امین خرمی- امروزه از رسانه به عنوان مهمترین سلاح برای تعالی یا نابودی جامعه بشری یاد میشود. در این بین شعاری که بیش از همیشه پررنگتر میشود تکیه بر این کلام است که هیچکس از رسانه بزرگتر و مهمتر نیست!
اینگونه است که باید به قدرت بیچون و چرای رسانه در جهان امروز اعتراف کرد. حال با در نظر گرفتن همین مهم بد نیست اشارهای به مجموعه مهران مدیری- قهوه تلخ- داشته باشیم. این مجموعه هر هفته یک دیویدی آن که حاوی 3 قسمت از داستان است در بازار توزیع میشد تا اینکه گروه تصمیم گرفت به احترام ماه محرم و ایام عزاداری، توزیع خود را به مدت یک ماه متوقف کند. با توجه به این پیشزمینه که مدیری برای پخش این سریال خود تلویزیون را به عنوان مهمترین و فراگیرترین رسانه به دلایل عمدتاً مادی از دست داد، به وجود آمدن وقفهای کوتاهمدت سبب شد که مخاطب گرفتار در اقیانوس رسانه او را یا فراموش کند یا در بکگراند ذهن خود داشته باشد، پس باید چارهای میاندیشید تا مخاطبان را دوباره به سمت خود جلب کند، اما در دنیای رسانه تنها با زبان رسانه میتوان سخن گفت نه با چیز دیگری، به همین سبب باید مخاطب دوباره به یاد مدیری میافتاد. پس ناگهان بازار پر شد از دی وی دی «بمب خنده»، اثری که خشایار الوند آن را متعلق به چهار سال پیش دانسته بود که در محتوای خود به هجو برنامههای شبکههای ماهوارهای فارسی زبان میپرداخت. جالب اینکه این بار مدیری و همکارانش چشم خود را به روی سود مالی آن بستند و آن را به صورت رایگان روی سایتهای اینترنتی برای دانلود قرار دادند.
درست است که ایشان چنین اقدامی را تکذیب کردند و بیان داشتند که این عمل بدون اطلاع آنها صورت گرفته است، باور آن دشوار است که اثری متعلق به چهار سال پیش تا به امروز به سرقت نرفته باشد و ناگهان در همین وقفه یک ماهه توقف پخش «قهوه تلخ» به سرقت رفته باشد و به این صورت گسترده در دست مخاطبان قرار گرفته باشد. اینجاست که میتوان بار دیگر به قدرت رسانه ایمان آورد و گفت نه مدیری که هر فرد دیگری برای آنکه خود را برای هر دلیلی مطرح کند به رسانه نیاز دارد و نه رسانه به او! حالا با توجه به سابقه علاقه و توجه مدیری به مسائل مالی، شاید باز هم او حسرت از دست دادن تلویزیون را بخورد که مجبور شد برای فروش مجدد دیویدیهای خود یک اثر از کارهای خود را به صورت رایگان در دسترس عموم قرار دهد.
