ایمان مطهری منش- بعد از بیبیسی فارسی، یورونیوز هم بخش فارسیاش را راهاندازی کرد. یورونیوز از اواخر آگوست2010 انتشار خبر در وبسایت خود را آغاز کرده بود و اکنون- در ماه اکتبر- روزانه اخبار مختلفی از دنیا منتشر میکند. این وبسایت، پس از سایتهای پرشمار دیگری چون بیبیسی، العربیه، ترندنیوز، دویچهوله و... چندمین وبسایت خبری فارسیزبان غیرایرانی است.
راهاندازی بخش فارسی در رسانههای غیرایرانی، نشاندهنده اهمیت مخاطبان ایرانی در نگاه صاحبان رسانههای خارجی است. ظاهراً رسانهمردان خارجی، پتانسیل خوبی در مخاطبان ایرانی یافتهاند. و چرا چنین نباشد؟ اینترنت در حال رشد و کاربران رو به فزونی آن در ایران، طبیعتاً زمین حاصلخیزی برای گسترش اهداف رسانهای آنهاست. حالا، درست در میان غفلت تأثرانگیز رسانهمردان ایرانی، کسانی از فرانسه، امریکا، چین، آذربایجان، آلمان، روسیه و زحمت تولید خبر و تحلیل برای مخاطبان ایرانی را به خود دادهاند تا به هدفی مشخص برسند.
هدف «یورونیوز» چه میتواند باشد؟ دامنزدن به اختلافات داخلی ایران؟ شاید. اما این بدبینی اولیه که برآمده از «مارگزیدگی» قبلی است، با مرور اخبار این روزهای این رسانه فرانسوی، اندکی کمرنگ میشود. نگاه به اخبار این روزهای یورونیوز، انبوهی از اخبار سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و علمی غیرآسیایی را به ذهن خواننده مخابره میکند. اخباری درباره ناآرامیهای فرانسه، بحران زباله در ایتالیا، تصمیمات اجلاس گروه 20، اطلاع امریکاییان از بدرفتاری در زندانهای عراق و... از جمله مهمترین اخبار یورونیوز فارسی است.
اکنون، شاخکهای یورو نیوز -آنچنان که از نامش انتظار میرود- برای آسیا تیز نشده. خبرهای این رسانه درباره آسیا و آفریقا هنوز کمرنگ است. بنابراین شاید نتوان این رسانه تازه فارسی شده را با همان عینکی دید که بیبیسی را با آن میبینیم؛ شاید!
به نظر میرسد یورونیوز غیر از ترویج فرهنگ غرب فعلاً هدف دیگری ندارد. جدیت در این شیوه ترویجی با گنجاندن بخشی موسوم به «سبک زندگی» آشکارتر شده است. در این بخش، مطالبی با موضوعات فرهنگ، هنر، علم تولید و منتشر میشود. متضاد یا بیگانه بودن این مطالب با فرهنگ ایرانی، دور از انتظار نیست، اما رو دررویی مسامحهگر با این شیوه نیز، دور از هوشیاری است.
تلاش غرب برای ترویج فرهنگ خود و شیفتهسازی مردم دنیا به این فرهنگ، بر کسی پوشیده نیست. حالا این تلاش، روز به روز و به مدد رسانه و ابزار گوناگون و تازه آن، شدت و حدت بیشتری گرفته است. در مقابل، رسانهمردان ما چه کردهاند؟ آیا همچنان باید به مقابله تند یا کپیبرداری بدون فکر ادامه داد؟
