منظور روح الله و دوراندیشی آن بت شکن بزرگ نشدند. خیلیها جدی نگرفتند حرف امام را. خیلیها شعار خواندند پیشبینی امام را. امروز اما دنیا با همه بزرگیاش شده یک میدان جنگ.
میدان جنگ فقر و غنا. خمینی درست گفته بود و حتم دارم که میدید این روزهای دنیا را. جنگ فقر و غنا، جنگ برای رسیدن به عدالت است و کسب عدل و داد، و نیل به مدینه فاضله عدالت، آنقدر فضیلت هست، که مسلمان و مسیحی نمیشناسد. شیعه و سنی نمیشناسد.
آسیایی و اروپایی نمیشناسد. این روزها هر آزادهای در هر کجای گیتی، به زبانی دارد اعتراض میکند به این همه بیعدالتی در جهان کنونی، به نظم نوین جهانی، به جهانی شدن، به حاکمیت پول، به دیکتاتوری اقتصاد، به زر و زور و تزویر. هم جنگ مردم لیبی با دیکتاتور سبز، معمر قذافی، جنگ فقر و غناست، و هم جنگ مردم معترض اروپا با دولتمردان اروپایی، خواه در لندن و منچستر، و خواه در برلین و هامبورگ. حتی جنگ ما در فتنه ۸۸ هم جنگ فقر و غنا بود و همچنان هست. جنگ رأی اکثریت پابرهنه با رأی اقلیت اشراف، آیا چیزی جز جنگ فقر و غناست؟!
دنیایی این روزها عدل و قسط و داد را میجوید. مطالبه اصلی ساکنین کره ارض، عدالت است. لابد به اینجای جهانیان رسیده که دیگر تاب از کف دادهاند و سخن نمیگویند جز با زبان شورش و اعتراض. لابد در آلمان، شرایط بهتر از انگلیس نیست که جوانان معترض آلمانی روی دیوار این شعار را مینویسند که «همه جا لندن است».
لابد ظلم و ستم دیدهاند از طبقه حکم حامی اشراف که از روی ناچاری یا هر دلیل دیگری، به آتش میکشند ماشینهای مدل بالای طبقه مرفه را.
چنین کاری، درست یا نادرست و قانونی یا غیر قانونی، نمایش اعتراض بنی آدم است به اهالی تبعیض. آری! همه جای اروپا لندن است. میدان مرکزی شهر مادرید هم لندن است. اعتراض به دنیایی که امریکا ابرقدرت آن است و فریاد کشیدن بر سر جهانی که محصول تمدن غرب وحشی است، فقط حق مردم مصر و یمن و تونس نیست، بلکه حق اروپاییان نیز هست.
این وسط شاید ایراد از تمدن غرب باشد که نتوانسته خوب تربیت کند فرزندانش را، که این چنین افسارگسیخته و گستاخانه و البته مظلومانه و از فرط نداری و تکلم زبان، اعتراضشان را نشان میدهند، والا در بلاد مسلمین، اعتراض هم آداب خودش را دارد. قانون خودش را دارد و حتی میبینیم که در اوج اعتراض هم، مسلمین ساکن مصر و لیبی و بحرین و... به اموال عمومیآسیب نمیرسانند و بلدند فرهنگ اعتراض را. وانگهی! مگر با حمایت چه کسانی، روی کار آمدند و خون ریختند دیکتاتورهای منطقه خاورمیانه؟! مگر امثال مبارک و قذافی، خلق و خوی دیکتاتوری و ظلم و غارت و وحشیگری را جز از روباه پیر و امریکای ناتوان آموختهاند؟!
اگر چنین است، پس لابد انگیزه و هدف همه معترضین به بیعدالتی و فقر و فساد، در همه جای دنیا یکی است. گیرم که در جهان اسلام، مسلمین پای اعتراض خود را به گلیم ماشین سوزی نمیکشانند و بسی بالاتر است فرهنگشان از فرهنگ فرنگ. کم پیش میآید که معترض، مثل فتنه ۸۸ در ایران، از طبقه اشراف باشد و به ندرت پیش میآید که اعتراض، همچون امروز سوریه، خاستگاه امریکایی و اسرائیلی داشته باشد. مواردی از این دست، بیش از آنکه اعتراض باشد، کاریکاتوری از اعتراض است.
همچنان که انقلاب مخملی، کاریکاتوری از انقلاب اسلامی بود. انقلاب اسلامی اما همچنان الگوی مردمان آزاده در اعتراض به ظلم و جور و بیعدالتی است. کپی برابر اصل انقلاب اسلامی، نه انقلاب مخملی، که انقلاب مردم مصر و لیبی است. اینجاست که وقتی فریاد مقدس و عزیز اللهاکبر، به جای منارههای مسجد ضرار، از مساجد شهر طرابلس بلند میشود، هم به دلها مینشیند و هم پیروز میشود. اللهاکبر، رمز جنگ فقر و غناست. اللهاکبر شعار انقلاب ماست.
کسانی که خواستند در فتنه ۸۸ از انقلاب اسلامیکاریکاتور بکشند، شعارشان چه بود؟! شعارهایشان چه بود؟! چه سر دادند در روز عاشورا؟! اما این روزها در مصر و در لیبی، چه شعاری بهتر از همان شعار انقلاب ما؟! چه شعاری بهتر از «این بانگ آزادی است، کز خاوران خیزد. فریاد انسانهاست، کز نای جان خیزد. اعلام توفانهاست، کز هر کران خیزد. آتشفشان قهر ملتهای در بند است، حبلالمتین تودههای آرزومند است. اللهاکبر، خمینی رهبر. دشمن بداند ما، موج خروشانیم. زايیده بحریم، فرزند توفانیم. در سنگر اسلام، بگذشته از جانیم. بازو به بازو، صف به صف، ما آهنین چنگیم. سنگر به سنگر جان به کف آماده جنگیم. تخت شهنشاهان، شد سرنگون از ما، تخت تبهکاران، شد واژگون از ما. دامان آزادی، شد لالهگون از ما. ما حافظ آزادی و اسلام و قرآنیم، ما در پیآسایش و معراج انسانیم. اللهاکبر، خمینی رهبر. ما در ره اسلام، پیمان خون بستیم. زنجیر استعمار، مردانه بگسستیم.
از دام اهریمن، با یاد حق رستیم. ما نغمه اللهاکبر بر زبان داریم، ما چون خمینی رهبری روشن روان داریم. اللهاکبر، خمینی رهبر.»
