
فرجالله سلحشور گفته است: «بسیار دوست دارم زندگی آیتالله خوانساری بزرگ، نواب صفوی و از همه بیشتر امام راحل را بسازم. در کنار اینها اصلاً خیلی دوست دارم زندگی شاه معدوم را بسازم و در حال حاضر یک فیلمنامه آماده در این زمینه دارم.» اخیراً بزرگداشت سلحشور در افتتاحیه جشنواره فیلم کیش برپا شده است. وی در گفتوگویی با نشریه روزانه این جشنواره، به اظهارنظر درباره مسائل روز سینمای ایران پرداخته است.
سلحشور در این گفتوگو بیشتر از برنامههای آینده و طرحهای خود حرف زده است. او همچنین درباره هدف خود از ورود به عالم هنر گفته است: «اگر به سراغ هنرهای نمایشی، مثل سینما و تئاتر و... آمدم، با هدف خدمت به اعتقاداتم بوده است. هنر نمایش را از مسجد آغاز کردم، چراکه تکلیف مسجد روشن است یعنی دنبال کار سیاه نمیرود و فکر میکردم که آثار اسلامی میتوانند بهترین پیام را برای مخاطب داشته باشند. قصههای قرآن را میتوانیم با فراغ بال برای همه مردم دنیا بسازیم و مخاطبان آن مردم جهان هستند، چراکه ویژگی این کتاب خدا و قصههای آن اینگونه است، ولی نگاهها متفاوت است.»
سلحشور که بیشتر به عنوان سازنده آثار تاریخی مذهبی همچون «یوسف پیامبر» مشهور است درباره این نوع کار گفته است: «در سریال «یوسف پیامبر» ما خیلی خطی به کار نگاه کردیم و از اول قصه شروع کردیم و به آخر رسیدیم. از نوع ترفندها، شگردها و بازیهایی که سینماگران برای جذابتر شدن فیلمشان به کار میبرند، استفاده نکردیم، چراکه یقین داشتیم جذابیت در دورن این قصه مستتر است و ما فقط کافی است که آن را خوب نمایش دهیم.» وی توضیح داده: «ما میتوانستیم در کار از فلاشبک و فلاشفوروارد استفاده کنیم یا قصه را پیچیده کنیم و تماشاگر را در منگنه قرار دهیم و از عدم آگاهی عامه تماشاگر برای زیبایی و جذابیت بیشتر سریال استفاده کنیم، ولی این مخصوص سینمای ساختگی و تصنعی است. سینمای واقعی نیازی به این چیزها ندارد.»