امسال، توفیقی عظیم شامل حال حقیر شد. حضور در مراسم حج تمتع را تا تجربه نکرده باشی، نمیدانی که از چه سخن میگویم. البته شاید تو بتوانی اما حقیقتاً من پیش از این از هیچ خوانده و نوشتهای احساسی را که در طول این مدت تجربه کردم، به دست نیاوردم. خصوصاً از زمانی که احرام حج واجب برمیبندی و پای در سرزمین عرفات میگذاری، عالم دیگری را تجربه خواهی کرد. عرفات، همان جایی است که تو را به یاد دو منجی میاندازد. یکی منجی سرخ و دیگری منجی سبز. منجی سبز همان امامی است که روزی خواهد آمد و جهان را مالامال از صلح و عدالت خواهد کرد و منجی سرخ، حسین (ع) است که در صحرای کربلا ظهور کرد تا بشریت را از جدایی با حق و حقیقت نجات دهد. او با خون خود از پایمال شدن صداقت و ایمان، حقیقت و عشق به خدای تبارک و تعالی جلوگیری کرد تا امروز من و تو به یاد حماسه حسین(ع) اشک بریزیم و با یادش دگربار از یوغ شیطان و نفس آزاد شویم. هر چند تمامی امامان معصوم (ع) منجی بشریت بودند، اما به فرموده خود ایشان کشتی نجات حسین(ع) برای آنها که در این دنیا غرق شدهاند و دستی مییابند که به او چنگ زنند، مهیاتر است. عرفات همان قدر که پر شده از بوی حسین(ع) و دعای عرفهاش قبل از عزیمت به صحرای کربلا، پر است از بوی مهدی(عج). انگار از همان ابتدای خلقت، نام حسین(ع) با نام مهدی(عج) گره خورده است. چه کسی میتواند به عرفات بیاید و به دنبال موعود گمگشته خویش نگردد؟ چه کسی میتواند شب عرفه را صبح کند، در حالی که بیتاب زیارت آن آخرین منجی بشریت نباشد؟ آیا کسی هست که بداند روز عرفه امام زمان در میان آن جمعیت از خود بیخود حضور دارد و قلبش برای لبخند رضایت امام نتپد؟
همه اینها را گفتم تا بدانی هر چند در زمان غیبت امام مانند آفتاب پشت ابر در میان مردم حضور دارد، اما آفتاب پشت ابر کجا و آفتاب عیان کجا؟ بگذار همین جا اندکی صبر کنیم. مگر امام در میان ما نبود؟ پس چرا از نظرها غایب شد؟
شاید پاسخ این پرسش را هم باید در حادثه عاشورا جستجو کرد. حسین(ع) خونش را به خداوند هدیه کرد تا دین رسول خدا(ص) حفظ شود و این بار اراده خدا بر این قرار گرفت تا مهدی موعود(عج) از نظرها غایب شود تا از خود سؤال کنیم ما چه کردیم که حجت خدا از دیدگانمان پنهان شد؟
ما مسلمانان از صدر اسلام تا امروز چه کردیم؟
اگر نگاهی به تاریخ اسلام بیندازی، آنچه به وضوح مشاهده خواهی کرد، غربت امامان معصوم(ع) است. آنچنان که در دنیای ندبه میخوانی که یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند و مورد ترور شخصیتی و شخصی قرار گرفتند. پس اراده خدا بر این امر دایر شد تا آخرین حجتش غایب شود و ظهور نکند مگر زمانی که یارانی داشته باشد چون یاران حسین(ع) که در میان آنها هیچ کس بوی نفاق و نیرنگ نمیداد.
و صد البته وعده حق الهی محقق خواهد شد و او مهدی موعود (عج) ظهور خواهد کرد. ظهورش کربلایی دگر را رقم خواهد زد با شباهتهایی و تفاوتهایی. شباهت ظهور منجی موعود(ع) با ظهور پنجمین معصوم و منجی (ع) آن است که بار دگر حق و باطل به صورتی عریان در برابر هم قرار خواهند گرفت و سپاهیان یزید زمان در برابر سپاه حسین زمان قرار میگیرد. جنگی که مانند همه جنگهای تاریخ اسلام بیشتر بر محوریت روشنگری توسط امام عصر استوار است و تنها در زمانی به ریختن خون دشمنان منجر خواهد شد که به هیچ راهی هدایت نشوند و بر طغیان و ظلم خود پافشاری کنند. در این جنگ، آنچنان که در زیارت عاشورا میخوانیم وعده الهی محقق خواهد شد و انتقام خون حسین (ع) از سردمداران ظلم و تاریکی گرفته میشود و این همان تفاوت است. هر چند در کربلا هم حسین(ع) پیروز میدان بود، اما کشته شدن او و یارانش بهایی بود که برای حفظ اسلام پرداخته شد، ولی اینک در زمان ظهور آخرین منجی بشریت، بر اثر روشنگریهای امام و یارانش بسیاری از پیروان ادیان دیگر به سوی او رو خواهند آورد و البته گروهی که با لباس نفاق خود را در جمع مسلمانان جا کردهاند، چهره حقیقی خود را نشان خواهند داد و از جبهه اسلام خارج شده با مخالفان امام همپیمان خواهند شد. در حقیقت بر اثر ظهور آن حاضر پیش از این غایب، جبههبندیهای جدید شکل گرفته و ریزشهای و رویشهایی نو آغاز خواهد شد.
این همه را گفتم که بدانی و خودت خوب میدانی که آخرین منجی بشریت روزی ظهور خواهد کرد. اما ظهور او با همت من و تو در ارتباط است. همتی که تبلور آن در دعای لسان به تنهایی کافی نیست. باید از عمق وجود او را بخواهیم. و خواستن از عمق وجود مگر غیر از این است که دست مسلم زمان را بفشاریم و او را تنها نگذاریم. امروز سیدعلی خامنهای، حکم مسلم را دارد و من و تو همانهایی هستیم که خداوند به واسطه این نعمت عظیم ما را امتحان کرده است تا اگر از امتحان اطاعت از ولی فقیه زمان به خوبی برآمدیم، امیدوار باشیم که انشاءالله در ظهور حضرتش تعجیل خواهد شد چرا که دیگر قرار نیست اگر مردم بیعت شکن از آب درآمدند خون امام بهای این بیعتشکنی باشد. امتحان بیعت ما همین امروز است و امروز که بگذرد، معلوم نیست فردا بتوانیم گذشته را جبران کنیم. فتنههای زمان، فقط در موضوع خواص منحرف شده از مسیر دین و ولایت و تحریکات ایشان خلاصه نشده است. التزام به اخلاق اسلامی آنچنان که پیامبر رحمت بر آن تأکید داشت، صبر بر موانع و مشکلات و تحمل سختیها به بهای گذشتن از مال و جان، حفظ اتحاد و دوستی میان مردمان و اجرای احکام وظایف هر روزه ماست.
چه کسی است که بشنود در تهران، دو نفر به خاطر شهوت به جان یکدیگر افتادند و یکی دیگری را کشت و هیچ کس در آن میان غیر از نظاره کاری نکرد و متألم نشود؟ زمانی که من در ایام حج این خبر را از رسانههای ایران شنیدم، بسیار تأسف خوردم که تهاجم فرهنگی دشمن آن قدر موثر بوده است که حداقل در منطقه سعادتآباد تهران، یک نفر پیدا نشد که به خاطر تکلیف اسلامی خودش پا به میدان بگذارد. به راستی جنگ نرم، جنگی است پنهان و دشمن، دشمنی است بیرحم و ناجوانمرد. دشمنی که غیرت جوانان ما را هدف قرار داده است تا به جای عروج به واسطه نعمت زنان، افول کنند به حیلت ایشان. دشمنی که روحیه از خودگذشتگی و فدای جان به خاطر اصلاح جامعه را هدف قرار داده است. پس برادران و خواهران، اگر امسال شما هم یکی از آن بیتابان امام در شب و روز عرفه بودید و یا اگر در آرزوی حضور در صحرای عرفات در روز عرفه به خاطر استشمام بوی امام هستید، وقت است که به خود آییم و اسلام را آنچنان که هست و مهدی (عج) به جامعه عرضه خواهد کرد باور کنیم و خودمان را فدای اسلام کنیم که حسین (ع) و همه ائمه اطهار(علیهمالسلام) خودشان را فدای احیای دین و گسترش اخلاق و مردانگی و غیرت و جلوگیری از گسترش کفر و نفاق کردند تا جان من و تو آبیاری شود و روح حیران ما امت آخرالزمان بیدار و در این میان زهرا(س) به ما آموخت که برای پاسداری از ولایت که پرچمی هست برای هدایت، باید جان را فدا کرد.
به این امید که روزی رسد ما خود را در سپاه منجی موعود ببینیم و در راه دین خدا جانبازی کرده و به توفیق شهادت و نظاره لبخند رضایت امام نائل شویم.
