شیوا نوروزی
هیاهوی بازیهای آسیایی از همه بیشتر به نفع داوران فوتبال شده، همانهایی که از ابتدای فصل تا کنون با سوتها و پرچمهای خود سر خیلی از تیمها را بریدند بدون آنکه آب از آب تکان بخورد. وقتی اشتباهات زنجیرهای داوران آن هم به نفع یک تیم خاص و در هفتههای متوالی رقم میخورد طبیعی است شکمان در خصوص سهوی بودن آن نیز برانگیخته شود. هر چند فصل گذشته نیز قضاوتهای جانبدارانه زیادی دیده شد اما در هفتههای اخیر اینقدر اشتباهات وحشتناک و تأثیرگذار از سوی داوران دیده شده که دیگر جای سکوت نیست. بدون تعارف داوریهای ضعیف چند هفته اخیر زنگ خطر را برای فوتبال به صدا درآورده و در این بین متأسفانه فریاد تیمهای محق شنیده نمیشود تا داوری تبدیل به کابوسی شود دنبالهدار برای تیمهای لیگ برتر. در این میان و در روزهایی که فکر و ذکر اهالی ورزش به گوانگژو است و مسعود عنایت هم معلوم نیست کجا غیبش زده، بخشیزاده که قضاوت تاریخیاش را نه استقلالیها ازیاد میبرند نه بوشهریها، علیه انتقادها جبهه گرفته و به خیال خودش جواب معترضان را داده: شاهینیها گل نزدند تقصیر من چیست؟» متأسفانه اوضاع کمیته داوران آنقدر آشفته است که داوری سه امتیاز بادآورده را تقدیم تیمی میکند و با اعتماد به نفسی مثالزدنی اصلا به روی مبارک هم نمیآورد که چه بلایی به سر تیم مردی آورده، که فاصلهای تا اخراج ندارد.
داور مورد علاقه رئیس کمیته داوران اظهارنظر دیگری هم داشته: «ما داوران ماندهایم این وسط چهکار کنیم.» خدمت بخشیزاده و سایر داوران عرض میکنیم که فوتبال دوستان جز یک قضاوت سالم و بیطرفانه انتظار دیگری از جامعه داوری ندارد. اما آنچه این روزها دیده میشود چیز دیگری را به ذهن متبادر میکند.
چقدر خوب بود اگر جناب عنایت به جای حمایت چشم بسته از داوران پر اشتباهش قدری از مسافرتهای خارجیاش کم میکرد تا حداقل اوضاع از اینکه امروز هست افتضاحتر نشود، هر چند که بعید میدانیم عنایت و همفکرانش هنوز خطر را احساس کرده باشند. شاید هم تکیه بر صندلی ریاست کمیته داوران اینقدر شیرین باشد که عنایت خود را به بیخیالی زده باشد. ای کاش کمیته داوران هم مثل کمیته انضباطی نسبت به مصاحبههای داوران حساسیت به خرج میداد و حداقل به آنها گوشزد میکرد که با احساسات هواداران فوتبال دوست بازی نکنند. با توجه به سکوتی که مسئولان فدراسیون و سازمان لیگ درخصوص قضاوتهای بحث برانگیز داوران در دستور کار قرار دادهاند باید منتظر سوتها و پرچمهایی بدتر از این هم بود.
