دور زدن حقایق با یک بیانیه

امین خرمی- وقتی بحران مخاطب به عنوان مهم‌ترین دغدغه سینمای ایران در سال جاری مطرح شد، اولین انگشت اتهام به سمت تولید بیش از حد فیلم‌های نازل و در نتیجه دلزدگی مخاطب از آثار سینمایی اشاره رفت. این در حالی بود که سینماداران و تهیه‌کنندگان آن دست از آثار سعی می‌کردند برای بی‌اهمیت جلوه دادن این حقیقت به هر ترتیب فیلم‌های کمدی را بر پرده سینما نگه دارند و هر روز صندلی‌های سینما خالی‌تر از روز قبل می‌شد. در این بین سینماگران و کارگردانانی که فیلم‌هایی متفاوت با موضوعات متنوع داشتند، قربانی این حرکت هماهنگ سینماداران و تهیه‌کنندگانی شدند که می‌خواستند به هر ترتیبی که شده این فیلم‌ها را موفق در فروش و جلب و جذب مخاطب نگه دارند تا به صورت مدنی در برابر خواسته معاونت سینمایی ارشاد درباره کاهش تولیدات سطحی و نازل سینما مبارزه کنند.
درست زمانی که شورای صنفی نمایش باید واکنش نشان می‌داد و بر اساس آیین‌نامه اکران اجازه ادامه‌دار شدن اکران فیلم‌هایی که کف فروش را از دست داده‌اند را می‌گرفت، سکوت کرد تا صدای سینماگران و منتقدان به سیستم شورای صنفی نمایش بلند شود. حالا که صحبت‌های سینماگران (که بخشی از این صحبت‌ها در گزارشی تفصیلی در روزنامه «جوان» نیز بازتاب داشت) مشخص‌کننده ضعف مدیریتی شورای صنفی نمایش است و اعضای این شورا جایگاه خود را متزلزل دیده‌اند دست به صدور بیانیه‌ای زدند که در آن اتهام را از خود برداشته و به گردن منتقدان و سینماگرانی زدند که حرف حق آنها در زمان بیان به خاطر مخالفت شورای اکران با معاونت سینمایی نه شنیده می‌شد و نه مهم جلوه می‌کرد.
طبیعی است که در چنین شرایطی مسئولان سینمایی برای جلوگیری از این سیر قهقرایی باید وارد میدان می‌شدند اما این شورای صنفی با صدور و انتشار بیانیه‌ای در ایسنا با این مضمون که «این شورا به واسطه‌ آرام‌سازی فضا و عدم ایجاد تنش، در سکوت پذیرای تمامی اتهامات و انتقادات گردیده و سعی نموده چون گذشته به کار خود که همان حسن اجرای آیین‌نامه شورای صنفی نمایش باشد، ادامه دهد، لذا با توجه به دخالت‌های مسئولان سینمایی که به شکلی شفاف در جهت در دست گرفتن اکران فیلم‌ها رخ داده است، به نظر می‌آید قصد آن است که تمامی نابسامانی‌های شرایط موجود سینما را به دوش نحیف شورای صنفی قرار دهند و با تضعیف این شورا شرایط دیگری را برای اکران فیلم در سینماهای کشور رقم زنند» سعی در رفع اتهام از خود داشته است.
خلاصه اینکه اندیشیدن به این مسئله که مسئولان سینمایی به سرعت در سامان دادن این مسئله به توفیق می‌رسند شاید منطقی نباشد اما بهتر است که جلوی مظلوم‌نمایی شورای صنفی نمایش به عنوان مسبب اصلی این اتفاق با این حضور گرفته شود.